Sfeer en passie typeren eerste cd van Martine Bond: ‘Bittersweet love’ (foto)

Sfeer en passie typeren eerste cd van Martine Bond: ‘Bittersweet love’

Liefdesliedjes met inhoud
Muziek maken. Het waren jarenlang de twee sleutelwoorden voor Martine Bond. Alleen dat telde. De rest wat ook maar een beetje interessant leek, verdween ook in de akkoorden van haar gitaar of contrabas, in de woorden van haar liedjes, in de golven van haar melodieën. In de periode die zich kenmerkte als een zoektocht naar zichzelf, leidde dat tot de cd die deze week in de schappen van de platenzaak ligt. Eindelijk. Ze wilde zelf heel graag en het publiek onderkende het: dit talent kan niet onontdekt blijven. ‘Bittersweet love’ is haar eerste werk.

De 22-jarige Volendamse prijst zichzelf gelukkig dat zij nu met haar eigen muziek de bühne op kan. ,,Het is niet gemakkelijk in deze tijd om een cd uit te brengen, maar gelukkig geloofde studio Arnold Mühren in mijn muziek.” Arnold en Patrick Mühren stelden Martine in staat haar liedjes op te nemen en deelden hun enthousiasme met een klein legertje topmusici uit binnen- en buitenland die in de studio belangeloos de instrumentale partijen voor hun rekening namen. Met de hulp van enkele Volendamse investeerders kon de cd vervolgens op de markt worden gebracht onder een label voor jong Volendams talent.

Martine wordt begeleid door Jan Willem Vis, een oude rot in het (platen)vak, die de landelijke release van de cd zal voorbereiden. Maar eerst wordt de cd in eigen dorp uitgebracht, zodat het Volendamse publiek als eerste kennis kan maken met de muziek van Martine. Want het eigen publiek is de grootste steun in de rug voor een beginnende Volendamse artiest, zoals ook bleek met de laatste cd van de 3 J’s (waarop Martine enkele liedjes meezingt) die binnenkort zijn weg naar het grote publiek zal vinden.

De liedjes gaan over liefde, niet oppervlakkig maar met inhoud. ,,Het is uit een fase in m’n leven dat ik op zoek was naar mezelf. Soms moet je jezelf eerst kwijtraken, voor je jezelf vindt. Voor m’n geluk was ik te afhankelijk van bepaalde dingen. Ik heb geleerd dat je verantwoordelijk bent voor je eigen geluk. De weg daarnaar toe kan soms pijnlijk zijn, maar dat brengt groei nou eenmaal met zich mee. Als ik zelf muziek koop, gaat het mij in de eerste plaats om de melodieën. Daarna pas om de tekst. De melodie moet me raken. Ik houd er ook van als die gevarieerd is. Dat je het een paar keer beluistert en dan weer nieuwe dingen ontdekt. Het mooie is dat liedjes een bepaalde sfeer creëren, dat ze je in een gemoedstoestand brengen. Dat heb ik mijn liedjes ook willen meegeven.” De Volendamse prefereert een eigen, vernieuwende die zich niet gemakkelijk in een hokje laat plaatsen.

‘Zolang je maar op je gevoel afgaat’
Hoge verwachtingen? ,,Nee, die heb ik losgelaten. Ik ben wel erg benieuwd naar hoe het ontvangen wordt. Vanaf m’n eerste jaar wilde ik zangeres worden en ik heb altijd gehoopt dat ik op dat grote podium zou komen. Vervolgens krijg je met andere dingen te maken. En je weet nooit hoe het leven loopt, dat zie je aan m’n moeder, die ziek werd en dit jaar overleed. Ik geloof in het lot. Geloof ook zeker dat je dat kunt tarten en beïnvloeden. Niet de grote dingen, maar wel de kleine beslissingen. Zolang je maar op je gevoel afgaat. Je moet ernaar streven lekker in je vel te zitten. Je kan alles aan rijkdom hebben in je leven, maar als je van binnen niet gelukkig bent, is dat alles niets waard. Iedereen voert zo z’n eigen strijd.”

,,Ik ben best wel met dat soort dingen bezig. Weet inmiddels wat me wel en niet gelukkig maakt. Met m’n moeder heb ik veel gesprekken gevoerd over van alles. Door haar ziekte hebben we enkele maanden de tijd gehad om nog van alles tegen haar te zeggen en andersom. Dat waren – hoe tegenstrijdig dat misschien ook klinkt – de mooiste maanden van m’n leven. Zoveel liefde gaf mijn moeder. En ik ben ervan overtuigd dat ze ook ziet wat er nu met ons gebeurt. Dat zeg ik nu wel makkelijk, maar dat neemt niet weg dat ik het nog steeds heel onwerkelijk vind wat ons is overkomen. Ik leef nu m’n leven en er komen nieuwe dingen op m’n pad, maar ’s avonds als ik naar bed ga, denk ik, ze komt gewoon nooit meer terug… Als ik daar te lang bij stilsta, kan ik onophoudelijk huilen…”

,,Het gemis wordt steeds erger, het blijft niet te bevatten. Ik heb veel aan m’n pa, in alles. Hij geeft zich helemaal voor mijn broer en mij. Ook helpt hij me bij de uitgave van m’n cd. Hij heeft de zakelijke kant die ik niet heb.” De dood van moeder Liesbeth heeft haar positieve inslag niet doen verbleken. ,,Ik kon best ‘donker denken’, maar kan nu ook lekker luchtig zijn, optimistisch. Zo was m’n moeder ook; ik ben meer van haar gaan overnemen. Kan genietend in het moment van het leven staan.”