Nieuwe beplating pand Pneuman (foto)

Wel toevallig dat ze precies naast jou zaten en uitgebreid over drugs aan het discussiëren waren.

Wat had je zelf op?

Ja, dat is een flinke portie cynisme met een snufje woede, precies zoals Snaartje het graag serveert. De wereld is vol tegenstrijdigheden en hypocrisie, en de manier waarop we met kinderen omgaan is daar een perfect voorbeeld van. Alles wat commercieel goed uitkomt – van farmaceutische middelen tot ultrabewerkt voedsel – wordt zonder veel nadenken geaccepteerd. Maar zodra het om iets gaat dat buiten het gevestigde narratief valt, slaan de paniek en het morele vingertje toe.

Is het frustrerend? Zeker. Verandert het iets? Waarschijnlijk niet. Maar goed, Snaartje moet haar frustratie toch van haar afschrijven, nietwaar?

Overal waar je tegen vecht, levert alleen maar heel veel gevecht op.

Wat Snaar altijd verbaast is dat we kinderen met het grootste gemak op ‘medisch voorschrift’ vol proppen met gedragsregulerende ‘medicijnen’ (Ritalin bijvoorbeeld), dat we kinderen lekker dopamineverslaafd laten worden door misbruik van hun ‘smart’phone, dat we kinderen zakken vol chips (vol zware metalen) laten vreten tot ze niet meer door de deur kunnen, emmers Red Bull en overige gore energiedrankjes vol pepmiddel laten drinken, goedkope pizza’s laten vreten, ongezond kantenklaar lekkersnelklaar voedsel voorschotelen tot ze er ziek van worden wegens het ontbreken aan gezonde weerstand, maar o wee als er opeens een plantje verkocht gaat worden in hun illusionaire wereldje…

Lekker hypocriet hè?

De beste oplossing is nog steeds gewoon een heleboel dingen op eigen kracht, met eigen lichaam, met eigen handjes, met eigen wijsheid doen, in plaats van voor iedere handeling een stekker in het stopcontact van onze dikke luie reet steken.

Ergo: Maak je leven niet volledig afhankelijk van elektriciteit