Passie en penselen (slot)

Passie en penselen (slot)
Op zondag 4 december lanceerden collega’s en vrienden van kunstenaar Aart Roos een unieke website. Dit gebeurde op een klein feestje in het Damhotel. Op www.aartroos.nl is het leven en werken van Waterlands belangrijkste kunstenaar in beeld gebracht. Er zullen weinig kunstenaars zijn die op zo’n veelomvattende wijze geëerd zijn. De website bevat honderden foto’s van het leven en werken van Roos. Het is een echte biografie van de man die vele tientallen jaren woonde en werkte in Edam. Dezelfde collega’s en vrienden zijn al geruime tijd bezig om het oeuvre van Roos in kaart te brengen. Dit gebeurt met medewerking en in een ruimte van het Hoogheemraadschap aan de Lingerzijde te Edam. Het einddoel van deze inspanningen moet leiden tot een grote overzichtstentoonstelling, een uitgave van een monografie en de verkoop van werk. In de Stadskrant vindt u in twee afleveringen het verhaal van Waterlands belangrijkste kunstenaar.

Huis De Meeuwen
In 1952, op een feest in de Amsterdamse sociëteit De Kring, ontmoet hij Amy Hilversum, lerares aan het Montessori Lyceum, met wie hij in 1954 trouwt. In 1953 helpt hij bij de watersnoodramp in Zeeland, waarna een serie tekeningen en schilderijen over die ramp ontstaat. In datzelfde jaar kopen hij en zijn vrouw het vervallen buitenhuis ‘De Meeuwen’ in Edam en beginnen ze te werken aan de restauratie van huis en tuin.

In ‘De Meeuwen’ werkt Aart Roos onder andere aan ‘Straatmuzikanten’, ‘Moeder en kind’ en ‘Oorlog’. In 1956, als de Amsterdamse schilder Ed Dukkers hem vraagt samen een pakhuiszolder op de Lauriergracht te huren, krijgt hij zijn eerste atelier in Amsterdam. Vanaf 1957 blijft hij toch weer vaak in het atelier aan het IJsselmeer werken; hij combineert het gigantische karwei van de restauratie van ‘De Meeuwen’ met het schilderen en tekenen. Daar ontstaan de eerste grote doeken zoals ‘Kind in atelier’ en ‘Aanbidding der totems’. In 1958 wordt hij aangenomen als lid van de Vereniging van Beoefenaars Monumentale Kunsten (VBMK) en weldra komen de eerste opdrachten binnen voor muurschilderingen, glasramen, mozaïeken en sgraffito’s. In januari 1959 wordt zoon Martijn geboren. Langzamerhand krijgt Roos weer behoefte aan het werken in Amsterdam en in 1962 betrekt hij een groot atelier op Noorderstraat 81, hartje centrum.

Productieve jaren
De daarop volgende jaren worden zeer productief. Tekeningen en studies maakt hij voornamelijk in Edam, de grote schilderijen in Amsterdam. Dit is de periode van werken als ‘Lichaam op kruis’, ‘Convergentie’ en ‘Monument’. In 1964 maakt hij de muurschildering ‘Geboorte, Leven en Dood’ in Museum Fodor voor de manifestatie Muur ’64, onder auspiciën van de VBMK. In 1968 krijgt Aart Roos een aanstelling als docent monumentale kunst aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. Het jaar daar op verlaat hij de BBK en wordt lid van BBK ’69. Hij krijgt in 1972 de kans een paar boerenstallen met hooischuur in de nabijheid van ‘De Meeuwen’ te kopen en bouwt er een groot en licht atelier in, dat hij in 1973 betrekt. Dit betekent het einde van de periode Amsterdam. Zijn vaste galerie wordt Nouvelles Images in Den Haag. In 1979 wordt Roos uitgenodigd om lid te worden van de Amsterdamse kunstenaarssociëteit Arti et Amicitiae.

In juni van datzelfde jaar vindt er een gigantische overzichtstentoonstelling van het werk van Aart Roos plaats in de Grote Kerk te Edam. Er worden 143 werken tentoongesteld, waarvan er vele verkocht worden. Na deze mijlpaal stopt Roos enige jaren met schilderen. Gebrek aan inspiratie en onzekerheid over zijn kunstenaarschap spelen hem parten. Hij stort zich op het verbouwen en restaureren van zijn atelier. In 1980 stopt hij ook met lesgeven aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag.

Nieuwe dimensies
Rond 1983 komt hij deze moeilijke periode te boven. Zijn nieuwe werk, aanvankelijk tekeningen, later ook schilderijen, is volkomen fris en eigentijds en kent nieuwe dimensies. Er volgen talloze exposities en er wordt een documentaire over hem gemaakt. Zijn nieuwe galerie wordt Galerie Nine, eigendom van Nine van Caldenborgh, echtgenote van zijn zeer goede vriend en collega Lei Molin. In deze periode ontstaan onder andere de doeken ‘Vagebond’ en ‘Circle of birds’. Aart Roos wordt in deze jaren steeds vaker betiteld als de ‘nestor van de Waterlandse kunstenaars’ en krijgt in 1995 in Museum Waterland te Purmerend een gezamenlijke eretentoonstelling met vrienden en kunstbroeders Ger Lataster, Jan Sierhuis, Pierre van Soest, Lei Molin, Jef Diederen en Pieter Defesche. Lei Molin zelf is er niet bij, daar hij, tot groot verdriet van Roos, in 1990 overleden is. Aart Roos’ tachtigste verjaardag in 1999 wordt eveneens gevierd met een expositie en een uitbundig feest.
In 2001 wordt hij getroffen door een hersenbloeding die hem een blijvende handicap aan een arm en een been bezorgt. Hij is dan al enige jaren gestopt met schilderen.

In 2003 verlaat Roos zijn geliefde Edam en verhuist naar verzorgingshuis ‘De Tien Gemeenten’ te Purmerend. Daar woont hij heden ten dage nog. Zijn atelierboerderij verkoopt hij. Begin 2004 wordt op instigatie van collega’s en vrienden de ‘Stichting Aart Roos’ opgericht. Roos schildert weliswaar niet meer, maar volgt de schilderkunst nog altijd. Onlangs nog gaat hij, ofschoon slecht ter been, naar de openingen van oud-leerling en bewonderaar Pieter Warffemius en vriend en collega Marinus Fuyt. En ook met zijn boezemvriend en medekunstenaar Jan Sierhuis heeft hij nog intens contact. Edam bezoekt hij regelmatig, al is het alleen al omdat zijn echtgenote Amy en zijn vriendin Tine daar beiden wonen. Aart Roos is nu 86 jaar oud.

Oproep
In verband met de plannen rond het organiseren van een overzichtstentoonstelling en het verschijnen van een boek van Aart Roos, roepen wij bezitters van werk van Roos op dit te melden bij de secretaris van de Stichting, te weten Koos Roskam, telefoon 0299 – 372 979 of e-mail k.roskam@hetnet.nl