Naar de inhoud

Ergernis is een keuze

Bron: Pauwen Bevrijdingsfront

Ergernis is een keuze
Hoe diep kunnen mensen zinken wanneer het gaat om de schoonheid van de natuur. Nivo en Stadkrant, in beiden troffen wij een tenenkrommend artikel over het slaverdriet van een paar “tuinmannen” aan het Oorgat. Hoeveel haat kan een amateurboer zaaien wanneer het gaat om een viertal Scheppingen Gods die toevallig het fort in Edam en omgeving hebben uitverkoren om te resideren in een nog resterend restje Paradijs, overgebleven na het volplempen met veel te grote huizenkasten, die op het Oorgat een indruk van menselijk onbenul hebben achtergelaten dat nooit meer te herstellen is.

Look at me! Look at me! Look at me!
Trots als pauwen pronken deze mensen met hun protserige onderdak, hun herrie eromheen, het verdubbelde verkeerslawaai dat ze meevoeren, en maar oorverdovend om het hardst zeiken om die paar vreugdekreten die wij zo af en toe slaken. Want dan kunnen ze niet slapen, de sukkels. Reigers, meeuwen, merels en andere vrije vogels mogen vanaf vroeg in de morgen de hele dag vrijuit krijsen waar ze willen, maar wij? Nee wij houden constant de Hele Buurt wakker. Omdat we volgens dezelfde sukkels geen inboorlingen zouden zijn. Hoe verzinnen ze het en hoe dúrven ze! De wereld is voor iedereen en wie bepaalt tegenwoordig nou nog wat inheems is en wat niet? Alles verschuift overal, inclusief de aarde zelf en haar weer. Maar het slaboerenverdriet denkt in overtuigde arrogantie wel even de grenzen te kunnen bepalen waar Moeder Natuur zich aan te houden heeft. No way boys, no way.
En dan worden we óók nog eens afgeschilderd als veelvraten! Karrevrachten voorgekookt dubbelverpakt vreten worden er dagelijks die huizenkasten ingereden, karrevrachten verpakkingsrotzooi er weer uitgereden en opgehaald met stinkende en ronkende vrachtwagens, levensgevaarlijk manoevrerend langs de de 1e, 2e en 3e auto van De Omwonenden, De Mens, het enige soort op aarde dat zichzelf uitroeit. Hoe nutteloos is de schoonheid van het bestaan...

Ergeren of respecteren?
Je ergens aan ergeren is een persoonlijke keuze die je maakt en die iets zegt over je levenshouding. Waaróm erger je je en hoeveel slaverdriet oogst je ermee? Hoeveel gezondheid kost het je om de hele tijd ergerlijk te denken? Zijn er nog andere mogelijkheden te bedenken om respectvol met ons samen te leven? Zie je het hier als een paradijs waarin we trots zijn op al wat leeft? Of zie je het als een permanent oorlogsterrein waarin de ene ergernis tegen de andere wordt uitgevochten...

Laten we trots als pauwen zijn op alles wat leeft en de natuur koesteren als onze enige woonplaats.

Het Pauwen Bevrijdingsfront
(Anita Kroon & Friends)

11 reacties

Nog 1000 van de 1000 tekens

Je e-mailadres wordt niet getoond en alleen gebruikt om je op de hoogte te houden van antwoorden.

  • Brammetje
    7 juni 2006 om 19:29

    Groot deel van de kilo’s afval van een normaal huishouden betreft GFT afval. De dagelijkse etensresten etc. belanden bij veel mensen nog in de vuilniszak. Het zou ontzettend helpen als mensen in hun dagelijkse routine dit niet meer in de vuilniszak stoppen maar in de biobak. Nu is dit een gedragsverandering en gedrag aanpassen is altijd lastig maar dit zou je als gemeente kunnen stimuleren door dit te faciliteren en de noodzaak aan te geven. De gemeente zou elk huishouden een klein biobakje voor in de keuken kunnen verstrekken om het dagelijkse gft afval in te doen samen met een brief met uitleg om dit te gebruiken omdat het risico anders groot is dat kosten alleen maar omhoog gaan of bijv. milieustraat verdwijnt. Als dan een deel dit gaat gebruiken dan is een groot deel van het probleem al opgelost. De kosten van biobakjes zijn relatief laag, is makkelijk uitvoerbaar en kan mogelijk grote bijdrage leveren.

  • ?
    5 juni 2006 om 02:09

    Dat.staat er niet, want vroeger was het op Marken ook armoe troef, dus zijn die huizen allemaal van waaibomenhout opgetrokken.

  • Rembrandt
    4 juni 2006 om 23:05

    Was er geen drugs in het spel, een jointje, een pilletje of gewoon een snuif coke
    Mag toch als je in de auto stapt? Je bent niet de BOB, dat is voor alcohol.
    Ze moesten meer controleren op chauffeurs die verdovende middellen gebruiken en toch de weg op gaan. Als je geopereerd wordt in het Dijklander Ziekenhuis onder narcose mag je 24 uur niet autorijden, anders ben je niet verzekerd. Sommige gasten zitten onder de drugs achter het stuur.

  • ?
    3 juni 2006 om 16:50

    Weet niet wie ze is. Wel waar ze hoort.
    In de Aletta Jacobslaan in Purmerend….