Troela
Troela
Wanneer ik ’s nachts na een optreden met BZN thuiskom, is het hier in Wormer stil op straat. Muisstil. Heel voorzichtig zet ik mijn auto in de garage. Ik wil mijn buren niet storen tijdens hun nachtrust. Vervolgens doe ik zachtjes de achterdeur van mijn huis open en fluister ik droevig: ’Dag lieve Troela’. Want Troela is niet meer. Twaalf jaar lang werd ik in het holst van de nacht begroet met enkele flinke enthousiaste likken over mijn gezicht. Nu staar ik naar een lege bank, en is er de doodse stilte die mij overvalt. Onze immens lieve labrador heeft de strijd met ouderdom en ziekte verloren.
We wilden ons huisgenootje alle verdere pijn besparen en hebben haar laten inslapen. Dat was een moeilijke beslissing, ook al omdat Troela mij altijd die warme knuffel gaf, een extra beloning na een succesvol optreden ergens in het land. Heerlijk vond ik dat, ook al was ik wel eens moe en misschien niet zo in de stemming.
Veel muzikanten maken dat plezier bij het thuiskomen mee. Vriend en collega Dick Plat laat zich ’s nachts altijd spinnend begroeten door zijn vier katten. Ook onze drummer Jack Veerman heeft een hond gehad. Nu niet meer, nadat hij ook een paar keer de ’inslaapprocedure’ heeft meegemaakt. ’Het doet zó veel pijn om na een aantal jaren weer afscheid te moeten nemen van zo’n echte vriend, dat ik er niet meer aan begin’, aldus Jack.
Ergens heeft-ie natuurlijk gelijk. Maar hier in huize Meijer komt beslist weer een puppie rond te wandelen. Voor de kinderen, voor Ageeth, maar zeker ook voor mij. Ik wil ’s nachts weer overrompeld worden door pure hondenliefde, een natte tong en speelse beten in mijn hand.
Dag Troela, slaap zacht.
John Meijer
Klik hier voor het volledige weblog op www.nhd.nl van BZN tijdens hun afscheidstournee.