Herinnering aan Coornhert

Herinnering aan Coornhert
Zeven uur in de ochtend. Ik hoor kraangeluid en kraken van bouwwerk. De sloop van Coornhert is begonnen. Ik dacht aan vroeger. Ooit zag ik optredens van F.L. Jahn in de kloostertuin. Mijn buurvrouw, toen nog knap, zwaaide ingewikkeld knotsen en had dikke bovenbenen in een zeer kort rokje. Kastanjes zocht ik elk jaar met vriendjes. Er lagen er zat. Men vertelde spannende verhalen over ondergrondse tunnels naar de Grote Kerk en vesting.

Als dertienjarige ging ik met goedkope bruinlederen aktetas naar de Coornhert. Gerrit Vermeer deed Duits en knipte zijn nagels in bijzondere puntjes. Meester van Willigen wreef duim en wijsvinger als hij binnenkwam en riep dat ‘het hier vettig was’. Ik had vriendjes uit Broek, was verliefd op een Tiny uit Monnickendam en haalde onvoldoendes. Later hoorde ik er Cuby en zijn Blizzards, hij was bleek en schreeuwde de blues. Zijn haar was lang en voor mij een voorbeeld.

De school werd Atlas, later zelfs Moskee in nood met mannen in gewaden en onverstaanbare gesprekken. Ik woon al dertig jaar tegenover de Coornhert, zie elke ochtend mijn herinnering. Een herinnering die vanmorgen wreed verstoord werd door sloopgeweld.

Sjeep