Vermomd eigenbelang
Vermomd eigenbelang
Hebt u zich de laatste tijd ook niet afgevraagd hoe het nu met de museumcrisis gesteld is? Ik in ieder geval wel. Daarom heb ik maar eens wat rond gebeld. En ja hoor, ik ben weer helemaal bijgepraat. Ik heb stukken gekregen, geruchten opgevangen, lelijke woorden horen zeggen en me boos gemaakt. Nu kan ik ook u weer bijpraten. Ik zal het alvast kort samenvatten: het gaat niet goed, het gaat helemaal niet goed.
Eigenlijk ging het vanaf het begin al niet goed. De groep ‘Brinkkemper’ opende in 2004 de aanval op het zittende bestuur van de vereniging ‘Oud Volendam’ en de stichting Volendams Museum, met een zogenaamde ledenvergadering. Die vergadering zette de zittende bestuurders op straat en verzocht alles bij hen in te leveren. Van tevoren hadden ze flink op de trom geroerd in een poging om u, met de stukjes Schande1 en Schande2, er van te overtuigen dat het zittende bestuur uit ‘halve criminelen’ bestond. Na die ‘ledenvergadering’ schreef de groep ‘Brinkkemper’ zich als bestuurder in bij de Kamer van Koophandel.
Het zittende bestuur raakte niet echt van zijn stuk en reageerde met de mededeling dat de bijeengeroepen ledenvergadering geen enkele wettelijke macht had. Om de onterechte inschrijving bij de Kamer van Koophandel ongedaan te maken, ging het zittende bestuur verhaal halen bij de rechter. Die zag er niet veel brood in. Ga maar eens met elkaar praten, zei hij. Er werd gepraat, er kwam een compromis, maar uiteindelijk wees de groep ‘Brinkkemper’ het compromis naar de prullenbak. Toen moest de kantonrechter wel een uitspraak doen. Hij vond dat de groep ‘Brinkkemper’ geen been had om op te staan en veroordeelde ze tot de intrekking van de inschrijving bij de Kamer van Koophandel en de kosten van het geding.
Wat weet zo’n rechter daar nou eigenlijk helemaal van af, moeten ze zich bij de groep ‘Brinkkemper’ hebben afgevraagd. We moeten de zaak voorleggen aan de rechtbank. Daar zitten drie rechters, in plaats van een. Maar de rechtbank had er ook niet zo’n zin in. Eigenlijk moeten ze maar bij jullie in het dorp uitmaken wat er moet gebeuren, desnoods met een referendum of zo. Maar weet je wat, voordat we uitspraak doen, moeten jullie nog maar eens proberen om tot een vergelijk te komen.
En weer werd er serieus onderhandeld. Tegen de kermis aan, werd het echt spannend. Er lag een compromis. Ik heb het gezien. Ik vond het op het randje van redelijk. In mijn opinie was het zittende bestuur tot het alleruiterste gegaan om de groep ‘Brinkkemper’ tegemoet te komen. Vlak voor de kermis waren de meeste stemmen binnen. Allemaal voor. Het hing nu nog af van twee of drie leden van de groep ‘Brinkkemper’. Die gooiden roet in het eten. Eigenhandig wijzigden ze het compromisvoorstel en stuurden dat als ultimatum aan het zittende bestuur.
Het ligt hier naast me. Het is absoluut onredelijk. De groep ‘Brinkkemper’ eist alles, de collecties, het geld en de jaarlijkse inkomsten, op en vindt dat het zittende bestuur achteraf moet instemmen met de rechtsgeldigheid van die zogenaamde ledenvergadering uit 2004. Het zittende bestuur mag alleen nog maar het museumgebouw beheren, schoonmaken en openhouden. Ze krijgen daar een heel klein beetje geld voor en moeten zelf maar op zoek naar de rest. Bijvoorbeeld door subsidie aan te vragen.
Tja, en dat zeg je dan tegen een bestuur dat in een reeks van jaren en met behulp van legers Volendamse vrijwilligers een dijk van een museum heeft opgebouwd dat er financieel prima voorstaat. Zonder aarzeling stel ik vast dat de groep ‘Brinkkemper’ hiermee een nieuw hoofdstuk heeft geschreven voor het boek: “Hoe verneder ik anderen zo, dat het flink pijn doet”. Het blijkt dat de groep “Brinkkemper” uit een paar ‘hardliners’ bestaat en dat de uittocht van de meer redelijke leden op gang is gekomen.
De strijdende partijen moesten zich recent bij de rechtbank melden om te vertellen hoe de onderhandelingen waren verlopen. Was de rechtbank ook boos? Ik weet het niet. Maar het viel op dat ze de tegenstribbelende groep “Brinkkemper” dwong om professionele bemiddeling te accepteren. De buiten beeld blijvende financier van de groep ‘Brinkkemper’, de bekende plaatsgenoot Jantje Pet, ziet de bui al hangen. Tussen de regels (volgens notulen) heeft hij laten weten geïnteresseerd te zijn in de vraag hoe hij de door hem voorgeschoten advocaatkosten kan terugkrijgen. Daarover was eerder (notulen) gesteld dat hij alles voor zijn rekening zou nemen. Hij ziet kennelijk dat hij aan de verliezende hand is.
Het grote probleem is eigenlijk dat de hardliners van de groep Brinkkemper, waaronder de naamgever zelf, daar niet zitten voor het algemene belang, maar bewijsbaar voor eigenbelang. Anders zouden ze het vergaande compromisvoorstel geaccepteerd hebben.
Ik zit met een groot probleem. Het is duidelijk dat in de groep ‘Brinkkemper’ gewoon de verkeerde mensen zitten. Ze hebben gewoon niets op met een vereniging als ‘Oud Volendam’, wel met hun eigen geschiedkundige hobby’s en de macht die ze daarvoor nodig hebben. Het zijn eigenlijk bloeddorstige, hebzuchtige en gelijkhebberige lastposten.
Ik heb daarom een ander voorstel. Volendam heeft al heel wat jaren dringend behoefte aan een actieve vereniging ‘Oud Volendam’ dat zich inzet voor de zichtbare geschiedenis en landschappelijke natuurwaarden in het dorp. Het zittende bestuur deelt die overtuiging en heeft er blijk van gegeven daar op een royale wijze ruimte voor te willen maken.
Laten Volendammers die geïnteresseerd zijn om voor hun dorp op te komen, zoals ze dat in Edam doen, zich melden bij het zittende bestuur. Laat het zittende bestuur zich ook wenden tot de haar bekende kandidaten. Daaruit moet prima een startbestuur te vormen zijn dat met de vereniging “Oud Volendam” verder gaat. Wat mij betreft: hoe eerder hoe beter!
Peter Louter
www.Louterlink.web-log.nl