Singelfestival Edam mooi slot festivalseizoen
Bron: NHD
Singelfestival Edam mooi slot festivalseizoen
Het terrein van het Edamse Singelfestival is zaterdagavond om iets over half negen totaal verlaten, net zoals de dance-, lounge- en cafétent. Waar iedereen is? In de grote tent natuurlijk, waar de heerlijk jazzy pop van Room Eleven een uur lang klinkt. ,,In Duitsland was het leuk, maar hier is het leuker!''
Het was weer tijd voor het jaarlijkse Singelfestival, en dat betekent traditioneel goed én slecht nieuws. Het goede nieuws is dat het tweedaagse mini-lowlands aan de Edamse haven altijd een bijzonder en sympathiek evenement is met bekende en onbekende artiesten. Het slechte nieuws is dat het Singelfestival het einde van het festivalseizoen inluidt. Maar wel een heel feestelijk einde, met dit jaar meer tenten dan anders.
Zo is er ditmaal een dance-tent, waaruit zaterdagavond stampende beats klinken van verschillende dj's, en een Marokkaanse loungetent, waar de bezoeker op zachte kussens kan genieten van thee en Marokkaanse lekkernijen. Ook een cafétent is aanwezig, waarin het dj-duo Swoolish vanuit een namaakhuiskamertje luide jaren '50 plaatjes aan elkaar draait.
Maar zo rond half negen zijn er op deze locaties nauwelijks mensen te vinden, want iedereen staat in de grote tent te kijken naar de Amsterdamse popjazzband Room Eleven. Ze staan met z'n vijven op het podium, maar de buitengewone podiumuitstraling van zangeres Janne Schra laat haar vier compagnons bijna verdwijnen. Zie haar staan, kwetsbaar, maar vol zelfvertrouwen, totaal ontspannen, met een constante lach op haar gezicht en een heerlijke stem, die diep vanuit haar keel komt en soms op onweerstaanbare wijze overslaat.
Ze babbelt opvallend veel met het publiek, dat op zijn beurt vooral onderling kletst. ,,We zijn net naar Duitsland geweest. Was echt heel erg leuk'', zegt Schra, en na een kleine pauze, lachend: ,,Maar dít is leuker.'' De muziek van het vijftal laat veel ruimte voor solo's van zowel toetsen, contrabas als drums. ,,Ik heb elke avond voor het slapen een piep in m'n oren'', zegt ze nadat Maarten Molema een roffelende solo heeft gedemonstreerd, en ze wijst naar haar drummer. ,,Komt door hém.''
Het was weer tijd voor het jaarlijkse Singelfestival, en dat betekent traditioneel goed én slecht nieuws. Het goede nieuws is dat het tweedaagse mini-lowlands aan de Edamse haven altijd een bijzonder en sympathiek evenement is met bekende en onbekende artiesten. Het slechte nieuws is dat het Singelfestival het einde van het festivalseizoen inluidt. Maar wel een heel feestelijk einde, met dit jaar meer tenten dan anders.
Zo is er ditmaal een dance-tent, waaruit zaterdagavond stampende beats klinken van verschillende dj's, en een Marokkaanse loungetent, waar de bezoeker op zachte kussens kan genieten van thee en Marokkaanse lekkernijen. Ook een cafétent is aanwezig, waarin het dj-duo Swoolish vanuit een namaakhuiskamertje luide jaren '50 plaatjes aan elkaar draait.
Maar zo rond half negen zijn er op deze locaties nauwelijks mensen te vinden, want iedereen staat in de grote tent te kijken naar de Amsterdamse popjazzband Room Eleven. Ze staan met z'n vijven op het podium, maar de buitengewone podiumuitstraling van zangeres Janne Schra laat haar vier compagnons bijna verdwijnen. Zie haar staan, kwetsbaar, maar vol zelfvertrouwen, totaal ontspannen, met een constante lach op haar gezicht en een heerlijke stem, die diep vanuit haar keel komt en soms op onweerstaanbare wijze overslaat.
Ze babbelt opvallend veel met het publiek, dat op zijn beurt vooral onderling kletst. ,,We zijn net naar Duitsland geweest. Was echt heel erg leuk'', zegt Schra, en na een kleine pauze, lachend: ,,Maar dít is leuker.'' De muziek van het vijftal laat veel ruimte voor solo's van zowel toetsen, contrabas als drums. ,,Ik heb elke avond voor het slapen een piep in m'n oren'', zegt ze nadat Maarten Molema een roffelende solo heeft gedemonstreerd, en ze wijst naar haar drummer. ,,Komt door hém.''