Discussie over (disco)discriminatie
Discussie over (disco)discriminatie
Mijn laatste ‘kladblok’ van voor de zomer ging over discodiscriminatie. Daarin betoogde ik dat bepaalde jongeren beter uit disco’s konden wegblijven omdat hun zusjes daar toch niet naar toe mogen. Dat leidt tot een onevenwichtige samenstelling van het discopubliek en daarin zit een bron voor problemen.
Dat viel niet erg lekker bij het Bureau Discriminatiezaken Zaanstreek/Waterland. Als antwoord stuurden zij een ingezonden brief die in de NIVO werd gepubliceerd. Volgens hen vlieg ik flink uit de bocht en heb ik een wel heel seksistische visie. Daarbij trekken ze mijn woorden nog al eens uit hun verband, maar in één ding hadden ze gelijk. Ik noemde het beestje niet bij zijn eigen naam. In mijn stukje had ik het over allochtone jongeren. Dat was een te ruime en daardoor niet geldige definitie. Ik bedoelde islamitische jongeren. Want binnen de cultuur van de islam mogen jongens bijna alles en meisjes bijna niets. Ze mogen niet (een enkeling daargelaten) naar de Disco, ze mogen niet naar andere dan islamitische jongens kijken en ze doen het ook nauwelijks, want ze mogen er toch niet mee trouwen.
Wat zoeken islamitische jongeren dan in een disco? En is het terecht dat ze ‘discriminatie’ roepen als ze er een keer niet in mogen? Voor dat Bureau Discriminatiezaken is dat natuurlijk geen punt. Zij moet waken over discriminatie in onze samenleving, wordt daar voor betaald en moet actie ondernemen als ze discriminatie constateert. Ik heb eens rondgekeken op hun website, zo leer je een club altijd beter kennen. En ja hoor, ze hadden weer eens een proef gedaan door twee donkergekleurde jongeren naar een disco te sturen en die waren daar geweigerd. Discriminatie!
Discriminatie?, het is gewoon flauwekul. Het is wetenschappelijke beuzelarij en bewijs van ‘likmevestje’, en dat zal ik bewijzen. We doen de proef over. Maar nu wetenschappelijk verantwoord, zodat andere verklaringen kunnen worden uitgesloten. We sturen bij deze proef niet uitsluitend twee donkergekleurde islamitische jongens. We sturen ook gemengde en andere stellen: autochtone jongen met bijvoorbeeld Marokkaans meisje, autochtoon meisje met Marokkaanse jongen, autochtone jongen met Marokkaanse jongen, twee Marokkaanse meisjes, twee Surinaamse meisjes, twee Surinaamse jongens, etc. In plaats van Marokkaans, mag je ook invullen: Turks of anderszins islamitisch. Als in alle gevallen op huidskleur wordt geselecteerd aan de discodeur, ja, dan is het discriminatie. Dan kun je vaststellen of een disco een discriminerend deurbeleid heeft. Als een disco een deurbeleid heeft dat is afgestemd op een evenwichtige samenstelling van de discobevolking, dan is dat géén discriminatie.
Geweld rond de disco heeft nog al eens te maken met etnische en religieuze verschillen. Zijn daarom alle islamitische jongens haantjes die agressief zijn? Dat zou ik beweren volgens het Bureau Discriminatie. Dat staat echter helemaal niet in mijn stukje. Maar nu we het er toch over hebben, het is gedeeltelijk wel waar. De machocultuur is onder islamitische jongeren wijder verspreid dan onder autochtone jongeren, dat is een kwestie van cultuur. Daar hoeven we toch niet om heen te draaien? Uit de gevallen die ik ken, speelt echter eerder de agressie van autochtone jongeren een rol dan die van islamitische jongeren. En in de meeste van die gevallen is de aanleiding een autochtoon meisje dat te veel belangstelling krijgt van een islamitische jongen.
Met discriminatie heeft dat allemaal niets te maken, het heeft te maken met culturen die niet mengen. Dat leidt tot spanningen en vooral als er drank en meisjes in het spel zijn, een explosief mengsel. Juridisch schijnt iedere weigering waarbij kleur of religie in het spel is discriminatie te zijn. Hierboven heb ik betoogd dat zoiets onzin is. Bewijs daarvoor kan alleen worden gegeven als je zo proef doet zoals ik hierboven omschrijf. Zonder zo’n proef kunnen allerlei andere redenen die een rol spelen dan discriminatie niet worden uitgesloten. Redenen die verstandig en eerbaar zijn bijvoorbeeld.
Ik adviseer daarom ook politie en justitie om iets minder naïef te zijn als er discriminatie wordt gemeld. En als er bij bepaalde disco’s regelmatig sprake is van inter-etnisch geweld, kan ik me zelfs voorstellen dat politie en justitie uit het oogpunt van geweldpreventie disco’s een ‘discriminerender’ deurbeleid adviseren.
Zolang islamitische meisjes niet mee mogen naar de discotheek, zitten we met een probleem zolang islamitische jongens dat wel mogen. Dat is het probleem dat we aan de orde moeten stellen. Dat geldt ook voor de dubbele moraal van veel islamitische jongens. Daar ligt nog heel veel werk voor Bureaus die zich bezighouden met Discriminatiezaken. Discriminatie begint heel wat vaker thuis en wordt slechts zelden aangetroffen bij de discodeur.
Peter Louter