Jongerengroep waarin drugsgebruik besproken wordt slaat aan

Jongerengroep waarin drugsgebruik besproken wordt slaat aan
In het pand aan de Hofstede zaten al de Moedige Moeders en de NA, maar sinds een half jaar is der elke maandagavond ruimte voor de :Jongerengroep (14-18 jaar). Gebruikers die van hun, drugsprobleem afwillen, kunnen er terecht en met hun leeftijdsgenoten praten. In liet bijzijn van ervaringsdeskundigen. Telkens is er een thema, zoals nu de kermis, die in aantocht is.

Ruud Hansen is één van de groepsleiders tijdens de maandagavonden, samen met Johan Tol en Ton Veenboer. Hij wordt bijgestaan door Rosalie Knuvelder, afgestudeerd psychologe. “Ruud is als ex-verslaafde de ervaringsdeskundige.", zegt Knuvelder: „Het Trimbos Instituut heeft landelijk onderzoek gedaan en het,bleek dat hier eigenlijk de enige jongerengroep is. Dat verbaasde me. Er leefde het idee om iets voor de jongere verslaafden te gaan doen en dan brengen jongens als Ruud, Johan en Ton natuurlijk ervaring mee."

Ruud: “Jongeren van die leeftijd konden wel binnenlopen bij de andere groepen, maar daar zat toch een generatie tussen, omdat daar mensen van tussen de 20 en 30 jaar zitten." De mate van opkomst is wisselend. Ruud: “Sommigen komen elke keer, sommigen haken af en komen terug. En sommigen worden door hun ouders gebracht en dan weer vrij gelaten in- hun keuze en hebben nog niet zelf de wil om te komen. Vaak moeten ze heen van hun moeder of dat hun vriendin niet wil dat ze gebruiken. Vooral het toegeven dat ze verslaafd zijn, blijkt heel moeilijk."

“Het is een leerproces. Ze zijn jong, ontdekken hier wie ze zijn, wat ze zichzelf en hun ouders. hebben aangedaan en leren hoe ze dingen kunnen voorkomen. Ze krijgen ook huiswerk mee en bijvoorbeeld de opdracht om hun levensverhaal op te schrijven. Als je dat doet, kun je er, niet meer omheen."

Rosalie: „We hebben vaak een thema en ze mogen op elkaar reageren tijdens de gesprekken. Daar leren ze vaak meer van dan dat wij iets zeggen. gr moet ook humor zijn, geen gevoel van `ik moet heen'. Maar meer van `hey, ik kan weer. heen'. Vooral in het begin werd er veel gelachen, maar misschien iets teveel. Uiteindelijk hebben ze wel in de gaten dat ze zelf of iemand in de groep echt een probleem heeft. Als iemand terugvalt, merk je dat de anderen dat erg vinden. Dat is een groepsgevoel. En ze gaan elkaar corrigeren. Vaak zegt iemand snel `het gaat goed', terwijl iedereen doorheeft dat het helemaal niet goed gaat."

Ruud: „Ze moeten leren om eerlijk te worden. Ik weet uit eigen ervaring dat liegen en jezelf verdedigen er helemaal ingebakken zit. Beetje bij beetje worden ze meer open en zijn ze eerlijk tegenover zichzelf en tegenover ons." Rosalie: „Het is bekend dat in deze gemeente een grote groepsdruk heerst. Je wordt er vaak in geluld en bent een watje als je niet gebruikt. Maar het moet stoer worden dat je `nee' zegt, of als je stopt."

Ruud: „We hebben al één succesverhaal, in die zin dat één jongere ervan doordrongen raakte dat de maandagavond en de jongerengroep alleen niet voldoende was en die kickt af in de Emily Hoeve in Kijkduin. Elke keer blijkt weer hoe belangrijk de medewerking van ouders is om te slagen." Rosalie: „Ik hoor vaak om me heen dat er geen hulp voor de jongeren is en niks gedaan wordt. Maar via Moedige Moeders en deze jongerengroepen kan iedereen terecht voor informatie en hulp." Ruud: „Ouders moeten gaan beseffen in welke nieuwe wereld hun kinderen leven. Sommige ouders hebben vermoedens, testen hun kinderen één of twee keer en denken dan dat het over is. Ook al is hun zoon of dochter hier, ze moeten blijven testen. De rol van ouders is belangrijk. Je kan niet alles meer geloven en cadeautjes voorschotelen als iemand naar de jongerengroep blijft gaan is ook niet goed."

Rosalie: „Er is hier geen drempel. Aanmelden kunnen ze via Moedige Moeders en op de site daarvan komt een link voor de jongerengroep waarop ze zich kunnen aanmelden."