De tranen van Jan Keizer: „Niets in het leven is te voorspellen”
De tranen van Jan Keizer: „Niets in het leven is te voorspellen”
Jan Keizer zit dezer dagen regelmatig met de tranen in zijn ogen. Niet omdat hij dit jaar afscheid neemt van BZN, de band die zijn leven bepaalde. Maar als een gevolg van zijn hartproblemen, zeven jaar geleden. „Ik ben door dat hart een emotioneel man geworden. Net als Robert Long. Heel wrang, hij vroeg me vier weken voor zijn dood nog of ik ook zo jankerig was geworden. Toen was er van zijn kanker nog geen sprake.”
Voor de populaire Volendammer stond 2006 in het teken van het afscheid nemen. Niet alleen van zijn BZN. Ook in zijn privé-leven. „We hebben weer iemand uit onze vriendenkring moeten begraven. Slechts 61 jaar, gestorven aan kanker. Natuurlijk kom je op een leeftijd waarop je steeds meer mensen om je heen verliest. Maar het gemis wordt daar niet minder door…”
„Ik denk ook nog iedere dag aan Dirk van der Horst, onze gitarist die ons in 2005 is ontvallen. Iedereen in de band was ervan overtuigd Dirk ons allemaal zou overleven. Hij was relaxed terwijl wij aan het stressen waren. Niets in het leven is te voorspellen.”
Jan neemt even een pauze. „Robert Long vroeg mij voor zijn overlijden of ik ’ook zo jankerig’ was. Hij wist dat ik zeven jaar geleden de dood in de ogen heb gekeken en op het nippertje werd gered door een hartoperatie. Ik moest het beamen. Als er iets ergs met kinderen op televisie is, krijg ik meteen een brok in mijn keel. Voor mijn hartoperatie dacht ik wel ’wat erg’, maar voelde het niet zo intens.”
Slikt: „Het overlijden van Robert Long hoort ook tot de dieptepunten van 2006. Het was een geweldig artiest. Hij zou een nummer voor mij schrijven. Helaas heeft het er niet van mogen komen.”
Jan staat niet met tranen op het podium tijdens de afscheidstournee van BZN. „Je ziet de fans nu al huilend met een zakdoek in de hand. Dat is een rare gewaarwording, als je bedenkt dat wij nog heleboel afscheidsconcerten moeten geven. De allerlaatste is op 16 juni in Ahoy.”
Jan onderschat het verdriet van de BZN-fans absoluut niet. „Ik wil onze trouwe fans voor het nieuwe jaar veel sterkte wensen. Maar natuurlijk ook geluk, liefde en gezondheid. En hoewel het na 41 jaar echt tijd was met de band te stoppen, blijf ik zingen. Ik ga solo op de planken staan. Wel minder dan met BZN. Dat leer je van het leven: je moet ook aan jezelf denken.”