Lallen op de Pieremachochel door stad waar zélfs Volendammer wil wonen
Lallen op de Pieremachochel door stad waar zélfs Volendammer wil wonen
Alles wat kon varen of alleen maar drijven, dobberde zaterdagmiddag door de Edamse grachten. Pieremachochels waren het. Met bij de start vanaf de Baanbrug de Edammer Kaaskapel nog fier voorop, maar die werd al snel ingehaald door van alles wat roeiend; zeilend, waterfietsend of op motorkracht varend voorbijkwam.
Zoals Pieter Claesz, Piet Taemsz 'en Florisz Simonsz, die aan boord van hun door vier waterfietsers voortbewogen vaartuig 650 jaar administreren uitbeeldden. De één had een ganzenveer, de ander een hamerslagmachine en de derde een laptop. De 'Kinderen van de meermin' hoopten over nog eens 650 jaar weer in de Edammer wateren te kunnen zwemmen. Maar dat was natuurlijk ijdele hoop. 'Op een zeemansgraf staan geen rode rozen, zelfs geen hou, ten kruis', lalt een van de scheepsjongens. De drank aan boord lijkt dan tijdens het rondje door de stad al flink aangesproken. Al krijgt een stuntelende roeier vanaf de kant te horen: „Zeker nog niet gedronken hè? Dan gaat het moeilijk." 'Hoofd, hoofd' wordt vanaf het laagste bruggetje naar de bemanningen geschreeuwd. Die op hun bootjes de masten 'moeten neerhalen. Er gebeuren geen ongelukken.
Ook de aankomst van tientallen Morgan-auto's op de Kaasmarkt gaat zonder schade. Al schreeuwt één van de eerst aan gekomen chauffeurs in stoer leren jack wel over het plein: „Pas op, dame achter het stuur”; als hij een vrouwelijk clublid de Kaasmarkt in haar cabrio ziet opdraaien. „Wat dan?", klinkt het uitdagend terug. „Geeft niks, gewoon vier keer indraaien en dan ben je d'r." De vrouw steekt haar middelvinger op. „Oh, één keer. Ook goed.” Weinig Middeleeuws aan die Morgans, maar wel indrukwekkend. „Hé, gaat het onweren?,". vraagt iemand als ze ronkend in Edam binnenkomen.
Opmerkelijk zaterdag: de pauzemuziek `tijdens de 'Dwarse spelen', waarbij verschillende Edamse sportverenigingen het op olijke wijze in een aantal disciplines tegen elkaar opnemen. 't Nieuw Koor van Jan Hoogland - Volendammers- zingt een loflied op Edam. 'Mooie stad, machtige stad, stad van m'n dromen, in die stad wil ik wonen’. Edammers staan met open mond te luisteren. „Dit was vijftig jaar geleden onmogelijk geweest'; aldus de stadsomroeper, verwijzend naar de kommenstrijd.
Twee keer stond zaterdag een wagenspel op her programma. Uit organisatorische overwegingen verplaatst naar de feesttent aan de Baanstraat. Dat pakte niet goed uit. De tent was bij de middagvoorstelling te vol en rumoerig, waardoor de belevenissen van de kinderen in een middeleeuws weeshuis slecht tot niet waren te volgen.