In rijksbufferzone Amsterdam-Purmerend: Recreatie en woningbouw

In rijksbufferzone Amsterdam-Purmerend: Recreatie en woningbouw
Gedeputeerde Staten hebben de streekplanuitwerking Waterlands Wonen vastgesteld. Dat opent de weg om een deel van het woningbouwprogramma tot 2020 in het landelijk gebied van de regio Waterland uit te voeren. .Maar wel met behoud van cultuurhistorische en landschappelijke waarden. In het nieuwe beleid is 'behoud door ontwikkeling' de basis waarbij 'sturen op kwaliteit in plaats van sturen op kwantiteit' het uitgangspunt vormt.

Aan het begrip kwaliteit is invulling gegeven door middel van de cultuurhistorische verkenning 'Bouwen voor Waterland 2020'. Deze verkenning is het uitgangspunt bij woningbouwontwikkelingen in onze regio. Het zuidelijke deel van de regio Waterland ligt in het gebied van de rijksbufferzone Amsterdam-Purmerend. De doelstelling voor de rijksbufferzones is 'het verwezenlijken en behouden van voldoende recreatieve groenvoorzieningen en duurzame recreatieve landschappen'. Het accent op de recreatieve functie betekent dat in deze zone geen verdere uitbreiding van verstedelijking is toegestaan.
Bijdrage
De uitzondering is dat de woningbouwlocaties voor het zuidelijke deel van de regio Waterland alleen dan ingevuld kunnen worden als er naast de kwaliteit van bouwen ook een bijdrage geleverd wordt aan de recreatieopgave. Gedeputeerde Staten hebben in nauw overleg met het ministerie van Vrom en de betrokken gemeenten een aanvullend beleid ontwikkeld. In dat proces is gezocht naar het benutten van bestaande initiatieven op het gebied van recreatie, de kwaliteit van bouwen (neergelegd in Waterlands Wonen) en de kansen die het gebied vervolgens in zich heeft. Dit heeft een 'beleidskader' opgeleverd dat gemeenten bij hun planontwikkeling ondersteunt zodat ‘op kwalitatieve wijze invulling gegeven wordt aan de bouwopgave met inachtneming van de doelstelling van de rijksbufferzone'. Het wordt na instemming van de minister van Vrom aan de Tweede Kamer gezonde.

Al in december 2004 kwam een verkenning uit van 'Bouwen voor Waterland 2020'. Daarin wordt gesteld dat er behoefte is aan vrij gelegen, landelijke woningen. Een van de argumenten is dat er mensen zijn die in het landelijk gebied willen wonen maar niet per se in een dorp. Omdat er nauwelijks aanbod van vrij gelegen, landelijke woningen is, richt die vraag zich ook op boerderijen en huizen in dorpen. Dit maakt de schaarste nog groter en drijft de prijzen verder op. Woningbouw in de vorm van 'puisten' aan een dorp is taboe. Een citaat: „Deze woonwijken zijn ruimtelijk in zichzelf gekeerd en gaan geen relatie aan met hun omgeving. Ze verstoren zo de belangrijke wisselwerking van het dorp met het omliggende landschap. Woonwijken zjin een stedelijke woonvorm die afbreuk doen aan het landelijke karakter van de kern."

Behoefte
De behoefte aan landelijk wonen moet worden vertaald in een evenwichtig aanbod van alle landelijke woonvormen voor zowel de lokale bevolking als mensen van buiten. Er moeten dorpse woningen en vrije landelijke woningen worden gebouwd. Daarnaast kunnen nieuwe gehuchten en dorpen worden gesticht voor mensen die in een leefgemeenschap op het land willen wonen maar niet per se in een bestaand dorp. Tevens is bij bouwen het behoud van identiteit uitgangspunt. In het uitwerkingsplan Waterlands Wonen is geen rekening gehouden met de rijksbufferzone waar in principe niet gebouwd mag worden. Omdat de voorgestelde, nieuwe manier van bouwen naadloos aansluit bij de Nota Ruimte is besloten aanvullend beleid te ontwikkelen voor de beoordeling van bestemmingsplannen. Plannen die kunnen leiden tot woningbouw buiten bestaand bebouwd gebied in de rijksbufferzone.