Toeval

Toeval
Dit wordt een spiritueel stukje. Als u daar niets van moet hebben, is het nu tijd om op te houden met lezen. Richt uw aandacht op een ander onderwerp of advertentie op deze pagina, of schenk aandacht aan een gedachte in uw hoofd. Mocht u daarbij toevallig tegen iets op lopen dat voor u van betekenis is, is dat (geen) toeval.

Toen de deadline van dit stukje naderde, dwaalde er nog geen enkel idee door mijn hoofd. Telkens als ik me afvroeg waar ik over zou schrijven, verschenen er niets anders dan lege, maagdelijk blanke pagina’s in mijn hoofd. Toen ik daar bij het ontbijt over klaagde tegen mijn vrouw zei ze troostend: ‘je mag best een keer overslaan hoor.’ Aan mijn gezicht zag ze dat ik daar niet voor in de stemming was. “Je kunt straks natuurlijk ook een lekker bad nemen’, vervolgde ze, ‘je komt daar vaak op goede ideeën.’ Dus nam ik een bad en liet mijn gedachten de vrije loop. Ze bleven ergens hangen en zo komt het dat ik nu over toeval schrijf. Toeval?, we zullen het zien.

Ik behoor bij de groeiende groep van mensen die niet meer zo erg in toeval gelooft. Wat op het eerste gezicht toeval lijkt, is bij nader inzien vaak een zinvolle samenhang tussen gebeurtenissen.

Ooit werkte ik in een gebouw dat vroeger een weeshuis was geweest. Boven de ingang hing een gedenkplaat voor een beroemde kardinaal die daar ooit als wees was opgegroeid. Drie jaar lang ben ik daar, onder die gevelplaat door, dagelijks naar binnen gegaan. Pas toen ik later nog eens dat gebouw bezocht, viel het me op dat die kardinaal ooit zijn verjaardag op dezelfde dag als ik vierde. Toeval? Ik zat over die gebeurtenis na te denken toen ik een boek over toeval aan het lezen was. Op dat moment kon ik me de naam van die kardinaal niet herinneren en zocht mijn geheugen af. Net toen ik besloot het maar op te geven werd op de televisie een gesprek aangekondigd met een mevrouw van Rossum. Toen wist ik het weer. Het was kardinaal van Rossum. Was het toeval dat dit net gebeurde terwijl ik een boek over toeval aan het lezen was? Voor mij niet. Het was net alsof het universum me op dat moment overtuigde dat toeval niet bestaat. En het was ook geen toeval dat ik net gelezen had dat toeval een woord is dat gebruikt wordt door mensen die zich niet bewust zijn van onderliggende samenhangen.

Een toevallige gebeurtenis, een toevallige ontmoeting, een toevallige gedachte, het lijken allemaal aanwijzingen voor het feit dat er achter de direct waarneembare dingen, nog een andere wereld met diepere betekenissen ligt.

Onvermijdelijk liep ik bij deze gedachten tegen Dijkwijk aan. Een lastig onderwerp, maar ik voelde meteen de uitdaging om het in een spiritueel perspectief te zetten. Natuurlijk, als je naar het besluit van de voorzieningenrechter, om het bouwbesluit voor Dijkwijk te schorsen, kijkt, kun je daar een heleboel logische verklaringen voor vinden. Die logische verklaringen worden meestal nog gekleurd door je relatie met het onderwerp en je politieke voorkeuren. Maar was het toeval dat het schorsingsbesluit vlak voor Kerstmis kwam. Was het toeval dat het CDA zijn politieke leven aan dit onderwerp had gekoppeld, was het toeval dat er fouten zijn gemaakt in de voorbereiding, was het toeval dat.......? Laten we er eens van uit gaan dat al die gebeurtenissen niet zo toevallig waren als ze op het eerste gezicht lijken. Welke betekenis schuilt er dan achter de schorsing?

Het zou gemakkelijk zijn om nu een aantal betekenissen te benoemen. Maar zo makkelijk is het niet. Ik ben geen ziener of profeet die voor u kan duiden wat dit allemaal betekent als we er van uit gaan dat het geen toeval is. Dat is iets wat iedereen zelf moet doen. Niet alleen op individueel niveau, maar ook op groepsniveau en op algemeen niveau. Die betekenissen zijn er, u hoeft er alleen maar voor open te staan.

Als u er voor openstaat, is de schorsing, of wat dan ook, niet iets wat u overkomt, bent u daar geen willoos en toevallig slachtoffer van. De gebeurtenis heeft u iets te vertellen. Waarschijnlijk iets dat u eigenlijk wel weet, maar liever niet onder ogen ziet omdat u daar bepaalde hechtingen voor moet opgeven. Doe het maar, laat ze maar los, het is de moeite waard. Krijgt u nu spontaan hoofdpijn. Mooi, dan weten we in ieder geval zeker dat u moeite heeft uw hechtingen los te laten. Misschien bent u er nog niet aan toe en moet u nog even lijden.

Vind ik dit nou een goed stukje? Ik weet het niet, maar het is beter dan niets en misschien heeft u er iets aan.

Peter Louter

Recente kladblokjes op: www.louterlink.web-log.nl  
Oude kladblokjes op: www.louterkladblok.web-log.nl