Beste Peter, beste Loek,
waardering voor jullie beider inzet in deze "discussie".
Toen mijn kinderen naar school gingen waren het vrolijke snuiters vol fantasie, levensvreugde en liefde.
Het heeft nog geen twee jaar geduurd voordat de eerste sympomen optraden. Nerveus gedrag, weerstand tegen school, niet meer willen etc. De vreugde was er uit.
Ik spreek wel over ca 25 jaar geleden. Ik geloof zeker dat er in die tijd veel veranderd is.
In eerste instantie ben ik een voorstander van degelijk onderwijs. Onderwijs waarin het kind leert schrijven, rekenen etc.
Maar, zoals Peter zegt, er ontbreekt inderdaad een boel begeleiding in de individuele ontwikkeling van die kwetsbare geesten.
Vanzelfsprekend zijn de ouders de eerst aangewezenen om daar voor te zorgen.
Het is niet verkeerd als we eens op een andere manier naar ons onderwijs kijken.
WE hoeven elkaar niet te bevechten, het is beter om van elkaar te leren.
groet kees