Gebak voor eerste bewoners De Stad Rotterdam

Gebak voor eerste bewoners De Stad Rotterdam
Woensdag jongstleden werd de familie Visser-Keizer uit Amsterdam bij de sleuteloverdracht van haar nieuwe woning in het voormalige kaaspakhuis De Stad Rotterdam aan de Nieuwehaven ontvangen met gebak. Edwin van Buuren van makelaarskantoor Van Overbeek heette de eerste bewoners van het industriële monument welkom. Alle vier de woningen in het uit 1888 daterende pakhuis zijn inmiddels verkocht. Begin deze zomer wordt de laatste woning opgeleverd. Terwijl de keuken al geïnstalleerd is, moeten de nieuwe bewoners nog wel flink aan de slag om de woning in gereedheid te brengen. Met name de schilderskwast en de sausroller zullen de komende weken intensief gebruikt gaan worden.

Stoer
Met in het kielzog een medewerker van de Vereniging Eigen Huis werd woensdagmorgen het grote pand geïnspecteerd. Karakteristieke elementen als balken en steunpalen zijn nog prominent zichtbaar; waardoor de diverse verdiepingen een stoere uitstraling bieden. Een vide op de twee etage moet tegenwicht bieden aan de enigszins lage plafonds, een gevolg van het feit dat het rijksmonument op hoofdlijnen in de vroegere staat behouden moet blijven. Alleen aan de achterzijde is extra licht gecreëerd door het inbrengen van een prachtig raamkozijn. Alle overige ramen zijn aan de binnenzijde voorzien van een extra glazen deur, waardoor de warmte in het grote pand blijft.

Doorgeslagen
Edam mag blij zijn met de restauratie van dit tweede voormalige Gestam pakhuis. Met veel inspanningen, geld en liefde voor de historie zijn alle details van dit historische kaaspakhuis bewaard gebleven. Hierbij is de monumentencommissie echter op één punt doorgeslagen: terwijl de aannemer, bewoners en loodgieter aan de voorzijde ingezet hadden op drie zinken regenpijpen, moesten persé pvc pijpen terugkeren. “Een aanfluiting”, vat een medewerker van de Zaanse Bouw Maatschappij het bondig samen. “Het is belachelijk”, vindt ook de loodgieter. “Maar op een oude foto waren deze pvc pijpen te zien, vandaar dat ze nu ook weer terug moesten keren.” De omgekeerde wereld dus en het feit dat een van de regenpijpen ook nog eens voor een gevelsteen hangt, maakt het des te treuriger. Een blunder bij een verder zeer geslaagde missie.