CDA: ontferm u over ons!
CDA: ontferm u over ons!
Deze titel is absoluut niet spottend of sarcastisch bedoeld. Het enige doel is: aandacht! In de NIVO van vorige week stond een kritisch stuk namens het CDA aangaande de woningbouwplannen van het huidige college. De titel daarvan was: "Het kan ook anders".
Of de kritiek terecht is, kan ik niet beoordelen maar daar gaat het in dit geval ook niet om. Eigenlijk vind ik alle kritiek terecht zolang deze opbouwend is. Om met de woorden van Mahatma Gandhi te spreken: "Hij die bouwt, mag gaan slopen!"
In het bovengenoemde stuk werden suggesties gedaan voor woonlocaties voor onder andere de senioren maar ook een mogelijke plaats voor het CBW, de turnvereniging Mauritius, de Love en de Handbalvereniging waarbij de huidige situaties omtrent de Seinpaal, Opperdam, Maria Goretti, de RKAV en het FC-stadion werden betrokken. Het CDA heeft er duidelijk tijd in gestoken. Wat ik echter mis in het geheel, is een idee voor een locatie voor onze verstandelijk gehandicapte kinderen die intensieve begeleiding nodig hebben.
Al geruime tijd zijn wij, de ouders van, bezig met het opzetten van een initiatief onder de noemer "Voor Nou En Naggus" met als doel een wooncomplex in EdamVolendam voor verstandelijke gehandicapte kinderen (waarbij de leeftijd onbelangrijk is) die intensieve begeleiding nodig hebben. Inmiddels weet ik dat onder de CDA-leden er genoeg sympathisanten zijn die ons initiatief een warm hart toedragen. Dat is niet verwonderlijk als je nagaat dat politici ook maar gewone mensen zijn. Velen van hen zijn, net als ik, ook ouder. Sommigen van hen hebben misschien ook een verstandelijk gehandicapt kind of kennen zij iemand in hun familie of vriendenkring die zo'n kind heeft. Het leven kent vele verrassingen. Soms aangename maar soms ook niet. In die laatste gevallen beseffen we hoe kwetsbaar we dan zijn en hoe welkom hulp en ondersteuning dan kan zijn: We hoeven niet zo ver in het verleden terug te gaan. Denk aan de gevolgen van de Nieuwjaarsbrand. Van de een op de andere dag is het leven voor velen onder ons op een dramatische manier veranderd. Slechts een enkel maar wel een in het oog springend positief verschijnsel daarbij was de eensgezindheid als het ging om de getroffen kinderen en hun ouders bij te staan.
Als ik terugdenk aan die eensgezindheid ben ik vol bewondering en trots. Want we hebben toen laten zien waar we als dorpsen stadsgenoten toe in staat zijn als de neuzen dezelfde kant op staan. Ook het leven van iemand die een verstandelijk gehandicapt kind krijgt, verandert totaal. Je treedt als het ware een wereld binnen waar je daarvoor wellicht geen weet van had. Vanaf dat moment ben je naast ouder ook zorgverlener en soms zelfs verpleegkundige. Het heeft effect op het hele gezin en al probeer je nog een zo'n normaal mogelijk leven te leiden, alles staat in het teken van de handicap van dat ene kind en heeft zijn weerslag op alle leden van het gezin dus ook op de broers en zussen. Als je niet oppast, kan zo'n situatie het gezin ontwrichten. Daar heb je soms hulp bij nodig.
Momenteel ondervinden wij, de ouders van, daadwerkelijke steun door de inzet van de wethouders Dorus Luycks (PvdA) en Marisa Kes (VD/80). Zij zijn reeds gesprekken aangegaan met de Prinsenstichting en Odion om daarmee een aanzet te geven tot realisering van ons ideaal. Namens de ouders van de verstandelijk gehandicapte kinderen vraag ik het CDA maar ook alle andere politieke partijen om deze collega's met betrekking tot ons initiatief te ondersteunen en verzoek ik u om in uw overwegingen en suggesties ook een locatie te bedenken voor een wooncomplex voor onze verstandelijke gehandicapte kinderen die 24-uurs zorg en begeleiding nodig hebben. Laat nog eens zien dat eensgezindheid binnen de politiek wel degelijk mogelijk is. Want bedenk: het gaat wederom om het welzijn van kinderen en hun ouders binnen uw gemeente die alle hulp in deze kwestie hard nodig hebben.
Freek de Boer 0299-368789 freekdeboer@orange.nl