Jan Tuijp verlaat politiek

Jan Tuijp verlaat politiek

Vorige week heb ik u gemeld dat ik de politiek verlaat en ik heb u beloofd dat ik zou vertellen waarom.

Wat heb ik gedaan de afgelopen vier jaar?
Vier jaar geleden behaalde de VVD twee zetels. Teleurstellend, want met twee zetels in een coalitie van twaalf is het erg moeilijk om dingen voor elkaar te krijgen. Ik nam plaats in de raad. Ik kreeg de portefeuille Inwonerszaken. Ik heb me vier jaar ingespannen voor uw welzijn. De VVD heeft gestreden voor de bibliotheken en met succes. We hebben aandacht gevraagd voor het drugsprobleem, dat ik persoonlijk als topprioriteit zie. Ik heb de voor de hand liggende relatie tussen alcohol en drugs aangekaart, tegen de stroom in. De strijd tegen drugs is zinloos als niet tegelijkertijd - of zelfs eerst - de strijd wordt aangebonden met het overmatig alcoholgebruik van minderjarigen. Het vergde echter een duur IVO Trimbos-rapport om raad en college te overtuigen van de juistheid van dit standpunt. Kostbare tijd was verloren gegaan. Vervolgens heb ik de welzijnsfunctie van Pius X en de verantwoordelijkheid van CBW onder de loep gelegd. Als je kinderen ander gedrag wilt aanleren, moet je daar immers vroeg mee beginnen en daarin kan en moet Club- en Buurthuiswerk een sleutelrol spelen. Het realiseren van een gesubsidieerde jongerenbar, inclusief verleidingstraject, is dan wel het laatste wat je wilt. Ik heb gewezen op de noodzaak om jongeren onder de 16 bij alcohol vandaan te houden en ze te leren dat er meer is in het leven dan drank en feestvieren. Er vielen oorverdovende stiltes als ik dit soort dingen zei, omdat iedereen heel goed wist dat ik gelijk had, maar dat niet durfde toe te geven. Samen met andere partijen heeft de VVD gestreden voor het Leefstijlproject op basisscholen, dat essentieel is voor het welzijn van onze jeugd (het vorige project “Gezonde school en genotsmiddelen” bleek een doodgeboren kindje). Uiteindelijk vond er, tegen alle verwachting in, een omslag in het denken plaats. Iedereen met enige kennis van zaken weet nu dat het ontkennen van dit probleem struisvogelgedrag is. Zelfs CBW bleek, juist voor de verkiezingen, voor rede vatbaar en liet weten akkoord te kunnen gaan met een splitsing van gesubsidieerd welzijnswerk en een niet-gesubsidieerde horecacomponent.

Verkiezingsuitslag
En toen waren er nieuwe verkiezingen. Na alles wat er de afgelopen jaren bekend is geworden over het drugsprobleem, zou de Volendamse bevolking toch zeker verantwoordelijk stemmen? Na alles wat er de afgelopen jaren bekend is geworden over de relatie tussen drugs en alcohol zou de bevolking toch wel zijn wakker geschud? Volendam zou toch zeker massaal stemmen op de enige partij die in haar verkiezingsprogramma daadwerkelijk een visie ontvouwt op het drugsprobleem? Alle bezorgde Volendamse moeders zouden toch wel stemmen op de enige partij die niet alleen zegt dat het welzijn van hun kinderen prioriteit heeft, maar dat ook meent én er de nek voor durft uit te steken?

Ach, ik ben niet helemaal gespeend van realiteitsbesef. Ik verwachtte geen daverende winst. Maar ik verwachtte wel énige steun. Ik rekende wel op die derde zetel. Ik rekende erop dat de bevolking een signaal zou afgeven, een signaal dat zij zich zorgen maakt over dit probleem en dat zij wil dat het wordt aangepakt. Ik had niet gerekend op verlies. En ik had er al helemaal niet op gerekend dat Volendam massaal zou stemmen op de twee partijen die een héél Pius X, mét gesubsidieerde jongerenbar, willen plaatsen op dezelfde plek, een horecalocatie. U had niet duidelijker kunnen zijn. U stemde massaal voor de goeie ouwe tijd.

Dames en heren, ik ben geen carrièrepoliticus. Ik zat niet in de raad voor het geld. Ik zat niet in de raad voor het prestige of omdat politiek mijn hobby is, want dat is het niet. Als je het goed wilt doen, als je betrokken bent, dan gaat er veel tijd en energie in zitten. Ik zat er niet voor de lol, niet voor het spel; ik zat er voor de knikkers, voor de resultaten. Mijn twee belangrijkste prioriteiten waren bestuurscultuur en drugsaanpak. Voor beide heb ik me sterk gemaakt.

Op grond van de verkiezingsuitslag kan ik niet anders dan tot de conclusie komen dat Volendam zich niet druk maakt over het drugsprobleem, danwel een kansloze aanpak voorstaat (en over bestuurscultuur praat ik al helemaal niet meer). Ik heb dus vier jaar lang aan een dood paard getrokken en zoals u weet is dat vrij zinloos werk. Mijn prioriteiten stroken niet met die van Volendam en dan kun je drie dingen doen. Je blijft aan het dode paard trekken, je verandert je prioriteiten of je stopt. Het eerste is zinloos, het tweede ligt mij niet en dus heb ik voor het laatste gekozen.

Jan Tuijp
Niet die van de BZN