Het herstelhuis komt er wel, maar waar

Het herstelhuis komt er wel, maar waar
De Wooncompagnie gaat voor Moedige moeders binnenkort een pand aankopen om een herstelhuis in te vestigen. Waar in de regio Waterland dat gebouw, waarin afgekickte verslaafden op een terugkeer in de maatschappij worden voorbereid, staat wil woordvoerster Gary Kok nog niet zeggen.

Niet overal in de regio staat men te wachten op het project van de Volendamse moeders, dat al genomineerd is voor de provinciale Cees Korverprijs. Al wel is duidelijk wel dat het herstelhuis (of halfwayhome) niet in de Beemster komt. Moedige Moeders hadden daar een locatie op het oog. Kok: „De gemeente wil niet meewerken. Ze hebben genoeg zorginstellingen, was het antwoord. Ze snappen het volgens mij niet en denken dat we subsidie verlangen of overlast veroorzaken. Van geen van beide is sprake.”

Dat het herstelhuis er komt, is echter zeker. „Alles is rond. De financiering, maar ook de opleiding van personeel in de kliniek Castle Craig in Schotland. Verder hebben we onze eigen ervaringsdeskundige psycholoog en worden ouders getraind." Het wachten is nog op een pand. „We hebben inmiddels be,„sloten een pand aan te kopen. Als aan alle voorwaarden voldoen,'zal de betreffende gemeente toch een vergunning moeten afgeven. We zeggen niet waar, want we willen geen schrik aanjagen. Er heerst toch een negatief beeld." Ten onrechte stelt de Volendamse. „Want het kost die gemeente geen cent. Het ministerie van VWS heeft inmiddels laten weten dat ons herstelhuis een geaccepteerde vorm van zorg is. En van overlast is evenmin sprake. Het gaat niet om junks. Dit zijn mensen die eerst zes weken elders zijn afgekickt. Ze zijn dus clean. Ze moeten alleen leren weer in de normale maatschappij te leven."

Moedige Moeders heeft ook de zorg voor de patiënten na hun verblijf in het herstelhuis geregeld. „Er komt een 'bemoeialservice' als extra attentie. Dat betekent dat ze een keer per week begeleiding krijgen. Dat kan van alles zijn: praten over problemen en het zoeken van werk, studie of huisvesting." Ook is er een samenwerking met het Rijksinstituut Begeleid Wonen (RIBW). “Die gaan helpen bij een project voor zelfstandig wonen. Er wordt voor een tijdelijke woning gezorgd, waar ze vier tot zes maanden kunnen verblijven tot ze een eigen woning hebben. Dat gaat maar om een klein deel van de patiënten. We richten ons vooral op mensen die wel verslaafd zijn, maar nog niet afgegleden. Die hebben nog werk en vaak ook een gezin. Afkicken en doorwerken is voor hen het parool, zodat ze het normale contact met de samenleving behouden.”