Volendams Museum komt na uitspraak weer tot leven

Volendams Museum komt na uitspraak weer tot leven
Er wordt in het Volendams Museum hard gewerkt aan het inrichten van de nieuwe expositie over de visserij. Bestuur, beheerder en vrijwilligers hebben de draad weer opgepakt, na de voor hen gunstige uitspraak van het gerechtshof in Amsterdam. Enige rijd geleden werden alle voorbereidingen stopgezet in afwachting van die beslissing. Nu de rechtmatigheid van het zittende verenigingsbestuur is vastgesteld, en niet die van de groep-Brinkkemper, is er volgens voorzitter Wim Keizer een hinde gekomen aan een periode waarin onder moeilijke omstandigheden moest worden gewerkt.

„Wij zijn opgelucht, maar betreuren de gang van zaken zeer. Rechtszaken leveren altijd alleen maar verliezers op. Het is jammer dat er nooit een compromis is bereikt. Hopelijk komt er nu snel een einde aan deze hele zaak, want voor de betrokkenen is dit langzamerhand geestelijk niet meer op te brengen."

Het juridische getouwtrek heeft volgens Keizer ook vervelende financiële consequenties. „Ons spaargeld waarmee wij een bottervooronder in het museum wilde realiseren, en dat ook. bestemd was voor uitbreiding van het museum met een documentatiecentrum is op. Wij moeten opnieuw een beroep doen op onze Volendammer gemeenschap om er financieel weer bovenop te komen." Keizer houdt zich overigens niet alleen aanbevolen voor geldelijke steun. Voor de visserijexpositie is er nog wel behoefte aan oude foto's, documenten of attributen die te maken hebben met de visserij.

Vooronder
Op de plek waar tijdens de tentoonstelling het vooronder een plekje moet krijgen, overleggen museumbeheerder Stella van der Kruk en Hein Veerman (Poes) met bouwer Hans Klaver over de constructie. Keizer vindt dat een echt vooronder eigenlijk niet mag ontbreken in de expositie, omdat het vroeger de woning en de slaapplaats van de vissers was gedurende het grootste` deel van hun leven. In een ander deel van het museum laat Griet Bond (Meeuw) een aantál Volendammer dasjes door haar handen gaan. Er moeten namelijk ongeveer vijftig poppen in klederdracht worden gestoken, en de dasjes zijn daar onderdeel van. Met naald en draad herstelt Griet hier en daar kleine mankementen. „Kijk, deze kwam ik na zo'n twintig jaar weer eens tegen. Ik weet zeker dat mijn oudste zus die voor mijn moeder heeft gemaakt. Dat zie ik aan het patroontje."

De expositie, hoopt Wim Keizer, is voor het paasweekeinde gereed. Ondanks alle aanloop problemen verwacht hij dit jaar toch weer hogere bezoekersaantallen dan in voorgaande jaren. „Wij merken dat aan reacties uit de reiswereld. Komend seizoen bijvoorbeeld is er een touroperator die met in totaal 5000 personen het museum en het Sigarenbandjeshuisje gaat bezoeken. Dat hebben wij in samenwerking met de Marken Express geregeld."