Kerstcolumn: De wereld volgens guyterelli
De wereld volgens guyterelli 
Zo, dat hebben we weer gehad met die saaie Pino. Die goeie, domme blauwe vogel die nooit grappig was. Je zal er maar al 30 in zitten. Wat mij betreft had die betweterige Ini Mini op het voorgerecht mogen staan. Ik had toch altijd al een voorliefde voor de slechterikken in tekenfilms en series. Neem nou bijvoorbeeld die irritante roadrunner die er een levensopdracht van maakt om de sympathieke coyote zijn leven tot een ware hel te maken. Of die drie vreselijke biggetjes die Midas geen lekkere maaltijd gunnen maar hem nog liever zien sterven van de honger en ondertussen ook nog eens zijn zoon proberen af te pakken. Of als klap op de vuurpijl die twee geföhnde tandpastamodellen uit de Dukes of Hazard die keer op keer mijn favoriete sherrif Rosco P. Coltrane (gu gu gu) te slim af waren. Stenigen die gasten of een week in de meterkast met de fractieleiders van onze politieke partijen die in discussie zijn over het nieuwe Pius X. O.k. sorry mensen dit is niet het kerstgevoel zoals de gestreepte gele vlekkikker dit nu voelt.
Hij weet immers zeker dat hij voorlopig nog wel even mag blijven zitten in zijn geliefde Zuidpolder en dat die krappe dertigers gewoon nog een paar jaar de liefde moeten bedrijven op hun kamertje. (de vrijgezellen mogen uiteraard ,lachen in het vuistje, of spelen met hun speelgoed van Christine le Duc). Waar de posters van Duran Duran en Wham hun er dagelijks aan herinneren dat zij toch echt kinderen waren van de jaren 70. Ho, ho, ho zou de pedofiele kerstman zeggen na zijn meervoudige zaadlozing door het zoveelste kind op zijn knie. De afgelopen weken heb ik met een aantal minderjarige dames wat kerstpakketten ingepakt en volgens blijft die hele generatie vrijgezel. Guytterelli pikte het volgende gesprek op: Hoe vond je die weer gister, Ja, zo'n errugu lul. En die dan, die et zo gaal vujul kapsonus, dan ken je beter die heibu. Vain ju, Nai man die zit an du stuf. Guytterelli: he dames er zijn toch ook nog wel leuke jongens, Nai ut binnu allegaar zoedels Guytterelli slaat groot alarm.
De voortplanting en daarmee het voortbestaan van Volendam staat op het spel. Wie anders dan ik gaat de strijd aan om ons mooie dorp te redden van de vergrijzing en een zekere ondergang. Dansavonden met bloemenjaap en Tonia in Cornelisse ga ik organiseren. Eindeloze spreek en therapiesessies met de jonge meiden en jongens van Volendam om ze weer op één lijn te krijgen (woordgrapje voor gevorderden). Ooit zal ik gekozen worden tot grootste Volendammer aller tijden als blijkt dat ik ze weer aan het praten heb gekregen en ze zich weer voort gaan planten op de Weidevenne 2 in Purmerend. Samen met het broeikaseffect ben ik er dan direct verantwoordelijk voor dat de kerst niet meer ,wit, zal zijn. Driewerf hoera voor Guyterelli: hoera , hoera, hoera. 22 april zal een feestdag worden in Volendam. Op die dag loopt iedereen met een bril op met blauwe glazen. Of zie ik alles nu teveel door een roze bril? Hoe het ook zij ik wens alle lezers van deze column een kerst met veel,Wein, weiben und gesang,. Tot de volgende week met mijn nieuwjaarscolumn!!