Jan Akkerman: “Ik speel nog als een duivel en lust ze allemaal rauw”
Jan Akkerman: “Ik speel nog als een duivel en lust ze allemaal rauw”
“Ik speel de laatste 15 jaar, sinds ik in Volendam woon, al beter en lekkerder” verteld Jan Akkerman als hij even tijd voor ons heeft tussen een reis naar Duitsland ( Speel ik met Uriha Heep) en zijn vertrek naar Japan voor een toer van twee weken. Na een aantal highligths het afgelopen jaar zoals de Queen Special met de Luchtmachtkapel (Luchtdrukkapel zegt Akkerman liever), concerten met het Roosenberg Trio in het Concertgebouw en de opnames voor de binnenkort uit te zenden documentaire over hemzelf in het Uur van de Wolf met o.a. de New Cool Collective is onze stad- en dorpsgenoot alweer bezig aan de voorbereidingen van een nieuw hoogtepunt. In de Edamse Jazzclub de Mahogany Hall aan het strandbad oefent hij met zijn band de stukken in die hij het laatste half jaar thuis in zijn studio voor de tour naar Japan heeft gemaakt. “ Ik heb daar 6 concerten en een aantal interviews voor grote muziekbladen. Ze nemen daar onze optredens op zodat we laten hier een nieuwe CD kunnen uitbrengen”.
Via zijn New Yorkse contacten heeft Jan Akkerman een Japanse promotor gevonden en hij ziet erg uit naar deze reis. “ Ik was er wel eens maar speelde er nog nooit, we spelen o.a. in The Cat, een van de mooiste clubs in Tokio waar alle grootheden al eens speelden en in Da Gaya in Osaka. Speciaal voor Japan maakte hij een stuk met een Japanse fluit er in. “ Het mooie van zo’n digitale fluit die ik heb gevonden is dat je hem zo weer uit kan zetten als je hem niet meer nodig hebt” grapt Jan want wie hem een beetje kent weet dat eigenzinnige humor een van de eigenschappen van de talentvolle wereldgitarist is. “Moest er voor de tweede kamer gestemd worden? Weet je waar het woord parlementariër van komt? Van het franse Parler(praten) en Mentir (liegen) nou dan weet je wel wat ik van onze tweede kamer denk. CDA dat is toch een gebroken akkoord (muziekterm, red.), Niet dan?
Gribus
11 Stukken zijn er in de Edamse Jazzclub doorgenomen, stukken die samen met nog eens 14andere stukken na de tour door Japan gespeeld gaan worden tijdens een Theater tour in Nederland onder de titel “ Live in concert”. Tussen Kerst en Nieuwjaar gaat Jan Akkerman dan nog even op en neer naar Numbay (voorheen Bombay ) in India voor 4 festivals voor studenten. Kerst en Nieuwjaar thuis en dan voorbereiden voor de tours in 2007 in Engeland (mei), Zuid Amerika (juni) en voor de vierde keer naar Rusland. “ In Rusland voel ik me op een of andere manier erg thuis, ik hou van de Gribus zooi die daar nog is, doet me denken aan de gribus in de Jodenbuurt waar ik ben geboren. Ze moeten daar nog opklimmen in de welvaart, daar voel ik me veel meer thuis dan in de wereld van gesettelde muzikanten en muziekliefhebbers.
Met veel plezier woont hij met vrouw en kinderen op Volendam ( Eigenheimers hou ik van en pas ik goed bij , hoef ik niet ver voor te lopen) en meer en meer voelt hij zich naast Volendam waar hij graag in de Pianobar jamt thuis in Edam om de Harmonie de gitaar eens te pakken of goed verzorgd door bestuurslid Evert Hasert te oefenen in de jazzclub met zijn mooie uitzicht. “ In de Pianobar oefen ik ook graag hoor, wie weet volgende keer weer” laat hij nog even weten. Thuis componeert en oefent hij van 10 uur in de ochtend tot een uur of elf in de avond, dan even een ritje met de auto maken en vaak ‘s nachts de boel nog even afronden achter de computer, waarna stukken gemaild worden naar de toetsenist voor het afronden van de arrangementen. Naar Japan gaat zijn Floor Board Pedal van Line Six mee. Moderne apparatuur die alle versterkers kan simuleren en overbodig maakt, want Jan Akkerman houdt van moderniseren, thuis op de computer en op het podium en lijkt nog lang niet uitgespeeld. Ik speel momenteel als een Duivel, ik lust ze nog allemaal rauw hoor.