BZN in diepe rouw gedompeld: „We gaan door met onze afscheidstour” (foto's)

BZN in diepe rouw gedompeld: „We gaan door met onze afscheidstour”
BZN is volslagen kapot na het plotselinge overlijden van hun manager Jacques Hetsen, afgelopen vrijdag. Op 61jarige leeftijd bezweek de trouwe baas van de Volendamse hitmachine aan een hersenbloeding. „Het is nog niet te bevatten dat we zonder Jacques over zes weken het boek dichtdoen. We zouden met zijn allen naar de finish gaan.”

JACQUES HETSEN reed in de buurt van KerkJdriel, toen hij werd getroffen door een hersenbloeding. Hij wist zijn auto nog aan de kant te zetten, maar stierf later in het ziekenhuis als gevolg van een nieuwe hersenbloeding. „We kunnen het niet bevatten”, zegt Jan Tuyp, bassist en oprichter van BZN. „Dat zo’n grote, beresterke vent zomaar kan bezwijken, zonder waarschuwing, zonder aankondiging, is onbegrijpelijk. Het geeft aan hoe kwetsbaar we allen zijn.”

Hetsen was vlak voor zijn dood volop bezig met de laatste 21 optredens die BZN nog voor de boeg heeft in de emotionele afscheidstour door Nederland. Samen met Dick de Boer vormde hij een ijzersterk en onafscheidelijk managerskoppel. In de ruim veertig jaar dat Hetsen aan de band verbonden was, regelde hij de boekingen, onderhield de contacten met de platenmaatschappijen en zorgde hij ervoor dat alles piekfijn in orde was in de theaters en zalen waar BZN kwam optreden. „Dankzij hem konden we volledig focussen op muziek maken. Jacques heeft ook veel mooie dingen bedacht. Hij kwam met het idee om het theater in te gaan. Daarmee waren wij de eersten. Nu zie je iedere band een theatertour doen. Niemand weet nog dat dat Jacques’ bedenksel was.”

Eerbetoon
Over zes weken zou Jacques Hetsen samen met zijn grote muziekvrienden het boek BZN voor eens en voor altijd dichtdoen. Die kans werd hem niet gegeven. Nu hun ’grote beer uit Wognum’ er niet meer is, vragen de BZN-muzikanten zich vertwijfeld af hoe het verder moet. De band nam gisteren een besluit over het verdere verloop van de afscheidstour. „Het waren de moeilijkste gesprekken die we in onze loopbaan hebben gehad”, zegt Tuyp. „Wat is het juiste eerbetoon aan Jacques? Optreden, of juist niet? Moeten we alleen een in memoriam voorlezen? We hebben in alle verslagenheid de knoop doorgehakt: doorgaan met onze afscheidstour.”

Gebaart: „We hebben ook de familie van Jacques geraadpleegd. Die stond erop dat we afmaken waar we aan begonnen zijn. Jacques zou het bovendien van ons hebben geëist. ’The show must go on’ was zijn credo. Jacques deed er altijd alles voor om concerten doorgang te laten vinden, dus ook nu zou hij het een ramp hebben gevonden als we al die duizenden toeschouwers moesten vertellen dat we niet komen optreden. Dit is hun laatste kans om afscheid van ons te nemen. Die kans mogen we onze fans niet ontnemen. En concerten verschuiven kunnen we niet, vanwege ons afscheid. Het is ook geen loltournee. We proberen wel een leuke sfeer neer te zetten op het podium, maar ook wij zien de tranen in de zaal omdat we gaan stoppen. Er hangt een grauwsluier over de concerten. Nu Jacques dood is, denk ik dat wij veel moeite zullen hebben om stand te houden op het podium. Het is misschien te emotioneel. We zullen in elk geval met minder toeters en bellen, met minder spektakel het podium opkomen. Carola zei me zojuist: ’Ik weet niet of mijn keel wel opengaat als ik straks moet inzetten. We zijn wel een vriend kwijt; niet alleen een manager en een collega’.”

Geniale lolbroek
Jacques Hetsen blijft bij zijn muziekvrienden vooral in de herinnering als een geniale lolbroek. „Ik kan een boek schrijven over de anekdotes”, zegt Tuyp. „Als ik de ene vertel, heb ik alweer spijt dat ik niet de andere uit de doeken heb gedaan. Jacques deed altijd en overal vogeltjes na. We zijn wel eens uit hotels gezet omdat hij het weer te bont had gemaakt met zijn imitaties. Dan moest zelfs de politie eraan te pas komen. We hebben zo verschrikkelijk met hem gelachen. Vaak stapten we met pijn in onze kaken het vliegtuig in. En hij was beresterk. Op het strand van Maleisië deed hij een keer een zwaan na, tot grote schrik van de badgasten. Hij stond daar zo te fladderen, dat wij verderop op het terras de grond voelden dreunen. Jacques was van beton. Moest er in het buitenland voor de opnamen van een tv-special even een schuur worden afgebroken of een rots worden verplaatst, dan stroopte hij zijn mouwen op en deed hij dat met zijn blote handen.”
„We hebben ongelooflijk veel geprofiteerd van zijn zakelijke slimheid. Hij verstond de kunst om overal ter wereld in alle talen op het hoogste niveau de moeilijkste materies te bespreken, over rechten en contracten. Een halfuur later stond hij dan weer iets af te breken omdat dat beter in het decor paste. ’Kan niet, bestaat niet’, zei hij altijd. Behalve manager was Jacques ook makelaar en een uit de kluiten gewassen Noord-Hollandse boer. Soms had hij gewoon een dode koe achter in zijn auto liggen als we met hem meereden. Dat was voor hem de gewoonste zaak van de wereld.”

Negen mensen
Voor BZN is het de zoveelste zware klap in slechts een paar jaar tijd. In 2004 stierf gitarist Dirk van der Horst. Een jaar later overleed producent Roy Beltman, eveneens aan kanker. „En nu moeten we Jacques wegbrengen. Het publiek ziet alleen de zes muzikanten, maar BZN bestaat uit negen mensen. Van die negen mensen hebben we er in drie jaar tijd drie verloren. Allemaal hartstikke jong. Dirk was 57, Roy 59 en Jacques 61 jaar. Dan ga je ook naar jezelf kijken. Jan Keizer en ik zijn beiden 58. Dan vraag je je af: wanneer is het voor jou afgelopen? Na de beslissing van Jan Keizer om te stoppen met BZN, gaat ieder zijn eigen weg in de muziek. Ik had voor mezelf al besloten om definitief een punt achter de muziek te zetten. Als je de dood van Dirk, Roy en Jacques in ogenschouw neemt, heb ik van die beslissing in elk geval geen berouw. Het is een signaal dat het tijd is om in alle rust te gaan genieten van de tijd die je nog gegund is.”

Jacobus Adrianus Meinardus Hetsen wordt woensdagochtend om 11.00 uur begraven in zijn woonplaats Wognum. De familie heeft BZN het verzoek gedaan het nummer Goodbye is the end of the show te spelen en te zingen. „We willen graag aan dit verzoek voldoen, maar we moeten gezamenlijk nog bespreken en inschatten of we het emotioneel aankunnen om dit lied ten gehore te brengen”, zegt Jan Tuyp. „Met een dichtgeslagen keel kun je niet zingen.”


• De bandleden van BZN zijn kapot van verdriet. Van links naar rechts: Jan Tuyp, John Meijer, Jack Veerman, Carola Smit, Jan Keizer en Dick Plat. FOTO: ANP



• „Het publiek ziet alleen de zes muzikanten, maar BZN bestaat uit negen mensen. Van die negen mensen hebben we er in drie jaar tijd drie verloren. Allemaal hartstikke jong. Dan ga je ook naar jezelf kijken”, zegt bassist Jan Tuyp. FOTO: EMIEL VAN LINT


• Manager Jacques Hetsen overleed afgelopen vrijdag onverwachts.

• BZN-producer Roy Beltman overleed in 2005 aan kanker. FOTO: GLENN WASSENBERGH


• Gitarist Dirk van der Horst stierf drie jaar geleden. FOTO: GLENN WASSENBERGH