Pier Tol sleept zonen mee
Pier Tol sleept zonen mee
In Sportfamilie treedt wekelijks een familielid van een sporter of sportster voor het voetlicht. Vandaag vertelt Kees ’Pier’ Tol hoe het voetbal verankerd is in de genen van hem en zijn drie voetballende zoons Nick (18), Michael (16) en Danny (13).
Als je Tol van je achternaam heet, je bijnaam ’Pier’ is en je woonplaats Volendam, dan kan het gewoonweg niet anders dan dat voetbal je hobby is. Zo ook bij Kees ’Pier’ Tol en z’n familie. Zelf draaide ’Pier’ in zijn toptijd verdedigingen voortdurend dol met z’n (mee)slepende beweging. Thans zijn het zijn drie zoons die bij FC Volendam in de hoogste jeugdelftallen het estafettestokje van pa hebben overgenomen. Niet alleen in het gezin waar hij de kostwinner van is draait alles om ’de’ voetbal, maar ook het gezin waar hij uitkomt ging ervoor door de knieën.
Ook broer Wim kon aardig met de bal overweg. „Ik weet nog dat ik topscorer van AZ was met twintig goals en Wim dat werd met hetzelfde aantal bij FC Volendam. Daar Wim mede daardoor te zwaar op de begroting drukte, moest hij vervolgens weg. Gek genoeg vertrok hij naar amateurclub Marken waar hij rustig verder ging met de ballen erin te schieten”, vervolgt Kees.
„Mijn vader was bij elke thuiswedstrijd van AZ present. De uitwedstrijden kon hij niet volgen omdat hij simpelweg geen auto bezat. Mijn moeder kwam nooit kijken. Die kon de spanning gewoonweg niet aan. M’n vader bemoeide zich nooit met opstellingen of wat dan ook. Mijn twee oudste zoons spelen hun competitiewedstrijden op zaterdag. Dan sta ik in de winkel. Dus kan ik ze helaas niet zien spelen. Gelukkig speelt de jongste veelal op zondag en daar sta ik dus wel langs de lijn. Minimaal twee keer per week help ik mee bij de trainingen. Een keer bij de A1 en een keer bij de B1. Geweldig werk om te doen.”
Nick, die in de A1 speelt, heeft toch al geen klagen over trainers. Want ook Winston Bogarde loopt als stagiaire mee bij de hoogste A-junioren van Volendam. ,,Geweldig om ook onder hem te trainen”, meldt Nick die bij pa in de sportzaak werkt.
„Volendam beschikt over een uitstekende jeugdopleiding. Alle topteams spelen in de hoogste jeugdcompetities”, meldt ’Pier’ met trots. Gevolg daarvan is dat het land in alle windrichtingen doorkruist wordt als er een uitwedstrijd op het programma staat. Maar geen nood. De soms ellenlange busreizen worden gedood met kaartspel. Was vroeger klaverjassen troef, tijden veranderen. „Nu pokeren we”, aldus Nick.
Zelf hebben de jongens hun vader nooit zien spelen. „We hebben nog wel een stuk of drie dvd’s waar wat acties van mij op staan. Daar kijken jullie toch wel eens naar?” vraagt hij z’n zoons bijna verontwaardigd. Maar de boys, die beseffen dat een verkeerd antwoord korting op het zakgeld tot gevolg kan hebben, glimlachen slechts…