Reactie op artikel horecaconvenant
Reactie op artikel horecaconvenant
In de rubriek "lezers die schrijven" sprak een ouder zijn of haar ernstige bezorgdheid uit in verband met het voor de deur staande carnaval. Door de ouder wordt, overigens volkomen terecht, de vraag gesteld of onze gemeente, met inzet politie in het kader van et horeca- en drugsconvenant ook werkelijk iets doet. "Hij of zij kan als ouder alleen maar lijdzaam toezien hoe kinderen in de leeftijd van 13 t/m 15 jaar zomaar in de kroeg zitten alcohol en drugs te nuttigen zonder/met controle".
Door de ouder wordt aangevoerd "het lijkt wel of de horeca alleen de regels handhaaft die henzelf het beste uitkomt en de rest lappen ze gewoon aan hun laars of wordt allang weer gedoogd". Nog een citaat "Mijn kind is 14 jaar en gaat tijdens feestdagen gewoon stiekem naar de kroeg. Ze krijgt daar gewoon alcohol en als ze wil ook drugs en pillen".
Door de bezorgde ouder wordt vervolgens aangevoerd "wanneer wordt een tapvergunning in beslag genomen en wanneer wordt een horecagelegenheid gesloten" en "maar er moeten natuurlijk eerst weer eens ongelukken gebeuren".
Als horeca exploitant schrik ik toch wel van dit verhaal. Niet van de bezorgdheid van de ouder die dit schreef, want dat is natuurlijk volstrekt logisch dat je je zorgen maakt over het welzijn van je kinderen. Maar het verhaal is natuurlijk wel een beetje eenzijdig omdat het probleem nu geheel bij de horeca-exploitanten (met name bar c.q. café exploitanten). We hebben het hier over een al jaren sluimerend maatschappelijk probleem wat echt niet specifiek Volendam gebonden is. In de gemeente zijn convenanten afgesproken tussen alle betrokken partijen om te proberen dit maatschappelijk probleem zoveel als mogelijk in te dammen of te voorkomen. Convenanten tussen gemeente, politie, brandweer/veiligheid en maatschappelijke instellingen tegen drugsgebruik. Binnen deze convenanten worden afspraken gemaakt waar we elkaar met zijn allen op kunnen aanspreken. Enige maatregelen zal ik u niet onthouden: identificatieplicht, portiers voor de deur, brandwerende maatregelen, geluidswerende maatregelen, gebruiksvergunningen met beperkingen in het aantal mensen dat aanwezig mag zijn, controle op leeftijd, etc.
En gelooft u van mij dat alles strikt wordt gecontroleerd door de gemeente en politie. Elke horeca exploitant hakt met dit bijltje en zitten echt niet te wachten op torenhoge boetes of sluiting van het bedrijf en dus verlies van broodwinning. Het is echter wel zo dat wanneer je een brede maatschappelijke wijziging in het uitgaanspatroon wilt bewerkstelligen dat dit een probleem op lange termijn is. Dit vergt aanpassing van een gegroeid cultuurpatroon.
Het is een illusie als men denkt dat door een convenant meteen alle problemen zijn opgelost. Dat is natuurlijk niet zo. Maar het is ook niet terecht dat weer de eindverantwoordelijkheid en zwartepiet bij de horeca wordt gelegd. Wij doen met de gemeente en de politie samen allemaal onze stinkende best om problemen te vermijden en te voorkomen. Zoals ik al stelde kunnen de horeca-exploitanten niet alles alleen. Wie in Volendam ziet niet groepen met jonge kinderen op zaterdag of zondag of met feestdagen rijden met plastic tasjes met bier, breezers en allerhande soorten mixdrankjes. Dan gaan ze voorzitten. Deze kinderen moeten toch ergens zitten bij ouders thuis, want ze zitten niet in de kroeg met een plastic tassie en hun eigen drankjes. Bij elke supermarkt kun je tegenwoordig alle soorten drank aanschaffen. Bij elke sportkantine, sporthal, verenigingsgebouw of cafetaria is alcohol ruim voorhanden (zelfs ook in de ijskast bij de ouders thuis). Dus als we het dan hebben over café's sluiten, dan zijn er natuurlijk nog wel een paar andere opties denkbaar. Door de ouder wordt vervolgens ook nog glashard gezegd: "Mijn kind is veertien jaar en gaat tijdens feestdagen gewoon naar de kroeg. Ze krijgt daar alcohol en als ze wil ook drugs en pillen". Het is natuurlijk wel erg kort door de bocht om daar dan maar de schuld van neer te leggen bij de plaatselijke horeca ondernemers, de gemeente en de politie.
Impliciet beschuldigt de ouder zichzelf ook een beetje omdat zelhij kennelijk weet dat haar kind op veertienjarige leeftijd alcohol gebruikt en kennelijk in die kringen beweegt waar ze makkelijk aan drugs en pillen kan komen. Ik weet dat het niet makkelijk is, en ik weet dat er een bepaald groepsgedrag is in Volendam, en ik weet uit ervaring ook dat het moeilijk is om nee te verkopen tegen je kinderen, maar richt de onmacht dan niet op een beroepsgroep die alles in het werk stelt om het uitgaansleven zo veilig mogelijk te maken in samenwerking met de gemeente, de politie, de brandweer en alle politieke partijen. Uw constatering "er moeten natuurlijk eerst weer eens ongelukken gebeuren" is treffend. Ik deel overigens uw constatering want dat is nu net de essentie van een ongeluk. Het zal weer gaan gebeuren.
Misschien niet in Volendam. Want de gemeente, de horeca, de brandweer, de politie en iedere betrokkene heeft lering uit de geschiedenis getrokken en wel tegen een hoge prijs. En wij zijn bereid die prijs te betalen, want veiligheid en handhaving van de regels staat bij ons nu voorop. Wij nemen dus onze verantwoordelijkheid. Nu ook de ouders nog, want wij kunnen het niet alleen.
Een bezorgde horeca-exploitant