Rosa Koning: 'Een mens is nooit uitgeleerd' (foto)

'Een mens is nooit uitgeleerd'
Zonder toestemming van haar ouders kocht Rosa Koning (21) op haar vijftiende een paard. Al vanaf klein meisje is de Volendamse gek op de paardensport. Tot op de dag van vandaag heeft Rosa geen spijt van haar abrupte aanwinst. Aan WebRegio vertelt ze hoe de paardenwereld in elkaar zit en over haar leven als amazone.



Hoe het begon…..
“Ik was zeven jaar oud, dat ik een keer met me zus meeging naar boerderij Dobber in Zuiderwoude. Ik zag en was verkocht, kort daarna ben ik direct, ook op dezelfde boerderij op les gegaan. Daar reed ik elke zaterdag, tijdens een groepsles op verschillende pony’s. Nadat ik tien jaar was geworden mocht ik tegen een kleine betaling een pony verzorgen. Lisa was mijn eerste verzorg pony.”

Heb je inmiddels een eigen paard?
“Jazeker. Nadat ik mijn verzorgpony Lisa moest opgeven, omdat de eigenaar van de boerderij in Zuiderwoude overleed, heb ik eerst een tijdje de fjord Ivo op een boerderij in Middelie verzorgd. Maar met ogen gericht op de toekomst besloot ik om Ivo niet te kopen. Omdat hij al wat ouder was en aan de kleine kant. In de stal stond ook nog een ander jong paard te koop. De eigenaresse van het paard was bang, nadat ze een keer van het paard was gevallen en wilde het verkopen. Zonder toestemming van mijn ouders heb ik het veulen gekocht. Ik was toen vijftien jaar oud. En daar heb ik tot aan de dag van vandaag geen spijt van.”

Stel je paard eens aan ons voor..
Mijn paard is een merrie van negen jaar oud en heet Purdy. Zij is een KWPN-er (dat staat voor Koninklijke Vereniging Warmbloed Paardenstamboek) en is donderbruin. Omdat Purdy nog maar een veulen was, dat ik haar kocht, heb ik haar zelf ingereden. Dus alles wat ze kan, heeft ze van mijn geleerd, uiteraard met een beetje hulp van de paardrijdinstructrice.”

Heb je nog steeds les in het paardrijden?
“Een mens is nooit uitgeleerd, in wat voor sport dan ook. Iedereen heeft het nodig om gecorrigeerd te worden. Kijk maar naar een topsporter, die hebben ook allemaal een eigen coach. Zeker 90% van de mensen in de paardensport hebben les. Je ziet namelijk zelf niet of je goed zit. Sinds een paar jaar heb ik privé-les en dat gaat echt super goed. ”

Doe je ook mee aan wedstrijden?
“Laatst zou ik nog deelnemen aan een wedstrijd maar mijn paard was kreupel. Maar die wedstrijden waar ik aan meedoen zijn geen officiële wedstrijden. Officiële wedstrijden kosten heel veel geld en dat heb ik niet… Ik doe het puur voor de fun. Als kind heb ik wel altijd gewild, maar geld is altijd een probleem geweest.”

Zie jij paardrijden als een sport?
“Voor mij is het een hobby, maar het is zeker een sport. Veel mensen zeggen: ‘Doe je aan sport?’ Dan zeg ik: ‘Jazeker aan paardrijden’. ‘Dat is geen sport’, roepen ze dan. Moeten ze zelf maar eens een uur gaan paardrijden, dan piepen ze wel anders. Toch zeg ik zelf altijd, ‘ik ga naar Purdy’ en niet ‘ik ga sporten’.”

Een leven zonder paarden…
“Kan niet, bestaat voor mij niet. Ik weet wel dat als Purdy overlijdt ik geen ander paard meer koop. Maar ik blijf altijd paardrijden.”

Heb je nog tips voor amazones in spe?
“Ga niet op les bij al te drukke maneges, soms zijn de groepslessen zo groot dat je er weinig van opsteekt. Privé-les kost een paar centen, maar je hebt er meer profijt van.”