Naar de inhoud

Reactie PvdA op ingezonden mededeling Recht door Zee

Bron: PvdA

Reactie Partij van de Arbeid op de ingezonden mededeling van Recht door Zee in de Nivo van 26 oktober 2005.
De berichtgeving van Recht door Zee in deze krant over de financiële positie van onze gemeente doet mij de digitale pen grijpen. De ene week lees ik in de nivo ‘Recht door Zee vreest hoge belastingverhogingen ‘ en de afgelopen week ‘Reserveren of Potverteren’.
Vooral de laatste publicatie is een zure reactie op het voorstel van het college om de ‘belastingen niet te verhogen’. Jammer voor Recht door Zee dat de voorspellingen niet uitkomen. Gelukkig voor de inwoners van onze gemeente. In plaats dat Recht door Zee blij voor onze inwoners is gaat ze wel heel zuur reageren door allerlei aantijgingen de media in te sturen.

Wat wij nu missen bij Recht door Zee is het positief omgaan met moeilijke vraagstukken in plaats van met het opgeheven vingertje te wijzen naar de coalitie. Kom bijvoorbeeld met een onderbouwde alternatieve begroting. Maak zelf de afweging eens van moeten de belastingen omhoog, gaan we in de voorzieningen snijden of gebruiken we op een verantwoorde manier onze spaarpotjes. In het laatste bericht van Recht door Zee staan bijvoorbeeld enkele heel misleidende aantijgingen die ‘schreeuwen’ om opheldering. Hieronder de meest misleidende roeptoeters.

Het college neemt een loopje met de boekhoudregels.
Inderdaad, de regels zijn eind vorig jaar aangescherpt en wat doet het college? Zij past die regels direct toe in de eerstvolgende begroting (2006). Wat houden die regels in? Onderhoud mag niet meer worden ‘geactiveerd’. Dit betekent dat de kosten van het onderhoud niet meer ‘uitgesmeerd’ mogen worden over meerdere jaren maar in hun totaliteit ten laste komen in het jaar waarin het onderhoud wordt uitgevoerd. Al die jaren dat de gemeente het onderhoud heeft geactiveerd gebeurde dit overigens met volle instemming van de Provincie (toezichthouder) en volgens de regels van toen. Niks geen loopje nemen!

Wij zijn het met Recht door Zee eens dat de aangescherpte regels op zich goed zijn voor een gezondere financiële huishouding. Immers, je verschuift de kosten niet door naar de belastingbetalers van de toekomst. Maar het toepassen van deze nieuwe regel betekent wel een fors beslag ‘in één keer’ op de financiële ruimte van de gemeente. Zonder te snijden in de voorzieningen zou dat een forse belastingverhoging betekenen voor onze inwoners.
Dus wat doet het college? Zij zijn uiterst kritisch in het toepassen van de regels. Daar waar overduidelijk de nieuwe regels gelden worden zij toegepast. Daar waar interpretatie-verschillen zijn gaat het college met de Provincie in gesprek. Een voorbeeld daarvan is het grote baggerwerk voor de havens. De havens worden door het baggeren meer waard, met andere woorden het gemeentelijke bezit wordt groter. Je kunt bijvoorbeeld meer inkomsten genereren als de havens beter toegankelijk worden. Dit betekent dus dat het nut van het baggeren niet alleen geldt voor het jaar dat gebaggerd wordt maar ook voor de jaren daarna. Het college heeft er het volste vertrouwen in dat de Provincie met deze uitgangspunten instemt en houdt hier dan ook rekening mee in de begroting 2006.

De gemeente leent zich het financiële graf in
Volgens Recht door Zee doet de gemeente in de begroting 2006 een greep in de reserves en leent zich daardoor het financiële graf in. Dan toch maar even een heel simpel lesje:
Reserves zijn de spaarpotjes van de gemeente. Hoe gaat het thuis met een spaarpotje? Je spaart bijvoorbeeld voor een nieuw bankstel en als het spaarpotje vol is dan haal je het geld eruit, gaat naar de winkel en koopt het bankstel. Hoezo lenen?

Reserveren of potverteren
Nog een lesje: de gemeente heeft in voorgaande jaren voor verschillende doeleinden ‘gespaard’. Zij heeft gespaard voor specifieke uitgaven in de toekomst (bestemmingsreserves) en zij heeft gespaard voor onvoorziene gebeurtenissen en voor het afdekken van mogelijke risico’s die je nu eenmaal als overheid altijd loopt. Daar zijn dan de algemene reserves voor. In de begroting 2006 en de meerjarenraming 2006 – 2009 worden al deze spaarpotjes geanalyseerd en wordt de conclusie getrokken dat de financiële positie van onze gemeente heel goed is. Edam-Volendam ligt bijvoorbeeld ongeveer 30% boven de norm van de Provincie in haar financiële positie. Dit gegeven verzwijgt Recht door Zee maar voor het gemak in het verkiezingsjaar.

En inderdaad, in de begroting 2006 wordt gebruik gemaakt van enkele spaarpotjes
Het grootste potje dat aangeboord wordt is de ‘egalisatiereserve’. Het doel van dit potje is om geld dat in het verleden niet gebruikt is maar waar wel belasting voor is gevraagd terug te geven aan diezelfde inwoners. Fout? Nee juist. Dat is immers aan de inwoners beloofd toen we in voorgaande jaren de belastingen verhoogden. Dit college en deze coalitie houdt zich aan de afspraak!

Dineke Groot,
Fractievoorzitter Partij van de Arbeid

4 reacties

Nog 1000 van de 1000 tekens

Je e-mailadres wordt niet getoond en alleen gebruikt om je op de hoogte te houden van antwoorden.

  • Misschien een verbetering om die telefoon eens in een dichte kast te gooien en een hobby met inhoud te zoeken in verenigingsverband, in plaats van met een koptelefoon op in een sportschool te rennen naar niks.

  • Een drama naar de beste tradities. In twee aktes. De regisseur koos ervoor te beginnen met de ontknoping. Het demasqué. Al vroeg in de eerste akte een hoofdrolspeler te laten sterven. Wie durft dat aan? En toch werkte het. Vooral het dramatische effect van een aparte beeldscherm naast het live optreden op het toneel werkte goed. Inzoomen op gezichtsmimiek toonde alle emoties.

    Het stuk toonde het publiek hoe het je vergaat als je zonder plan en strategie te werk gaat. De acteurs die verschillende rollen op zich namen, lieten zien dat je daarmee vastloopt. Een gespleten persoonlijkheidsstoornis ontwikkelt. Al in het begin werd dat duidelijk toen een spits verdedigend werk op zich nam, maar tegelijkertijd de innerlijke drang om te scoren niet kon onderdrukken.

    Alleszins de moeite waard. Een allegorie waarin onze leiders acteren en onze waarden verkwanselen. Een emotionele achtbaan van hoop, vrees en ontlading die uitmondde in een catharsis bij het publiek en spelers.