'Ik zou niet mijn hele leven in Edam blijven'

'Ik zou niet mijn hele leven in Edam blijven'
De feesten rond 650 Edam-Volendam worden georganiseerd voor en door de inwoners. Daarom in deze speciale editie van de Stadskrant vier Edammers en Volendammers aan het woord over de charmes en eigenaardigheden van hun stad of dorp.

Ruud Bakker is veertig jaar lang begrafenisondernemer in Edam en koster van de Grote Kerk geweest, net zoals zijn vader en de oom van zijn moeder vóór hem deden. "En er zullen nog wel meer voorouders van mij hetzelfde hebben gedaan", meent hij. Bakker is sinds drie jaar gepensioneerd en heeft zijn huis is de Grote Kerstraat met zijn pensioen verruild voor één van de nieuwbouwwoningen op het Oorgat. Een rondje vesting wordt geen dag overgeslagen.

Een echte Edammer?
"Ja. Ik ben hier geboren. Maar het was nooit het plan om hier mijn hele leven te blijven. Mijn oudste broer is jaren geleden naar Canada geëmigreerd en heeft daar al snel een erg leuk leven op weten te bouwen. Dat trok me ook wel altijd. Maar ja, mijn meisje woonde hier. En ik ben hier ook gebleven."

Wat zijn Edammers voor mensen?
"Ze zijn ander dan de Volendammers. In Volendam, waar ik ook tijden lang heb gewerkt, staat de deur sneller voor je open en zijn de mensen spontaner. Edammers zijn wat stugger, die kijken eerste de kat uit de boom. Maar als ze merken dat je goed volk bent, kun je niet makkelijk meer stuk. Als ik vroeger als kind een nieuw vriendje mee naar huis nam, vroeg mijn moeder altijd 'van wie ben jij er één?' Als het dan een Edammers was, was alles ook meteen goed. Maar ik denk wel dat dat nu is veranderd, omdat er zoveel mensen van buiten Edam hier zijn komen wonen."

De charme van Edam zit 'em in?
"De geveltjes, de vereniging Oud Edam en in de mensen zelf. Een wandeling door Edam, die vijf minuten duurt, kan zomaar een half uur duren als je de mensen groet."

Grote Kerk versus het Oorgat
"We kunnen het Oorgat niet vergelijken met de Grote Kerkstraat. Dat was een heel ander leven. We hebben nog steeds een schilderij van ons huis in de Grote Kerkstraat aan de muur hangen en we hebben veel hele mooie herinneringen. Iedereen liep zomaar bij ons binnen, kinderen voetbalden op het pleintje voor onze deur, soms een paar ruitjes kapot schietend. En we hadden daar veel meer in de gaten. Er klom eens een jongen in de toren van de Grote Kerk en maakte de fout om zijn naam erin te krassen. Ik wist meteen wie het was en heb hem erop aangesproken. Hij schrok natuurlijk flink. Aan de andere kant kostte het huishouden daar erg veel tijd, met al die oude materialen. Hier houden we in een paar uurtjes per week het hele huis schoon."

Wanneer zijn de komende stadsfeesten geslaagd?
"Als de mensen ervan genieten. Ik denk dat het wel belangrijk is dat er buurtverenigingen zijn. Dat geeft een grotere homogeniteit. Maar het succes van de stadsfeesten hangt niet af van het niveau van de activiteiten of hoe mooi de versieringen zijn, de mensen moeten het naar hun zin hebben, met elkaar. Ik hoop dat de uiteindelijke feesten de stadsfeesten van 1957 evenaren en minstens zo mooi worden als de stadsfeesten in Monnickendam in 2005."

Zelf actief in een buurtvereniging?
"In twee buurtverenigingen. Hier op het Oorgat zijn de bewoners al een paar keer bij elkaar gekomen, maar de laatste keer waren wij weg, dus is het me even ontgaan. Wel zijn we lid en zullen we ongetwijfeld meedoen aan de activiteiten die worden georganiseerd. De buurtvereniging in de Grote Kerkstraat heeft me ook gevraagd om mee te doen omdat we daar zo lang hebben gewoond. Daar wil ik ook graag aan meedoen."

Gaat u in kostuum?
"Jazeker! De kostuums zijn al besteld. De oude kostuums hebben we heel lang bewaard, maar een paar jaar geleden hebben we ze weggedaan. Dus komen er nieuwe kostuums. Ik hoor nog veel mensen roepen dat ze niet in kostuum gaan, maar dat zal wel bijtrekken. Vijftig jaar geleden riepen mensen ook dat ze niet in kostuum gingen, maar die werden door vrienden teruggefloten en zijn uiteindelijk toch verkleed gegaan."