10 vragen aan Dirk Buwalda

10 vragen aan Dirk Buwalda

1. Even voorstellen:
Mijn naam is Dirk Buwalda. Ik ben fotograaf en dat ben ik al heel lang. Ik heb veel gereisd en veel wonderlijke hoeken en gaten van deze wereld gezien. Vanaf 1994 woon ik op het ongetwijfeld mooiste plekje van Edam.

2. Kan je vertellen met wat voor projecten je op dit moment bezig bent?
Samen met compagnon Peter Mulder ben ik bezig met een boek in opdracht van de ontwikkelaars van het Marinapark te Volendam. Binnenkort ga ik naar Schotland om aan het laatste hoofdstuk te beginnen van een boek over de jarenlange samenwerking met mijn goede vriend de beeldend kunstenaar Bruce McLean. Verder zal ik deze zomer mijn eigen archief moeten ordenen.

3. Je was onlangs in Afghanistan voor een voorstelling genaamd ‘breekbaar nieuws’. Kan je ons daar iets over vertellen?
Begin januari maakte ik deel uit van een groep creatieven onder leiding van de schrijver Gijs Wanders. Een kunstschilder, componist, zangeres, filmer en ik als fotograaf verzamelden in Afghanistan materiaal dat verwerkt werd tot de theatervoorstelling ‘Breekbaar Nieuws ‘ waarin wij laten zien en horen dat er meer in Afghanistan is dan Taliban en raketaanvallen. De voorstelling is vooral bedoeld voor scholieren en trekt nu met groot succes door het land. Binnenkort is er een optreden op Paleis Noordeinde dus dat wordt weer schoenen poetsen.

4. Je bent medeoprichter van De Toren Studio’s die gevestigd is in de Speeltoren. Op wat voor vakgebied zijn jullie werkzaam?
De Toren Studio's is een communicatie- en beeldcentrum; wij maken reclame voor bedrijven met verschillendemedia. Dit zijn media van papier zoals magazines en brochures; en daarnaastalle mogelijke digitale communicatiemiddelen zoalswebsite-ontwikkeling.Onze maatschap heeft een relatie met een twaalftal verschillende media-partners, zodat we alle ondernemingen met de juiste specialisten kunnen bedienen. Onze persoonlijk specialisme is communicatie in woord en beeld.

5. Met partner Peter Mulder was je door de gemeente ingeschakeld voor het verzorgen van o.a. de communicatie van de stadsfeesten dit jaar? Ergens zijn jullie buiten beeld geraakt? Wat is er misgegaan?
Wij kregen van het gemeentebestuur in 2004 de opdracht om creatieve concepten te ontwikkelen voor de promotie van de gehele gemeente Edam-Volendam, waarbij het jubileumjaar 2007 een mooie gelegenheid zou zijn voor de start hiervan. In de toenmalige Stuurgroep hebben wij onze eerste ideeën voorgelegd, waarbij thema-maanden een houvast waren en verschillende groepen uit de gehele gemeenschap, naar hun eigen interesse een invulling konden geven. Telkens zou er één hoogtepunt zijn waarbij onze gemeente positief in het landelijke nieuws kwam (onze opdracht). Er werd een offerte voorgelegd en akkoord bevonden. De Stuurgroep was razend enthousiast over onze plannen, ook in het college van B&W gingen de handen op elkaar en tot slot werd de presentatie aan de gemeenteraad ook een succes. Het complete plan werd nader uitgewerkt; we hebben er in het totaal 14 maanden aan gewerkt en de start voorbereid voor de gehele realisatie die uitgevoerd zou worden door een ander bedrijf in Edam. Toen het op uitvoeren aankwam en het plan in de publiciteit verscheen, reageerde een handjevol mensenin Edam verontwaardigd. De reden was onverbloemd, men wilde zelf plannen ontwikkelen en ze wilden dat niet door eenoverheid opgelegd krijgen. Aanvankelijk vondhet groepjedat het feest voor de Edammers zelf zou zijn en niet voor de gehele gemeente, later kwamen ze daar op terug.Op dat moment was er nog geen geldvoor de uitvoering, omdat sponsors uiteraard eerst concrete invullingen van de bewoners wilden zien.

De Stuurgroep raakte door deze reacties nogal van slag en het gemeentebestuur nam een stap terug. Wij kregen hierdoor om twee redenen onze bedenkingen bij deze opdracht:op de eerste plaats was ons gevraagd om de gehele gemeente te promoten en in de tweede plaats vonden wij het, ook als inwoners van dezelfde gemeente, onjuist dat dit clubje Edammershet feest juist voor Edam alleen claimden. Dat ging ons te ver, want we zijn van mening één gemeente en één gemeenschap te zijn. Het clubje wilde per se inspraak, zocht de publiciteit om hun eisen kracht bij te zetten. Door deze storm in het glas water, vroeg de Stuurgroep of wij ons terug wilden trekken, ze wilden nog wel gebruik maken van ons masterplan en het logo. Wij gingen akkoord, want wij wilden geen escalatie. Ach ja, en dan hoor en lees je later dat wij een bepaalde feestpot hebben leeggemaakt. Maar nee, de gemeente heeft ons opdracht gegeven, wij zijn aan het werk gegaan, onze plannen werden door alle partijen goedgekeurd en we hebben slechts de helft bij de gemeente in rekening gebracht.Zo zie je maar hoe mensen hun eigen waarheid hebben en geen wederhoor vragen. Gelukkig hieldde Stuurgroep in de vorm van de nieuweStichtingde rug recht en heeft veel inspanningen verrichtom hetfeest gemeentebreed te houden. Wellicht zou ons plan er anders hebben uitgezien als de gemeentepromotie er niet aan gekoppeld zou zijn.

6. Wat vind je van het programma van de stadsfeesten?
Ik zie veel Bourgondische maaltijden, barbecues en alles is oud, oud en oud. Ik heb het idee dat men eigenlijk het zelfde wil als al die andere jarige steden en wat zich hier in Edam 50 jaar geleden heeft afgespeeld. Hoewel het hier en daar begint te lijken op het Geranium Festival vond ik de tentoonstelling Verbonden Eeuwen veel meer passen bij het idee “ wat heeft 650 jaar nu opgeleverd”. Een circus is natuurlijk altijd goed en in diverse straten worden boekjes gemaakt met foto’s van al de huizen met hun bewoners, dat vind ik prachtig.

7. Wat heeft je de laatste tijd geërgerd?
Al jaren erger ik me aan de arrogante, gele parkeerbeugels van Uitwaterende Sluizen op de Schepenmakersdijk en het irritante blauwe bootje dat het mooiste plekje van Edam ontsiert. De vlaggen die nu de stad kleuren zie ik als een veel te overdadige reclame uiting van de ondernemersvereniging en hebben wat mij betreft niets te maken met een feestgevoel. En wat te denken van de mistroostige grafheuvel bij de bushalte of de derdehands, zogenaamde vestingtorens die deze mooie stad moeten bewaken en het plein rond de Speeltoren dat er nu als een treurig, failliet gegane derdewereld project bijligt. Verder ben ik niet zo gesteld op geraniums en verkleed partijen. En de vernieling van het heel bijzondere project achter café de Gevangenpoort is een vreselijke schande.

8. En wat heeft je vrolijk gemaakt?
De mooie bloemfonteinen in de gracht langs de Versteeghsingel zouden absoluut een permanente plaats moeten krijgen. Ook de Kleine Kerkstraat en Lingerzijde zien er met de opgespannen banieren feestelijk uit. Het Boerenverdriet bier idee is geweldig. In het bekende bier café De Wildeman in Amsterdam, waar ik het eerste Boerenverdrietje ceremonieel mocht tappen, was de vraag groot en de voorraad snel op. Ik voel me ook zeer vereerd dat ik voor dit nieuwe, 650 jaar biermerk het etiket heb mogen ontwerpen.

9. Wat is je meest bijzondere ervaring als fotograaf geweest?
Dat is als de vraag : “Wat is je mooiste foto?” of “Welk van je kinderen is de liefste?” Moeilijk dus. Eigenlijk was alles wel bijzonder. Dat geweldige ervaring maakte ik in Volendam mee maar ook in Peru en Australië en Spitsbergen en, en…………….

10. Heb je nog onvervulde dromen?
Laten we het verlangens noemen. Mijn dromen gaan meestal over andere dingen. Afgezien van het levensgeluk voor mijn kinderen te wensen zou ik wel weer willen schilderen. Mijn boek dat onlangs over het Nederlands Dans Theater uitkwam spoort mij aan er nog een over mijn werk samen te stellen. En dan nog een over Schotland en Volendam. Ook moet nu eindelijk mijn badkamer afgeschilderd worden en mijn kantoor opgeruimd.