BGI Stukadoors werkt aan drugsvrij werkgebied

BGI Stukadoors werkt aan drugsvrij werkgebied
Siem Buijs (cas), eigenaar van BGI Stukadoors, wil jongeren die afgekickt zijn van drugs een beschermde werkomgeving bieden. ,,Ik heb onderschat hoe groot het probleem hier is. Ben al veel werkkrachten door de drugs verloren. Denk ook dat het een utopie is om mijn bedrijf gezond te maken. Maar de jeugd is de sieraad van onze gemeenschap, dus daar moeten we zuinig op zijn en samen aan werken.” De jongeren komen in aparte werkprojecten terecht en worden voorlopig op hun ‘cleanheid’ gecontroleerd. Buijs doet dat allemaal in nauwe samenwerking met Moedige Moeders. ,,Laat duidelijk zijn dat er ook veel eigen belang in het spel is, want ik zit verlegen om stukadoors.”

‘Het is een utopie te denken dat ik mijn bedrijf gezond kan maken’
,,Ik wil jongens die goed een afkickprogramma hebben doorlopen een baan aanbieden. Wil ze in koppels van twee laten werken, in de verschillende disciplines. Zónder dat ze in contact komen met andere Volendammers, waarvan we weten dat ze gebruiken. Een soort beschermd werkgebied. Zodat ze langzaam maar zeker terug kunnen keren in het normale leven. Dat alles onder begeleiding van mensen die me worden aangereikt via Moedige Moeders.”

,,Ik ben geschrokken. Heb de problemen hier écht onderschat. De stukadoorswereld heeft het stempel, maar houdt het erop dat het in de hele bouwwereld een probleem is, een probleem dat grotendeels bij de laaggeschoolde jongeren voorkomt. Ik had nooit verwacht dat het zo erg zou zijn hier, maar mijn ogen zijn duidelijk opengegaan.”

,,Ik ben in de laatste jaren flink wat krachten verloren binnen het bedrijf. Het is een sluipmoordenaar. Je denkt dat het om het weekeinde gaat, maar als je dat merkt, dan blijkt dat het al veel verder is. Ik denk wel dat het een tijdverschijnsel is. Dat als jongeren straks merken dat dit pad nergens toe leidt, ze zullen stoppen of er niet eens aan beginnen.”
Op 14 december starten de eerste twee jongeren. ,,Ik heb nu vier kandidaten. Maar we praten over tientallen en tientallen jongeren die verslaafd zijn. Straks raken er zoveel jongeren op een zijspoor… Ik zeg altijd: als je loopt, kun je strompelen, maar dan kun je ook weer overeind komen. Het is een utopie om te denken dat ik mijn bedrijf gezond kan maken, maar we gaan er met z’n allen aan werken. De jeugd moet ook leren elkaar te controleren. En als ik ondertussen één millimeter kan helpen, dan is dat goed. Als het werkt, hoop ik dat andere Volendamse bedrijven ook mee gaan werken.”

,,Als ik op bouwwerken kom, bespeur ik geïnteresseerde bezorgdheid bij bouwlui van buitenaf. Maar Volendammers blijven een graag geziene partij op de bouwplaats. We hebben nog steeds vakmensen en een positief imago. We zijn wel meer in de kijker gekomen door het drugsgebruik, dat moet ons des te meer bemoedigen om het aan te pakken.”

,,Nogmaals, ik geloof heilig dat het een tijdsverschijnsel is. Maar ondertussen zijn er wel een hoop vaders en moeders beschadigd. Oók bedrijven. Maar die voelen geen verdriet, ouders wel. We moeten er samen iets aan doen.Niet de boel in de verborgenheid houden.”