Nieuwe expositie 'Visserij' in Volendams Museum geopend

Nieuwe expositie 'Visserij' in Volendams Museum geopend
De bakermat van de Volendamse volhardendheid, of een schamele schuilplaats voor kinderen zonder toekomst? Het Volendams Museum heeft er bij de opening van de nieuwe expositie over de Visserij een nieuwe trekpleister bij: een heus Bottervooronder. De plaats waar de IJsselmeervissers het grootste deel van hun leven doorbrachten en die vaak een slaapplaats bood voor kinderen zonder thuis."Een feest van herkenning", noemde museumvoorzitter Wim Keizer het authentieke bouwwerk, maar ook een noodzakelijke en indringende herinnering aan een hard en zwaar bestaan, want "Wie het verleden niet kent, heeft geen toekomst".

De nieuwe expositie van het Volendams Museum werd dit keer ingeleid door de voorzitter van de Volendammer Visserijvereniging, mw. Griet Schilder-Veerman. Ze werd aangekondigd door museumvoorzitter Wim keizer als een doortastende voorvechtster voor de rechten van de vissers: "In Den Haag zeggen ze dat als ze niet meer komt, we het hele jaar mogen kuilvissen, zo lastig is ze en dus zo waardevol". Mw. Schilder-Veerman verhaalde van het het vissersleven van de IJsselmeervissers als een hard en karig bestaan. "De mannen waren in de zomer zeven dagen per week van huis. In de wintermaanden leefden de gezinnen 'op de lat' en moesten de mannen werk zoeken in Amsterdam om te kunnen rondkomen." Zelf sprak ze uit de eerste hand. Haar man en drie zoons zijn allen visser van beroep.

Vooronder
Het vooronder van de botter speelde een belangrijke rol in het leven van de vissers. Buitengaats was dat de slaapplaats en keuken van de stoere zeebonken, die, mannen eigen, het niet zo nauw namen met de hygiëne. Mw. Schilder-Veerman: "Eenmaal per jaar werd het vooronder schoongemaakt door de vrouw des huizes, die dan moeite had het formuis te vinden, zo 'kladdig' (vies) was de ruimte.

De mannen lagen meestal om en om tegen elkaar te slapen, omdat de ruimte eigenlijk te krap was. Als zich dan iemand omdraaide kreeg hij te horen dat hij uit moest kijken voor het huwelijksgereedschap van zijn buurman." In de haven bood het vooronder een toevluchts-oord en slaapplaats voor kinderen zonder thuis, die dan ook vanzelfsprekend als visser aan de slag gingen. Het vooronder gold ook als favoriete slaapplek voor kermisgangers, die dan wel eens op zee wakker werden. Minder leuk was het als er een rattennest in het vooronder werd ontdekt, en dat gebeurde meer dan eens. Mw. Schilder-Veerman hield verder een hartstochtelijk pleidooi voor het in ere herstellen van de Volendammer klederdracht: "De toeristen komen om de klederdracht te zien. het is een superpromotie voor ons dorp. We hebben zelfs subsidie aangevraagd om de klederdracht te behouden."

Documentatiecentrum
Het prachtige Bottervooronder is gefinancierd uit een sponsoractie waarbij het museum uit alle lagen van de bevolking hartverwarmende giften en reacties mocht ontvangen. Het Volendams Museum is alweer druk bezig met de voorbereidingen voor andere publieks-trekkers. Voorzitter Wim Keizer maakte de aanwezigen alvast warm voor een documentatie-centrum met een gedigitaliseerd beeld- en geluidsarchief. "Wij zien het als onze plicht om ons verleden op een boeiende maar ook moderne manier levend te houden voor het nageslacht. In 1895 bestond de Volendamse vloot uit 258 botters, waarvan het grootste deel op de toenmalige Zuiderzee voer. Die tijd is voorbij maar we moeten er alles aan doen om de visserij voor Volendam te behouden". Zelf deed hij als eerste een donatie in de grote mand bij de ingang waar de sponsors hun bijdragen in kunnen deponeren.