Groen Links betreurt schorsing Zuidpolder

Groen Links betreurt schorsing Zuidpolder
Voorzitter,

Zowel Raad en College als vooral de burgers van onze gemeente hebben er recht op te weten waar elke partij staat in deze kwestie, vandaar dat ik daar wat uitgebreider op in ga.

Ook GroenLinks, zelfs GroenLinks, betreurt de schorsing van het provinciale goedkeuringsbesluit door de Raad van State. Dat is niet omdat wij zo’n geweldig voorstander zijn van bouwen in de Zuidpolder. Jaren geleden, toen de Raad moest kiezen tussen Zuidpolder en Lange Weeren, heeft GroenLinks de voorkeur uitgesproken voor de Lange Weeren. De Zuidpolder was veel moeilijker te ontsluiten dan de Lange Weeren, en ook de milieugevolgen van bouwen in de Zuidpolder waren ernstiger, zo luidden onder andere onze argumenten. Argumenten die we nu terugzien in het oordeel van de Raad van State. Als de raad toen met GroenLinks was meegegaan en voor de Lange Weeren had gekozen, was het misschien anders gelopen. Helaas, ondanks ons pleidooi koos de gemeenteraad in overgrote meerderheid voor de Zuidpolder. Bij dat meerderheidsbesluit hebben wij ons neergelegd. Voor GroenLinks als raadsfractie was de keuze voor bouwen in de Zuidpolder vanaf dat moment een gegeven, en ons streven is er sindsdien op gericht om er op alle manieren het beste van te maken. Daarbij ging het ons onder andere om duurzaam bouwen, om een optimale inpassing in het landschap, om voldoende betaalbare huurwoningen, om een rechtvaardige en doelmatige woningtoewijzing, om een veilige en fiets- en voetgangers­vriendelijke opzet en, wederom, om een goede ontsluiting.

Omdat die aspecten in het bestemmingsplan naar onze mening onvoldoende uit de verf kwamen, hebben wij tegen dat bestemmingsplan gestemd. Niet om de bouw in de Zuidpolder tegen te houden, maar omwille van de kwaliteit van het plan.

In het verlengde van die opstelling vindt GroenLinks dat nu met het plan doorgegaan moet worden. Afzien van bouwen in de Zuidpolder is ook voor ons geen optie. Dat zou een te grote verspilling van de reeds gedane investering in tijd, geld en moeite zijn, de financiële schade voor de gemeente door het niet bebouwen van de aangekochte gronden zou te groot zijn, en de achterstand in woningproductie zou te hoog oplopen. Maar….: dan moet er wel nog een slag gemaakt worden in de kwaliteit van het plan. Alsnog moet er geluisterd worden naar de inhoud van de bezwaren, alsnog moet daaraan op een aantal punten tegemoet worden gekomen. De ontsluiting moet beter, de inpassing in het landschap moet beter, de groene zone tussen dijk en bebouwing moet breder.

De gemeente moet hoe dan ook wachten op de uitslag van de bodemprocedure. Laten we die tijd nuttig gebruiken. Niet alleen voor het versterken van de verdediging, niet alleen voor het uitgebreider onderbouwen van de eerder gemaakte keuzes. Dat is een kamikazestrategie. Als we hardnekkig de ingenomen stellingen handhaven, dan is het erop of eronder. En als het eronder wordt, wat een reële kans is gezien de uitspraak en de nog niet behandelde bezwaren, zijn we terug bij af. Laten we in plaats daarvan de tussentijd ook en vooral gebruiken om te onderzoeken op welke punten we de kwaliteit van het plan kunnen verbeteren en hoe we aan de bezwaren op een zinvolle manier tegemoet kunnen komen. Op die manier kunnen we er ons voordeel mee doen. Dat is hoe dan ook nuttig: komt het huidige plan er niet door, dan zijn we goed voorbereid om onmiddellijk de vereiste planwijzigingen door te voeren. Komt het plan er toch ongewijzigd door, dan kunnen de bedachte verbeteringen alsnog in het vervolgtraject worden meegenomen. In beide gevallen nuttig bestede tijd en moeite, die de kwaliteit van de Dijkwijk hoe dan ook ten goede komt.

De pleitnotitie die het College in het kader van de bodemprocedure naar de raad van State heeft gestuurd, is een goed onderbouwd stuk, waarvoor onze complimenten. Jammer dat dat nu pas, en niet vóór de schorsingsuitspraak is gebeurd. Wel een kanttekening bij dat stuk. Ook het werk van de Raad van State is en blijft mensenwerk, waar naast het verstand ook het gevoel een rol speelt. Des te meer naarmate de materie complexer en omvangrijker is. Ik raad het College aan dat te beseffen in zijn verdere houding, acties en communicatie in het kader van de bodemprocedure. Ook daarbij is het de toon die de muziek maakt. Reden te meer om alsnog serieus op de bezwaren in te gaan, en te bezien hoe daar alsnog aan tegemoetgekomen zou kunnen worden.

Tenslotte, in reactie op de door het CDA genoemde bezoeken van premier en staatssecretaris aan onze gemeente: Het is u allen bekend dat zij geen enkele invloed hebben op de uitslag van deze procedure. Het is dus misplaatst om daar enige hoop op te vestigen wat die uitslag betreft, en vooral om daarmee valse hoop bij de woningzoekenden op te wekken. Bespaar hen het risico van een nieuwe teleurstelling.