De Ritjesrijder
De Ritjesrijder
Het zal u niet ontgaan zijn dat er pakweg al een jaar of veertig een discussie gaande is of de dijk auto dan wel busvrij moet worden. Dit noopt sommige mensen tot uiterst creatieve oplossingen, zoals een treintje die hotelklanten van en naar een parkeerterrein brengt en een terras aan zee achter hotel Spaander.
Anderen zien dit als een onderwerp om enorme plannen te verzinnen en realiseren zoals een tunnel dwars door de dijk heen dan wel een weg door of zelfs onder de zeespiegel. Weer anderen hebben belang bij een status quo. Hoe het ook zij, iedereen heeft er een mening over, en afgezien van enkele belanghebbenden op de dijk is bijna iedereen het erover eens dat er iets moet gebeuren. Althans, dat zou men denken. Een gemiddelde wandeling over de dijk op een mooie dag levert een verbijsterend beeld op.
Op een zonnige dag zijn er uiteraard talloze mensen die graag van de gelegenheid gebruik maken een wandeling langs onze haven te maken. Tegelijkertijd zijn er diverse mensen die van de gelegenheid gebruik maken hun auto uit te laten langs diezelfde haven. Dit levert dan meestal een file op waarnaast de mensen zich weer langs moeten wurmen om het andere eind van de haven te bereiken. Nu is er voor diverse standpunten van politieke partijen wel wat te zeggen. Ieder heeft zo zijn eigen denkwijze en oplossing.
Anderen willen gewoon helemaal niets. Zo zou je ook kunnen zeggen dat de bussen op de dijk ook nog een bepaald doel dienen. Dit kun je volgens mij met de beste wil van de wereld niet zeggen van de Ritjesrijder. Een enkele uitzondering nagelaten die echt een bepaalde boodschap bij de haven heeft, zijn er dus echt mensen die voor de lol hun bolide dwars door een mensenmassa wurmen om op die manier te “genieten” van het mooie weer. Het verbijsterende is ook nog dat deze mensen geïrriteerd beginnen te toeteren en in sommige gevallen beginnen te schelden als iemand in hun ogen niet snel genoeg opzij springt.
Wat zijn dit voor soort mensen? Het is in ieder geval een belangrijke groep, anders zou de politiek niet zo bang zijn deze groep voor het hoofd te stoten. Zo kom ik de laatste tijd op de dijk om wat te wandelen met mijn moeder, die wat slecht ter been is en in een rolstoel zit. Je moet dan toch echt uitkijken dat je niet omver gereden wordt nog afgezien van de verwensingen die je naar je hoofd krijgt omdat je nu eenmaal niet snel kan reageren. Een blik op de bestuurder levert dan uiteindelijk een profiel op van de Ritjesrijder.
De Ritjesrijder kijkt zonder uitzondering met een arrogante blik, een verbeten gezicht, alsof hij wil zeggen: ik heb verdomme het récht hier te rijden! Eén arm nonchalant uit het raampje hoort ook bij dit beeld, maar dan alleen in de zomer. Je kan natuurlijk niet zo blijven kijken als je het koud hebt. De Ritjesrijder heeft altijd een schoongewassen bijna nieuwe auto. Het heeft natuurlijk geen zin een vuile auto aan iedereen te laten zien. What’s the point? De Ritjesrijder heeft geen schaamtegevoel. Natuurlijk is het belachelijk dat iemand de dijk gebruikt als wandelpromenade. Helemaal absurd als men er met een rolstoel overheen sukkelt. De Ritjesrijder is bijna altijd een Volendammer.
Je ziet geen Edammers die hun auto showen op de dijk. Dit laatste is nogal vreemd omdat het juist in Volendam zo’n enorme issue is. Het zou alleraardigst zijn als we hier eens een discussie zouden kunnen opstarten met de beweegredenen van de Ritjesrijder. Want iedereen wil de dijk autovrij, niemand rijdt er dus op, maar er staan constant files. Ergens klopt er dus iets niet. Bovendien is er zonder de Ritjesrijder geen maatregel nodig, maar dit terzijde. Nu ken ik in mijn kennissenkring eigenlijk niemand die een Ritjesrijder is, dit zou natuurlijk kunnen omdat ik niet zoveel mensen ken, of omdat ze dit niet willen toegeven, maar wat voor beweegredenen heeft zo iemand. Ritjesrijder, kom uit de kast, klim in de pen en vertel! Waar gaat dit over?
Ritjesrijder deel 2
Vorige week heb ik een studie gemaakt van het profiel van de gemiddelde Ritjesrijder, een allesbehalve benijdenswaardig persoon, zoals we verderop zullen zien. Ondertussen worden we ingehaald door de actualiteit. Het college heeft verregaande plannen om ons wereldberoemde strand achter Spaander op te offeren aan een afrit naar het kleiperk. Dit om de overlast van bussen en auto's tegen te gaan. Maar ik vraag me werkelijk af of hier nu wel goed over nagedacht is. Wat zijn bijvoorbeeld de gevolgen voor het onderwerp van dit stukje, de Ritjesrijder. Ik voorzie namelijk enorme problemen.
Afgezien van de bekende verslavingen die regelmatig in het nieuws komen in ons prachtige dorp is er een verslaving die eigenlijk nauwelijks in het nieuws komt. En dat is die van de achtbaanrijdende automobilist. De personen die het leuk vinden om via het Noordeinde, Zeestraat, Julianaweg, Zuideinde, Zeestraat, Julianaweg, Noordeinde ad infinitum de wandelaars het leven zuur te maken. Wat gaat er met deze mensen gebeuren? Het is zaak dat er een soort afkickprogramma in het leven geroepen wordt om allerlei afkickverschijnselen het hoofd te kunnen bieden.
Misschien is het een idee om een alternatieve route in het leven te roepen al dan niet met levensgrote posters van de haven om de overgang naar een ritjesloos leven draaglijk te maken. Een andere mogelijkheid is een virtuele rit langs de dijk, dus achter een groot beeldscherm waarvan er overigens toch meer dan genoeg zijn in Volendam, met een hoofdtelefoon op, waarin men virtuele kennissen tegenkomt, die men dan uitbundig kan begroeten. Hoe het ook zij, het zou goed kunnen dat er massale psychologische problemen optreden als men van de een op de andere dag dit zo gaat invoeren. Is het de moeite wel waard, kun je je afvragen.
Misschien zijn we gewoon simpelweg niet toe aan een autovrije dijk. Het zou zo maar eens kunnen dat de schade die we toebrengen aan een belangrijk deel van de bevolking groter is dan de problemen die wel willen oplossen. Ik zou er eigelijk voor willen pleiten de situatie zo te laten zoals deze is. Sterker nog, er moeten eigenlijk nog veel meer auto's en bussen komen. De voetgangers en fietser moeten gewoonweg verbannen worden van de dijk zodat het blik in het vervolg ruim baan heeft. Vooral op dagen met mooi weer, moet het verboden worden zonder auto op de dijk te komen.
Als we dit dan nog eens twintig jaar zo volhouden, misschien, heel misschien is er dan een kleine kans dat de bevolking het zo zat is dat men zelf uit eigen beweging besluit om de auto een keer te laten staan bij het uitje op de dijk. Als echt iedereen het zat is, kan men besluiten om de dijk weer eens open te stellen voor voetgangers en fietsers. Democratie in optima forma. De gemeente hoeft niets te doen, er kan een boel geld uitgespaard worden, en iedereen is blij. Bovendien hebben we ons wereldberoemde strand dan ook nog.