Handballer Jaap Kwakman werkt aan zijn jongensboek in Thailand

Handballer Jaap Kwakman werkt aan zijn jongensboek in Thailand
Voor Jaap Kwakman wordt 2006 een mooi jaar. Jaap Kakes, zoals de 19-jarige handballer in zijn eigen dorp Volendam heet, speelt in februari zijn eerste interlands voor zijn tweede vaderland Thailand, waar ze hem kennen als Jaap Kwakman Noommeessri.

Wat doe je als je je met ziel en zaligheid hebt gestort op het handbal en je gaat midden in het seizoen met je ouders een maand naar Thailand? Een maand lang zonder acht trainingen per week en een wedstrijd in het weekeinde. Ruim vier weken op het strand hangen, dat trekje niet. Kwakman zit dit seizoen voor het eerst in de selectie van Kras/ Volendam, nadat hij vorig seizoen al mee had mogen trainen. Hij vond op internet via de site van de internationale Handbal Federatie het adres van de Thaise handbalbond. „ Ik heb ze geschreven of zij misschien een club voor me wisten, waar ik in die vier weken mee zou kunnen trainen."

Het vervolg van het verhaal is het begin van een jongensboek. „ Ik kreeg bericht dat de competitie net was afgelopen en dat alleen het nationale team nog trainde." Als speler van de Nederlandse landskampioen, hoewel hij nog geen minuut in het eerste team heeft gespeeld, mocht de Voleridammer meetrainen omdat zijn moeder uit Thailand komt en hij, naast zijn

Nederlandse paspoort, een Thaise identiteitskaart heeft. Op 30 november vertrok de familie Kwakman naar het geboorteland van zijn moeder om zoals elk jaar de maand december bij familie door te brengen. Jaap mocht de eerste twee weken van de vakantie meetrainen met de nationale selectie. „Dat was enorm wennen. De balcirculatie is er veel sneller, terwijl het hier meer op kracht aankomt. Ik had niet de indruk dat het goed ging, omdat zij moesten wennen aan de manier waarop ik de bal aanspeelde. Voor hen kwamen de ballen te hard aan."

Hij maakte verder niet alleen indruk met zijn stevige aangooien, met zijn 1,88 meter is hij ook veel groter dan de gemiddelde Thai. „De meesten komen tot aan mijn schouder en twee jongens zijn ongeveer net zo groot als ik." Na de twee weken training vernam hij, nota bene op zijn verjaardag 14 december, dat hij was geselecteerd voor het nationale team van Thailand. Jaap Kwakman-Noommeessri, zoals hij in Thailand heet, was opeens nieuws. „Noommeessri is de achternaam van mijn moeder."

De kranten berichtten over de nieuwe aanwinst en zelfs de tv besteedde aandacht aan de Thaise Volendammer. „Het grappige was dat opa Noommeessri door familie, waarvan hij jaren niets meer had gehoord, belde met de vraag van welke tak van de Noommeesri's Jaap er eentje was", vertelt zijn trotse vader Kees. „Alles werd heel snel geregeld. Zijn ID-kaart moest omgezet worden in een paspoort. Geen probleem, want een Rita Verdonk kennen ze daar niet. We kregen zelfs de kamer te zien waar jaap zou worden ondergebracht. Ik dacht op een gegeven moment: we krijgen hem niet meer mee terug naar huis", vervolgt zijn vader met een brede grijns.

Kwakman slaapt bij zijn oudste broer, die in Thailand woont en met een Thaise vrouw getrouwd is. „Dat is beter voor hem", stelt zijn vader. „Want alleen met die Thaise jongens is vanwege de taal een probleem. Ze communiceren nu in gebrekkig Engels met elkaar." Een vertrek bij Volendam sluit Kwakman vooralsnog uit. „Dit is natuurlijk heel leuk, maar ik blijf voorlopig nog bij Volendam, spelen met mijn vrienden."

In Thailand speelde hij twee oefenwedstrijden tegen jong Thailand, dat momenteel derde staat in de WK-kwalificatie. „In februari speel ik mijn eerste officiële interland. Op 10 februari ga ik terug naar Thailand, waar van 12 tot en met 21 februari een tienlandentoernooi wordt gehouden en later in het jaar volgen de kwalificatiewedstrijden voor het WK." Zijn vader: „Die worden allemaal in een paar weken tijd gespeeld en dus hoeft hij niet zolang van huis."