Wakker worden in het Markermeer

Een vreemde gewaarwording is het. Negen uur ’s ochtends, het zonnetje laat zijn eerste waterige stralen over het Markermeer schijnen. We rijden over het Noordeinde naar ons piepschuimhuis. Stapt er plotseling een man, met woeste baard, in zwembroekje het water uit.
Maar een fragment uit een filmscript is dit tafereel, slechts een paar honderd meter van ons piephuis vandaan, niet. Henk Neuhuys, 67 jaar oud, is gewoon op die manier de dag te beginnen. ,,Ik moet toch ergens wakker van worden’’, laat hij luchtig weten, terwijl hij met een handdoekje in de gure wind boven op de dijk de druppels van het lijf veegt. Jammer dat we nu net geen fototoestel bij de hand hebben. En we kunnen hem moeilijk druipend op de dijk laten staan, tot we er een gehaald hebben. Maar hij wil wel tekst en uitleg geven.

Hij doet het al langer dan 25 jaar, zo legt Henk uit. ,,De eerste keer samen met mijn vrouw voor het ontbijt het water in. Zij zei toen nog: ’Ik ben benieuwd hoe lang je dit volhoudt.’ Nou dat is een beetje uit de hand gelopen. Ik doe dit nu al die jaren al, ook in de winter als het echt koud is. De buren zijn er inmiddels mee vertrouwd.’’ En of hij denkt of het gezond is zo’n frisse duik in het koude water? ,,Geen idee. Ik vind het gewoon leuk. Zie het als een uitdaging dit zo lang mogelijk vol te houden. En het zal allicht wat weerstand geven.’’