20 November: The 4 Horsemen

Het fenomeen 'dubbele stichting'werd populair in de tijd dat gemeenten subsidie in het exploitatietekort gaven. Als je dat tekort vooraf had beraamd op 50.000 kreeg je een toezegging voor dat bedrag. Als bij de eindafrekening het tekort lager uitviel, kreeg je het lagere bedrag. Als het hoger uitviel kreeg je niet meer dan het toegezegde bedrag. Bij dit model was het voor stichtingen moeilijk om te reserveren voor risico's en grote investeringen. Vermogensopbouw was bijna niet mogelijk.
Het probleem kon worden opgelost door een stichting 'vrienden van' oid ernaast te zetten en deze te gebruiken voor fondswerving. Donateurs bij de Vrienden van het Volendams museum vulden de kas van de tweede stichting waardoor aankopen voor het museum konden worden betaald.
Gemeenten zijn van deze vorm van subsidie afgestapt. Het werd opgevolgd door budgetfinanciering en nog weer later door outputfinanciering. Dan is er eigenlijk geen reden meer voor een dubbele stichting. Voor de afgesproken activiteiten krijg je gewoon een vastgesteld bedrag.
Er zijn ook geen ernstige bezwaren tegen de handhaving van een dubbelstichting. Van belang is wel dat beide op een harmonieuze wijze samenwerken. Dat is onder andere te bereiken door bestuursleden voor de Vrienden door de basisstichting te laten benoemen of door een gedeeltelijk overlapping van bestuursleden die in beide stichtingen zitten.
Als dat statutair niet goed wordt geregeld kunnen er gemakkelijk problemen ontstaan.

Wim Keizer jokt lekker door:

“ de financiële stukken van de Stichting Vrienden van het Volendams Museum gecontroleerd door een onafhankelijk administratiekantoor”

Dit wordt NIET gedaan door een onafhankelijk administratiekantoor. Hein de Bok is verre van onafhankelijk. Het wordt echt tijd dat er een onafhankelijk accountantskantoor zijn goedkeuring geeft. Maar dat zal Wim Keizer wel niet goed uitkomen.

Beste Wim, ik twijfel niet aan jouw intenties en integriteit, maar aan die laatste penningmeester is weinig vakmanschap en niks integer.