Volendam sailing team in Griekenland (foto)
Volendam sailing team in Griekenland
Ook dit jaar togen tien Volendammers naar de Ionische Zee in Griekenland voor een zeiltocht van een week. En net als vorig jaar was het plan om mee te doen aan de Ionian Regatta. Zij moesten tenslotte hun tweede plaats van 2005 verdedigen. 
Foto: Bram Visser
De ploeg bestond dit jaar uit schipper Bram Visser, bakboord ploeg Jan Duks en Jaap Kippie, stuurboord ploeg Nico (Mick)Tol en Piet Tegel, ankerploeg Mick en Simon Tol en ballast ploeg Alfred de Jong, Kino, Pom (beiden Old Dutch, Pompadour) en Jan Clown(navigator).
Na de vliegreis naar Preveza met de taxi naar de plaats Lefkas op het eiland Lefkas. Daar aangekomen lag de boot al klaar, een Bavaria 49, 15 meter lang. Op zaterdag naar Nidri gevaren waar de inschrijving plaatsvond voor de Regatta.
Werphengel
In Nidri kocht Pom een (kinder) werphengeltje en op zondag haalde hij met dat armetierige ding zomaar een hors makreel uit de Straat van Meganisi. Dat beloofde wat voor de rest van de week, wij zagen allemaal de heerlijkste vissen in de pan liggen. Jammer genoeg bleef het bij een, hij had op donderdag nog wel een dorade van 70 cm aan de haak, maar die beet na een half uur vechten vlak bij de boot de draad door en ging er van door.
Regatta
Aangezien er niet veel zeil ervaring op de boot zat moest er getraind worden voor de regatta. Op weg naar Vasiliki kregen wij veel wind en kon de training beginnen. De afspraken waren; op het commando van Bram; "klaar maken voor wenden" liep de ballast ploeg naar de lage zijden van de boot en ging daar zitten met de benen over de rand, bij "wenden, ree" ging het roer om en bij bakboord los en stuurboord halen werd de genua naar de andere zijde getrokken en vastgezet.
Alhoewel het niet slecht ging moesten wij dit toch een aantal malen doen voor iedereen door had hoe alles in zijn werk ging. Iedereen moest het belang hiervan inzien, want voornamelijk bij de start mag je geen fouten maken in een start veld van zo'n 200 boten. Een fout en je zit tegen een ander aan of bent gediskwalificeerd.
Ithaka
Al met al gingen de trainingen elke dag was beter.De route dit jaar bracht de ploeg in weer nieuwe havens. Van Lefkas gingen wij dus naar Nidri, op zondag via Cliff Bay naar Frikus (op het eiland Ithaka, geboorte eiland van Odysseus), van Frikus naar Vathi, toen naar Vasiliki, van Vasiliki naar Spartaghori, dan de wedstrijd met als finish plaats Sivota en van Sivota weer naar Lefkas, waar de boot weer ingeleverd moest worden op zaterdag morgen.
Tijdens de tocht van Vathi naar Vasiliki hadden wij een enerverende ervaring. Aan de kust zagen wij een soort stoomwolk, wij dachten een pijp van een fabriek. Echter de wolk ging draaien en krulde langzaam omhoog. Toen wees Pom naar boven en zagen wij een grote slurf naar beneden komen. Wij hadden het eerst niet in de gaten, maar wij zagen het ontstaan van een tornado op het water, zeg maar een waterhoos. En binnen 10 minuten hadden wij drie waterhozen om ons heen. Pom, wist te vertellen, dat wij hier vandaan moesten omdat die dingen gevaarlijk zijn. Hij zit n.l. in zijn tweede jeugd en in zijn eerste jeugd heeft hij het een en ander gelezen over meteologie en lijkt er verstand van te hebben. (gezien zijn altijd redelijk komische gedrag geloofde natuurlijk niemand hier iets van), maar hij zorgde toch voor een redelijke paniek aan boord. Dus zeilen strijken en motor aan en binnen 20 minuten lagen wij veilig in de haven van Kioni.
Concurrentie
Voor iedereen een heftige ervaring. Tenslotte de wedstrijd; er waren dit jaar wat veranderingen en de concurrentie was een stuk groter. Er werd gevaren op handicap en er waren diverse klassen. Wij gingen goed van start over bakboord en hadden dus voorrang op de stuurboord varende schepen. Net na de start kwam er een Nederlands schip van zo'n 30 meter (een tweemaster die Fiona heet) over stuurboord varend met enkele schepen die voor ons lagen op niet zo'n zachtzinnige wijze in aanvaring, veel schade, gescheurde zeilen en uitvallers. Het jacht dat voor ons zeilde en de boten die om ons heen lagen moesten hiervoor uitwijken, zodat wij onmiddellijk een achterstand hadden op het veld, dat de plek van de aanvaring al voorbij was toen het gebeurde.
Bakboord
Ook kwamen wij bij het verlaten van de straat van Meganisi aan de bakboord zijde uit, terwijl de meeste jachten aan de stuurboord zijde lagen en dus dichter bij het eiland dat gerond moest worden. Wij hadden echter de mazzel, dat de wind meer naar het westen draaide, waardoor wij konden oploeven en steeds meer in de richting van het te ronden eiland kwamen. Hierdoor konden wij vele jachten voorbij varen en bij het ronden van het eiland lagen wij op een 9 de plaats in het veld en met ruime wind ging het op de finish af. Bij de finish werd de wind minder en lagen wij in strijd met een Bavaria 47 aan stuurboord en een jacht van 15 meter aan bakboord. De laatste nam de wind uit onze zeilen, waardoor wij tenslotte als 7 de over de lijn gingen. In onze klasse op handicap werden wij 4 de, in de totaal rangschikking 17de. Het kon beter, maar in dit veld en omstandigheden zat er niet meer in en dit resultaat van 200 deelnemers, met een paar amateurs aan boord is niet slecht..
In de avond een gezellig feest in Sivota. Gedurende de gehele week moest met name Kippie het ontgelden, wat de humor betrof maar dat nam hij sportief op. Het ging zelfs zo ver, dat Pom op de laatste vrijdag zomaar een halve kip aan zijn hengel had zitten! Al met al weer een top week met een top ploeg en ze zullen ons missen, want na deze week zakte de omzet in de ouzo, bier en wijn weer aanzienlijk terug.