Compliment(en)

Compliment(en)
Het is voor de derde keer dat ik aan dit stukje begin. De twee vorige probeersels heb ik weggegooid. Het loopt niet deze keer. Ik zit er over te denken deze week maar over te slaan. Maar ook die gedachte leidt niet tot een acceptabele oplossing. Het witte maagdelijke vlak van Word blijft me trekken met de belofte dat het wel goed komt.

Het ligt niet aan de onderwerpen. Ik heb er wel een stuk of vijf die de moeite van het uitwerken waard lijken te zijn. Één daarvan zit me nu al twee dagen dwars. Het wil geschreven worden en lijkt zich weinig aan te trekken van mijn geworstel. Twee keer ben ik er al aan begonnen. De belofte van iets moois wordt echter niet ingelost. Twee keer heb ik halverwege een stukje het scherm gewist.

Misschien is het te moeilijk wat ik wil doen. Ik wil namelijk iets doen wat ik nog nooit eerder heb gedaan. Misschien dat de hersenspieren die ik daarvoor nodig heb, te lang ongebruikt zijn gebleven. Het kan ook zijn dat die twee eerdere ronden alleen nodig waren om die spieren een beetje te trainen zodat ze de kracht krijgen om de derde ronde te volbrengen. We zullen het zien.

Ik was namelijk van plan het CDA een groot compliment te geven. Daar komt ie: “CDA ik vind het hartstikke goed dat je van de oude kom een beschermd dorpsgezicht wilt maken.” Zo die is er uit. Maar eerlijk gezegd: het geeft geen opluchting. Hoe nu verder? Bij de vorige twee versies had ik al ongeveer twintig regels, nu zit ik nog maar op tien. Weer het scherm wissen?

Misschien heb ik het niet goed genoeg gezegd, kan het krachtiger, beter. Nog maar eens proberen dan: “CDA, ik vind het fantastisch dat je eindelijk (in mijn ogen) iets heel goeds voor het dorp wilt doen. Iets waar we tot in lengte van jaren plezier van zullen hebben. Iets waardoor we de naam ‘CDA’ nog zullen blijven herinneren, lang nadat die allang niet meer bestaat.

Je inzet om van de oude kom een beschermd dorpsgezicht te maken en een nieuw leven te geven, is van een historische betekenis.” Wel, ik moet toegeven, dit klinkt al een stuk beter. En...ik meen het ook nog. Kennelijk is dat doorslaggevend want ineens stroomt mijn hoofd vol met meerdere mogelijkheden voor een vervolg en einde van dit stukje. Ik hoef maar te kiezen.

Ik snap natuurlijk eigenlijk wel waarom het CDA is omgezwaaid. Nieuwe ontwikkelingen en nieuwe visies op de betekenis van toerisme hebben de raadsleden het besef bijgebracht dat er al te lang geknaagd is aan het waardevolle dat we hadden. Er zijn door gebrek aan doordacht rentmeesterschap al teveel concessies gedaan aan kortzichtige commerciële belangen. Is het al te laat zoals Loek Kras (van Recht door Zee) impulsief tijdens de begrotingsbehandeling riep en daarom tegenstemde? Ik geloof er niets van. Als we de tijd nemen en duurzaam plannen kan er weer iets groeien dat niet alleen voor de eigen bevolking aantrekkelijk is, maar ook anderen blijvend kan boeien. Misschien kan er inspiratie ontleend worden aan oude steden als Parijs en Krakau. Als je daar bent, krijg je het gevoel dat ze niet alleen maar op je centen uit zijn, maar ook waar voor je geld willen bieden. Die steden investeren enorm veel in hun oude stad. We hebben wel geen vergelijkbare mogelijkheden, maar dat gevoel voor duurzame investeringen wil ik wel aan de planners van de ontwikkeling van de oude kom meegeven. En doe het in de juiste volgorde. Maak het aantrekkelijk voor de bewoners, die zorgen immers voor de juiste uitstraling. Maak het aantrekkelijk voor de regio. Zorg dat er wat te beleven valt, dat er gestruind kan worden en dat er binding ontstaat. Dat betekent dus investeren in de kwaliteit van de oude kom. Poets hem op, verhelp gebreken, verwijder vergissingen, verbeter het bestaande en verhoog de beleving. Dat is dus wat anders dan de oude kom toeristisch maken. Het zijn authenticiteit en kwaliteit die toeristen trekken. Zorg dat we een paar toprestaurants binnen de grenzen van de oude kom krijgen. Die helpen de oude kom aan het imago dat daar nodig is. Patat wordt er al genoeg geserveerd.

Daarom lijkt het me van belang dat het CDA tijdens de komende behandeling van de najaarsnota nog een tweede stap zet. Stop alle jaarlijkse meevallers in een nieuwe pot met de naam: ‘ontwikkeling oude kom’. Dat levert het geld op om de infrastructuur te verbeteren en te verfraaien. Want het staat vast dat de overheid voor op moet gaan en het signaal moet geven dat we voor goud gaan. Aangemoedigd door zo’n houding groeit de creativiteit en komt de rest (ik hoop op veel kleinschalig initiatief) vanzelf.

Ik heb nog net ruimte voor nog een complimentje. Voor de VVD. Ik weet niet wat er aan de hand is, maar de creativiteit die zo lang geblokkeerd is geweest, lijkt eindelijk te gaan stromen. Geen tweede middengebied meer, roept de VVD. Dijkwijk moet een karaktervolle wijk worden waarin cultuur en natuur de inspiratiebron vormen. Een gedurfde visie, maar wat kun je anders verwachten van de club die ook in het basisonderwijs de creativiteit en diversiteit ruimte wil geven. Ik kan het alleen maar aanmoedigen. Ik wil ook die kleine aannemers aanmoedigen. Kijk naar de kansen. Misschien is er wel ruimte om een andere kwaliteit gezicht te geven. Verenig je en grijp de kans om te laten zien dat er in Volendam creatief, innovatief en technisch hoogwaardig gebouwd kan worden.

Wel, het is niet hélemaal geworden wat ik hoopte toen ik aan dit stukje begon, maar ik heb er vrede mee. Het is weer een beetje prekerig geworden, maar dat gebeurt al gauw als je een missie hebt. Ik ben er moe van geworden.

Peter Louter

reacties: www.louterlink.web-log.nl  
oude kladblokjes: www.louterkladblok.web-log.nl