Amsterdam te koop
Amsterdam te koop
Amsterdam is genomineerd om op de nieuwe wereldversie van het Monopolyspel te komen. Twintig plaatsen zijn er te vergeven aan achtenzestig kandidaten. Dat wordt dus nog billenknijpen want hoe krijgen we bijvoorbeeld Rio de Janeiro weg, wie zal New York verslaan?
Steden als Tallinn daarentegen of Ljubljana moeten we wel aankunnen, zou je denken. De uiteindelijke lijst van twintig komt tot stand doordat mensen online op hun favoriet mogen stemmen en daar zit ’m de kneep. Zodra je het volk laat spreken gaat het mis, dan vormen zich belangengroepjes die stemmen gaan werven en de boel scheeftrekken, dat hebben we gezien bij de verkiezing van het nieuwe volkslied en de grootste Nederlander. Zo zitten ze in kansloze oorden als Bratislava en Dubai vast al klaar om massaal op hun eigen stad te stemmen.
Ik denk niet dat grote steden daardoor in het voordeel zijn, want hoe groter de steden, hoe onverschilliger de inwoners, nee het zijn ongetwijfeld als altijd de kleine keffertjes die de grootste mond hebben. Verdient Amsterdam zijn kandidatuur? Nauwelijks, zou ik zeggen. Ik geef toe dat onze hoofdstad in het buitenland de naam heeft een interessante, liberale en hippe stad te zijn. De Indiase dichter die ik onlangs bezocht noemde Amsterdam zelfs een ’schone’ stad, ongetwijfeld in vergelijking met zijn eigen smerige oorden, en zo zie je maar weer: alles is veel voor wie niet veel verwacht. En toen mijn dochter een jaartje in Amerika woonde en men achter haar banden met Amsterdam kwam, ontstond daar een algemene opwinding: zomaar uit Amsterdam, hemelse goedheid! Alsof, zo formuleerde ze het, ze uit Hollywood kwam.
Wij Amsterdammers weten helaas wel beter. De stad is al jaren ten prooi aan een ernstige ziekte, een soort uitholling overdwars, een vorm van roofbouw, eufemistisch metrobouw geheten. Dat is nog tot daaraantoe, misschien moet je wel een beetje ziek zijn om beter te worden, Wie echter vanuit het Centraal Station het metropooltje binnenkomt ziet direct wat er mis is, een rotting aan de hals, een ketting van lelijke, schreeuwerige winkels met lorreboel, afzichtelijk straatmeubilair, een mix van toeristen, junks en dagjesmensen dat de hele boel verstopt. Onder het mom van misdaadbestrijding pakt de gemeente nu de Wallen aan, als de ware chronisch zieke plek van de stad, maar ze zou beter naar de deerniswekkende winkelstraten kunnen kijken, de scharrige Dam, het troosteloze Museumplein.
Maar ach, weest u ondanks alles maar een goeie vaderlander, stem op Amsterdam, per slot van rekening woont u niet in Dublin of Istanbul waar nu soortgelijke stukjes verschijnen. Misschien helpt het wel om dag in dag uit door duizenden over de gehele aarde gekocht en verkocht te worden. Ik zou het zelf direct verkwanselen en ruilen voor Vancouver of Kaapstad, maar dat is van later order. Overigens, de bewoners van Volendam maken zich op een van de twee wildcards (voor de plek waar op uw spel ’Het dorp’ ligt) in de wacht te slepen. Heerlijk nietwaar, ga in klederdracht langs Af!