Buurtvereniging Spuistraat was de eerste
Buurtvereniging Spuistraat was de eerste
Een buurtvereniging. De term klinkt wat ouderwets en doet ook denken aan vijftig jaar geleden, toen werd gevierd dat Edam 600 jaar stadsrechten had. Wie blies en blaast er leven in de buurtverenigingen? En hoe populair is zo'n vereniging? Een gesprek met de oprichter van een 'oude' en een 'nieuwe' buurtvereniging geeft opheldering.
De buurtvereniging van de Spuistraat is de oudste buurtvereniging in Edam. Echter, geen vijftig jaar oud, zoals sommigen denken. De buurten die tijdens de stadsfeesten in 1957 actief waren, waren nog geen verenigingen, zo weet Ernst Günther, sinds jaar en dag voorzitter van buurtvereniging Spuistraat, te vertellen. "Deze buurtvereniging is officieel opgericht in 1994. We waren toen al erg vertrouwd met iedereen in de straat, maar een nieuwe bewoonster gaf aanleiding tot een echte vereniging."
"Die nieuwe bewoonster was hier komen wonen, maar het beviel haar niet. Daarom kwam het pas gekochte huis al snel weer te koop. Tijdens een feestje bij iemand uit deze straat, had ze het echter zo naar haar zin, dat ze toch niet meer weg wilde. Haar huis was al bijna verkocht, dus dat had nog heel wat voeten in de aarde. Maar tijdens het feestje, waarop ze besloot te blijven, opperde ze de oprichting van een echte vereniging. En zo geschiedde dat."
Vlammen in de Spuistraat
Hoewel de buurtvereniging vijftig jaar geleden nog geen echte vereniging was, voelde dat voor de bewoners wel zo. "In die tijd hoorden ook de korte Nieuwehaven, de Koksteeg en de Hoogstraat bij 'onze' buurt en we hebben de versieringen in die tijd ook gezamenlijk aangepakt. De Koksteeg was toen helemaal overkapt met stro, waarvan de luifel doorliep tot in de Hoogstraat, aan de kant van het postkantoor tot de Dam. Onder die luifel stonden strobalen en andere attributen. In de Spuistraat zelf was overal mooie versiering aangebracht en er stonden vier of vijf grote gasvlammen. Dat zou in deze tijd nooit meer mogelijk zijn vanwege de veiligheid, want de vlammen kwamen soms wel een meter of drie omhoog, en dat in de buurt bij al het stro!" "De vlammen brandden elke dag. Een gasfitter kwam 's ochtends langs met een speciale haak om de gaslantaarns aan te steken en zette ook meteen de vlammen in de straat aan. 's Avonds kwam hij ze weer uit doen."
Samen sparen
Om alle versieringen te bekostigen hebben de bewoners van de Spuistraat, Koksteeg, Hoogstraat en korte Nieuwehaven anderhalf jaar elke week wat geld gespaard. "Zo doen we het nu nog steeds", vertelt Günther. "We sparen nu per bewoner een euro per maand en iedereen is ook lid. De bewoners die niet mee willen doen met het dragen van een kostuum of de activiteiten zijn daar natuurlijk vrij in, maar de versieringen komen wel overal te staan of te hangen en worden betaald van al die euro's per maand die worden gespaard."
Rood wit blauw in de straat
Het hoogtepunt van de buurtvereniging Spuistraat is volgens Günther bevrijdingsdag 1995 geweest. "We bestonden officieel toen net een jaar en we wilden flink uitpakken voor die bevrijdingsdag, vijftig jaar na de bevrijding. Het was een prachtig feest om een prachtige dag, de warmste dag van het jaar. In de Spuistraat lag op straat een enorme rood wit blauwe vlag. We kochten die vlag voor 750 gulden, maar hebben hem, om onze kas weer iets te spekken, later weer verkocht voor 250 gulden."
"Nee, zo'n enorme vlag op straat doen we tijdens de stadsfeesten van 2007 niet, maar we versieren de straat wel met de 650 jaar vlaggen en veel bloemen. Maar ik kan nog niet alles verklappen. Onze versieringen worden niet heel erg groot, omdat de straat op zich al zo mooi is. Het moet wel passend blijven."
'De mooiste straat die ze ooit hadden gezien'
Wat volgens Günter het grootste feest in 2007 en alle ander jaren is, is het wonen in de Spuistraat. "Dat beseffen we soms op heel vreemde plaatsen. We waren een keer op vakantie in het buitenland en op een terras raakten we aan de praat met anderen. 'Waar wonen jullie', vroegen ze. We zeiden Edam. Meestal roepen mensen dan woorden als 'kaas' omdat ze Edam daar van kennen. Maar deze mensen vertelden ons dat ze één keer in Edam waren geweest en hadden gegeten in het fijnste restaurant dat ze ooit hebben gezien, in de mooiste straat die ze ooit hebben gezien. Wij konden alleen maar zeggen dat we daar tegenover wonen. En we waren het met ze eens. Dit is de mooiste en fijnste straat die we kennen."