HWP is het Volendam van schakend Nederland
Bron: Zeeuwsche Courant
HWP is het Volendam van schakend Nederland
HWP begint zo langzamerhand routine te krijgen in het degraderen uit de hoogste klasse van Nederland. De ploeg debuteerde in 1999 op het hoogste niveau en heeft er sindsdien bijna een gewoonte van gemaakt tussen de eerste klasse en de Meesterklasse heen en weer te pendelen. De ploeg is te klein voor het tafellaken en te groot voor het servet. Of in voetbaltermen: HWP is het Volendam van schakend Nederland.
Ook dit seizoen moeten de Zeeuws-Vlamingen opboksen tegen een overmacht aan schaaktoppers. Dankzij de zege op het tweede team van LSG op 24 november bleef HWP in de race, maar dan moest zaterdag wel gewonnen worden van de hoofdmacht van het Leidsch Schaak Genootschap. Hoewel ook deze wedstrijd verschijnselen had van een treffen tussen David en Goliath waren er aanvankelijk kansen. Na vier uur schaken zat er zelfs een overwinning in het vat. De Schot Paul Motwani, dit seizoen voor het eerst achter het bord voor HWP, speelde remise tegen Van Haastert en Helmut Cardon en Tom Piceu deden hetzelfde tegen respectievelijk Blokhuis en kopman Van der Wiel.
Thibout Maenhout zorgde voor een voorsprong omdat de opening voor hem gesneden koek was, terwijl zijn opponent Van Ketel volledig in het duister tastte over de stelling. Terwijl de Belg in Zeeuwse dienst voor de eerste achttien zetten drie minuten nodig had, had zijn tegenstander al anderhalf uur verbruikt. Maenhout wikkelde in het vervolg snel af naar een zege.
Behalve bij Hans Groffen ging het HWP op de meeste andere borden voor de wind. Johan Goormachtigh stond gewonnen, net als Frederic Decoster. In tijdnood vergooiden deze Belgen echter hun kansen. Goormachtigh blunderde en kon snel opgeven en Decoster keek opeens tegen een onvoordelige stand aan. Toen ook Tanguy Ringoir in de fout ging (nadat hij een remise-aanbod had geweigerd) waren de kansen volledig gekeerd.
Aan het eind van een enerverende schaakmiddag bleek de zege van Maenhout de enige die HWP geboekt had. Daarnaast sprokkelde de ploeg vijf remise bijeen, maar stonden er ook vier nederlagen op het wedstrijdformulier. De nederlaag werd gelaten geaccepteerd.
HWP kent immers zijn plaats en bovendien is er hoop voor de toekomst. De ploeg heeft al een paar talentvolle spelers in de gelederen en ziet er in de toekomst enkele bijkomen. Daarbij blijkt vooral België een vruchtbaar achterland. Het tweede team herbergt drie Belgische talenten en het derde nog meer en nog jongere. Teamleider Hans Groffen noemde zaterdag de namen van de zusjes Donna (15) en Lisa Schut (13) uit Waterloo, Eva Baekelant (12) uit Temse en Maarten Rademakers uit Sas van Gent.
,,Met het oog op de toekomst is het niet zo erg dat wij weer degraderen. Het is veel belangrijker dat het tweede en het derde op niveau blijven spelen. Dan kunnen die talenten bij ons ervaring blijven opdoen'', gaf Groffen aan. Zijn woorden kwamen niet op een gelukkig moment. Beide teams verloren zaterdag van minder sterke ploegen. Vooral het derde kwam daardoor in degradatiegevaar.
LSG-HWP 6,5-3,5: Edwin van Haastert-Paul Motwani remise, John van der Wiel-Tom Piceu remise, Chiel van Oosterom-Frederic Decoster 1-0, Michiel Botman-Tanguy Ringoir 1-0, Jeroen Blokhuis-Helmut Cardon remise, Raoul van Ketel-Thibout Maenhout 0-1, Mark van der Werf-Koen Leenhouts remise, Christov Kleijn-Gunter Deleijn remise, Eelke Wiersma-Hans Groffen 1-0, Tom Middelburg-Johan Goormachtigh 1-0.
Ook dit seizoen moeten de Zeeuws-Vlamingen opboksen tegen een overmacht aan schaaktoppers. Dankzij de zege op het tweede team van LSG op 24 november bleef HWP in de race, maar dan moest zaterdag wel gewonnen worden van de hoofdmacht van het Leidsch Schaak Genootschap. Hoewel ook deze wedstrijd verschijnselen had van een treffen tussen David en Goliath waren er aanvankelijk kansen. Na vier uur schaken zat er zelfs een overwinning in het vat. De Schot Paul Motwani, dit seizoen voor het eerst achter het bord voor HWP, speelde remise tegen Van Haastert en Helmut Cardon en Tom Piceu deden hetzelfde tegen respectievelijk Blokhuis en kopman Van der Wiel.
Thibout Maenhout zorgde voor een voorsprong omdat de opening voor hem gesneden koek was, terwijl zijn opponent Van Ketel volledig in het duister tastte over de stelling. Terwijl de Belg in Zeeuwse dienst voor de eerste achttien zetten drie minuten nodig had, had zijn tegenstander al anderhalf uur verbruikt. Maenhout wikkelde in het vervolg snel af naar een zege.
Behalve bij Hans Groffen ging het HWP op de meeste andere borden voor de wind. Johan Goormachtigh stond gewonnen, net als Frederic Decoster. In tijdnood vergooiden deze Belgen echter hun kansen. Goormachtigh blunderde en kon snel opgeven en Decoster keek opeens tegen een onvoordelige stand aan. Toen ook Tanguy Ringoir in de fout ging (nadat hij een remise-aanbod had geweigerd) waren de kansen volledig gekeerd.
Aan het eind van een enerverende schaakmiddag bleek de zege van Maenhout de enige die HWP geboekt had. Daarnaast sprokkelde de ploeg vijf remise bijeen, maar stonden er ook vier nederlagen op het wedstrijdformulier. De nederlaag werd gelaten geaccepteerd.
HWP kent immers zijn plaats en bovendien is er hoop voor de toekomst. De ploeg heeft al een paar talentvolle spelers in de gelederen en ziet er in de toekomst enkele bijkomen. Daarbij blijkt vooral België een vruchtbaar achterland. Het tweede team herbergt drie Belgische talenten en het derde nog meer en nog jongere. Teamleider Hans Groffen noemde zaterdag de namen van de zusjes Donna (15) en Lisa Schut (13) uit Waterloo, Eva Baekelant (12) uit Temse en Maarten Rademakers uit Sas van Gent.
,,Met het oog op de toekomst is het niet zo erg dat wij weer degraderen. Het is veel belangrijker dat het tweede en het derde op niveau blijven spelen. Dan kunnen die talenten bij ons ervaring blijven opdoen'', gaf Groffen aan. Zijn woorden kwamen niet op een gelukkig moment. Beide teams verloren zaterdag van minder sterke ploegen. Vooral het derde kwam daardoor in degradatiegevaar.
LSG-HWP 6,5-3,5: Edwin van Haastert-Paul Motwani remise, John van der Wiel-Tom Piceu remise, Chiel van Oosterom-Frederic Decoster 1-0, Michiel Botman-Tanguy Ringoir 1-0, Jeroen Blokhuis-Helmut Cardon remise, Raoul van Ketel-Thibout Maenhout 0-1, Mark van der Werf-Koen Leenhouts remise, Christov Kleijn-Gunter Deleijn remise, Eelke Wiersma-Hans Groffen 1-0, Tom Middelburg-Johan Goormachtigh 1-0.