Huidige museumbestuur weer in gelijk gesteld

Huidige museumbestuur weer in gelijk gesteld
In navolging op het artikel van Hein Tol, in de vorige Nivo, wil ik als terugtredend bestuurslid van het Volendams museum en Oud Volendam ook even het een en ander kwijt. Circa 26 jaar ben ik betrokken bij het museumwerk waarvan de laatste 5 jaar intensiever als gevraagd vrijwillig bestuurslid en medewerker op het gebied wat mijn vermogen gegeven is. Het is natuurlijk ongelooflijk wat er de laatste jaren allemaal is voorgevallen. Dit was verloren tijd met veel verliezers.

Na een bewuste stilstand van de voorbereidingen en werkzaamheden voor de nieuwe expositie (weer verloren tijd) is er nu haast geboden om alles weer op tijd klaar te krijgen. Binnen 5 à 6 weken moeten de vele extra gemotiveerde medewerkers de tentoonstelling over de "Visserij" snaar weer zien op te bouwen. De buitenman heeft hier geen weet van hoeveel werk dit is, maar onder leiding van Stella en de onmisbare Hein de Poes zal dit zeker weer gaan lukken. Half maart is iedereen maar dan ook iedereen weer van harte voelkom in ons mooie door vrijwilligers inde loop der jaren opgebouwd museum. Het thema "Visserij" is bewust gekozen nu de overgebleven vissers het zo moeilijk hebben. We gaan in feite door de tijd heen van heel goed tot wat of het nu is. De visserij moet blijven, dat hoort bij Volendam.
De bevestiging van het hof, dat er niets mis is met het reeds meer dan 30 jaar gevolgde structuur, is een extra overwinning voor bepaalde personen die op de persoon af rancuneus zijn bejegend. Alle eer komt de voorzitter en de penningmeester toe, die de afgelopen jaren alle contacten met rechtsdeskundigen en achteraf nutteloze gespreken met de goed willenden van de wederpartij hebben gevoerd. Jammer van de verloren tijd, de verspilde energie en vooral de, vele kosten die hiermee gemoeid waren. Mede door de andere partij op de persoon gestelde aansprakelijkheid in de totale kosten, gaf de doorslag voor het zittende bestuur. Er knakte iets, je krijgt dan ook te maken met je -gezinsleven. Toen zijn er mensen werkelijk ziek geworden en onmiddellijk gestopt met bestuurswerk. Het merendeel van het bestuur was ten einde raad. Doordat de voorzitter, bij een ongunstige afloop met sponsors en zelfs met privéborg de boel gerust stelde, kon hij overige bestuursleden weer motiveren om door te gaan. Dat dit alles met elkaar zo ver heeft moeten is eigenlijk schande (schande 3) voor de museum geschiedenis van Volendam.

Toch durf ik te zeggen, laten we eelkaar weer in de ogen aankijken en samen proberen het paradepaardje van Volendam ons mooie Volendam, met zijn wereldberoemde sigarenbandjeshuisje weer het aanzien te geven wat het verdient. Indien nieuwe vrijwilligers zich genegen voel om op een of andere manier hun medewerking aan het museum te verlenen zijn ze van harte welkom. Ik zal in ieder geval als medewerker zo goed als mij mogelijk is het museum blijven steunen.

Met dank voor plaatsing,
Kees de Boer, Boezelgracht 13