Geen noodzaak Zuidpolder
Geen noodzaak Zuidpolder
Woningwetwoningen of premie-A woningen. Wie weet het nog? Ooit waren dat gesubsidieerde startposities voor jongeren op weg naar een eigen huis. Kees Kwakman uit Volendam was er zo een. Hij betrok zijn woningwetwoning aan de Mercuriuslaan begin jaren zeventig en kocht het rijtjeshuis twintig jaar geleden van de corporatie voor de somma van 67. 000 gulden, wat nu gelijk staat aan dertigduizend euro. Kwakman is tevreden met zijn zelf verworven onroerend goed en blijft er tot in lengte van jaren wonen.
Zelf loopt de zestigjarige Volendammer niet met deze informatie te koop. Maar het is wel tegen die achtergrond waarop hij aankijkt tegen de Zuidpolder. Het woningbouwplan waarop politiek Volendam zich volgens hem blindstaart. De cijfermatige onderbouwing van de Structuurvisie Edam-Volendam van de auteurs Franken/Sluijs die ten grondslag ligt aan het plan Zuidpolder, houdt volgens hem geen rekening met de gewijzigde omstandigheden van de laatste jaren. Kwakman heeft het rapport doorgespit en komt tot de conclusie dat de woningbehoefte helemaal niet zo groot is als wordt voorgesteld. Kwakman heeft cijfers paraat, over instroom, uitstroom, woningbezetting en beschikbare voorraad woningen.
„Feit is gewoon dat de gemeente die grond voor de Zuidpolder al heeft aangekocht, dus ze kunnen niet meer terug, dat is het verhaal!' Kwakman hecht eraan te benadrukken dat hij vrijblijvend reageert en er zelf geen enkele economisch belang bij heeft zijn mening te uiten. “Wat mij stoort, is dat het meteen allemaal zo groot moet. Nog voordat ze een woning betrekken, moet er een verbouwing van veertig mille tegenaan. Toen ik achttien werd, liet je je inschrijven bij woningbouwvereniging De Vooruitgang. Huren was in die tijd een heel gangbare manier van wonen. Als je wel geld had, ging je zelf bouwen, zoals mijn broers want die zaten in de vis maar huren was ook een aantrekkelijke optie. Vooral dankzij die premiewoningen. Dat systeem, waarbij je op jaarbasis bedragen tot maximaal tienduizend gulden gestort kreeg, bevorderde het eigen woningbezit. Die opzet had grote voordelen. Je kweekte verantwoordelijkheid want je beheerde je woning zorgvuldig, verder bevorderde dit de spaarzaamheid en door waardestijging bouwde je een eigen kapitaal op."
Wat Kwakman eigenlijk wil zeggen, is dat de huidige generatie dat stappenplan overslaat en meteen voor de hoofdprijs gaat en dat de gemeente daar met de Zuidpolder handig op inspeelt. “Wat je ziet, is dat nu alles vastloopt. De gemeente spiegelt iets heel moois voor dus wat zegt de jeugd? We blijven nog wel. een paar jaar thuis wonen en wachten tot de Zuidpolder straks vrijkomt. De bevolkingsgroei wordt sterk beïnvloed waardoor er in feite geen of slechts geringe behoefte bestaat aan meer woningen.”
Kwakmans conclusie is heel simpel: “Het gaat niet om woningnood, het gaat ook niet om woningbehoefte, maar kennelijk om investeringsbehoefte aan nieuwe woningen. Daar is niks
verkeerds mee. Maar de discussie over grote groepen woningzoekenden en de noodzaak van bouwen wordt vertroebeld als je dit rapport leest. Er zijn tot nog toe voldoende woningen gebouwd en aangeboden."