Edwin Keizer trainer vol ambities

Edwin Keizer trainer vol ambities
Nu het kalenderjaar haar einde nadert en de winterstop is aangebroken in de wereld die voetbal heet, is de tijd gekomen om even terug te blikken om te zien wat de eerste seizoenshelft heeft opgebracht voor de enige selectie die EVC nu rijk is. Een enerverend jaar voor de vereniging en tevens het seizoen van de terugkeer in de 3e Klasse. Hoe hebben de spelers de draad na de degradatie opgepakt en hoe heeft de nieuwe trainer-coach Edwin Keizer de eerste seizoenshelft ervaren?
Na de beslissing over het selectiebeleid en de keuze voor de speeldag leek de rust voor de club in het voorjaar terug te keren, ook al stevende het beoogde vlaggenschip af op degradatie. Wel kreeg het bestuur eind april een volgende teleurstelling te verwerken toen hoofdtrainer Theo Mooijer te kennen gaf zijn contract in te willen leveren. Toch toonde men zich slagvaardig en binnen korte tijd werd Edwin Keizer gepresenteerd als de nieuwe man. Op dat moment was Keizer in zijn vierde seizoen met ZOB nog volop bezig in de race voor promotie naar de 1e Klasse zaterdag. Keizer (40), telg uit een voetbalfamilie en oud-speler van onder anderen FC Volendam, AFC ‘34, Volendam-zaterdag en SV Marken, was al tijdens zijn actieve periode begonnen met de opleidingen voor het trainersvak.
Belastingdienst
Al in 1993 volgde hij zijn eerste cursus en kort nadat hij, na vier knieoperaties, op zijn 31e moest stoppen met voetballen, rondde hij de opleiding Trainer-Coach 2 + 3 af als verkorte cursus voor oud-profs en begon als jeugdtrainer bij de FC. Daar maakte hij van nabij de gevolgen mee van de Nieuwjaarsramp. In het seizoen 2002-2003 deed Edwin Keizer, die in het dagelijks leven medewerker is bij de Belastingdienst in Amsterdam, de cursus Trainer-Coach 1 en aanvaardde vervolgens de job als seniorentrainer bij ZOB. Na vier jaar bouwen aan een nieuwe en jonge selectie spelers en drie seizoenen met nacompetitievoetbal en promotiewedstrijden, waarbij het laatste het meest memorabel met de uiteindelijk verloren finale tegen Sportlust ‘46, was Keizer toe aan een nieuwe uitdaging.
Spelers zaterdag 1
‘Ik was eerst in gesprek met Zuidvogels, maar dat ketste vrij laat af.’ Verklaart Keizer. ‘Vervolgens werd ik begin mei benaderd door Bart Schuszler en Erwin Rossenaar van EVC. Na een goed gesprek met de selectie ben ik tot een akkoord gekomen met de club. In dat gesprek merkte ik dat veel spelers het plezier waren verloren en de motivatie kwijt waren. Sommigen wilden stoppen en anderen wilden naar een andere club gaan. Ik heb een aantal weten te overtuigen en bij de selectie te blijven. Helaas kon ik geen spelers van EVC-zaterdag meer overhalen omdat zij al afspraken met andere clubs hadden gemaakt of vrienden hadden toegezegd naar een ander elftal te gaan. Ik ben samen met Nico van Dijk, die ik nog goed kende van de RKAV Volendam, afgelopen zomer aan de slag gegaan met een incomplete en jonge selectie. Maar ook nu is de selectie erg smal en is de groep van het tweede elftal verschrikkelijk jong. Toch hebben we de eerste helft van het seizoen goed gepresteerd.”
Puzzelen
“Thuis hebben we vijf wedstrijden de nul gehouden en waren we praktisch onverslaanbaar, op de wedstrijd tegen de Koninklijke HFC, dat voor mij de duidelijke favoriet is voor het kampioenschap, na. Omdat we niet makkelijk scoren is het belangrijk dat we georganiseerd te werk gaan en niet blind gaan aanvallen. Dat lukt nu goed, maar als een paar basisspelers wegvallen moet ik echt puzzelen om een degelijk elftal neer te zetten. We zitten dan ook duidelijk in een opbouwproces met jeugdige spelers die zich goed ontwikkelen en veel potentie hebben voor de club.’
Ambitie
Over zijn eigen toekomst zal de trainer de komende periode een beslissing gaan nemen. ‘Ik ben al in oktober door het bestuur benaderd om langer te blijven, en ook in november is men naar mij toe gekomen. Maar ik wil de winterstop gebruiken om rustig na te denken en medio januari een beslissing te nemen mede in het belang van mijn gezin. Het is toch ook mijn ambitie om naar een hoger niveau te gaan, het liefst bij een club in de regio. Maar het is zeker geen straf om bij EVC te werken hoor!’