De fanfare ten onder?

De fanfare ten onder?
Graag wil ik reageren op het stukje "noodoproep" van de fanfare. Toen ik 9 jaar was, kwam in groep 6 iemand van de fanfare langs om de kinderen te interesseren voor muziek. Iedereen mocht instrumenten uitproberen en na afloop kregen we een formulier mee. Ik had meteen de smaak te pakken en wilde dolgraag trompet spelen. Na informatie over en weer bracht ma of pa mij wekelijks naar het Cultureel Centrum om de lessen te volgen. Les kreeg en krijg ik nog steeds van Evalina Pereboom, een kundige lerares uit Marken, die menig Waterlands kind tot volwassene de fijne kneepjes van het blaasvak geeft en er zorg voor draagt dat de leerlingen, door haar professionele les en natuurlijk de inzet van de leerlingen, binnen 2 tot 3 jaar diplama's halen van A t/m D.

Zelf ben ik nu 16 en volgend jaar december ga ik voor D. Als het A-diploma gehaald is kun je met de fanfare meedoen. Er is dan wekelijks oefenen en bijna elk weekend een serenade voor bijv. jubilarissen. De fanfare steekt nieuwelingen in het pak die volgens Hilda (die de kleding beheert), vaak gedoneerd wordt door oud Volendammers na overlijden. Mijn ma had zelf bijna een klederdracht compleet dus het ging om een kralopje en een kletje. Mijn pa (geen Volendammer) vond het noodzakelijk om echte Volendammer sieraden te dragen i.p.v. toeristenwerk, dus op naar juwelier. Een jaar later ging mijn broer drummen bij de fanfare. Mijn pa had dus geen pak, gelukkig Hilda wel. Maar weer naar de juwelier, nu voor zilveren knopen en munten (cultuurtrots). Mijn broer kreeg les van de toenmalige dirigent Bart. Bart was zeer gedreven en streefde naar perfectie. Goed, na een 1,5 jaar haalde ik vol trots mijn A-diploma, waar de fanfare tot op de dag van vandaag nog niets over heeft gezegd. Hetzelfde. gold voor diploma B en C. Op Marken gaat dat anders, dan komt er iemand van de fanfare kijken en trots de geslaagde feliciteren. Het is tenslotte voor het cultuurgoed van de fanfare......

Zelf ben ik een zeer gedreven type die graag wil slagen. Ik dacht dat dit bij de fanfare kon. Bart (voormalige dirigent) wilde pas als de nieuwelingen hun C-diploma haalden, dat ze de hogere partij kregen. Ik begon met een bugel van de fanfare, die was al zeker van wel 25 jaar geleden en daar kon ik de A-noot niet goed op halen. De fanfare kon daar niets aan doen. Om mij te blijven stimuleren kocht mijn pa een spiksplinternieuwe Getzen bugel. Evalina ging met me mee om er voor te zorgen dat ik als leek zijnde geen miskoop aanging. Ik zit tenslotte nog maar een jaar bij de fanfare. Vol trots speelde ik mijn lessen en serenades op de nieuwe bugel.

Na mijn C-diploma kon ik eindelijk de eerste partij spelen. Jammer genoeg ging Bart toen weg. Nee Bart ging voor prestaties. Hij had hart voor de muziek. Hij vond het ook goed dat de fanfare meedeed aan concoursen en verzorgde een dirigent om de leden in de maat te laten lopen. Jammer genoeg hadden onze Volendammer cultuur barbaren geen zin om zich te laten "drillen" voor hun hobby en na 2 oefeningen was het gedaan. Het concours ging door en sprakeloos waren we van het kunnen van de andere muzikanten en fanfarecorpsen. Geen concours meer voor de fanfare. Serenades zijn lekker snel en verdienen goed. Nog steeds gedreven kocht mijn pa een pracht van een Yamaha, signed by Bobby Shew trompet voor me. Omdat ik deze zelf aangeschaft had mocht ik er wel op spelen!!!!

Motivatie...
Sommige leerlingen stopten met lessen en bleven bij de fanfare en mochten met de nieuwe dirigent meteen de eerste partij spelen. Begrijp me goed, dit is geen jaloezie, maar een steek in mijn muzikale hart dat ik zo mijn best had gedaan om goed te zijn voor de fanfare om na prestaties de eerste partij te mogen spelen en andere leerlingen mochten zonder "blazen of blozen" de 1e partij doen. Ik voelde mij gepasseerd. Ik sprak er over met de voorzitter, maar het gaat zoals het gaat. Ik sprak erover met Evalina en zij vond het jammer dat de fanfare, een lid die zo gestimuleerd is en zelf haar instrumenten en kleding aanschaft, dat ze die zomaar laten gaan.

In al die jaren heb ik misschien drie serenades gemist en één optreden op Marken. Ik was te laat omdat tijden regelmatig veranderden bij de fanfare. Er is geen orde en regelmaat. Het is gewoon een gezellig familieclubje dat wekelijks bij elkaar komt en wat serenades speelt. Natuurlijk is daar ook geld voor nodig maar elk "leskrijgend lid" betaalt plm. € 500 per jaar (vanaf het derde jaar) daarvoor, ongeveer de helft. Nee het Volendammer fanfare is niet zo'n grote cultuurliefhebber hoor. De kas vindt het gewoon pijnlijk dat er geen subsidie voldoende inkomt. Professionele medewerkers waren er, maar werden weggewerkt. Evalina, ik les nu bij haat in Marken, is onduidelijk plotseling weggegaan van de fanfare. Zeker 15 jaar les gegeven. Zij was het ook die het jeugdorkest oprichtte o.b.v. enkele volwassene spelers van de fanfare.

Jarenlang met dezelfde muziekstukken .......
Zonde dat kennis en liefde zomaar wordt weggeveegd zonder er bij stil te staan dat het voor mensen pijn doet als ze gedreven iets doen en dat vervolgens niet gewaardeerd wordt. Mijn broer, die is er na 2 jaar mee gestopt. Regelmatig heeft ma ons in de pakken gehesen voor welgeteld 10 minuten en dan was men vergeten de bekkens mee te nemen. Tja het zijn die kleine dingen die het doen nietwaar? En ik, ik les nog steeds, ga voor D, kan ik vast wel gebruiken in mijn leven. Heb nog 2x aan het Prinses Christina Concours meegedaan zonder getoonde interesse van de fanfare. De vergadering van de Rabobank in de Grote Kerk van Edam vorig jaar met Bakker, Balt & Friends, dat was een spektakel. Er waren wel 2 leraren van school. Zij waren bijzonder trots op hun leerling. Tja er zit leven in de muziek, maar je moet er wel wat voor over hebben. Gelukkig stimuleren mijn ouders en Evalina me wel. Ik ga door.

Naam en adres bij de redactie bekend