Volendamse band 3Js wil niet vergeleken worden met dorpsgenopten

Volendamse band 3Js wil niet vergeleken worden met dorpsgenopten
De band de 3js heeft schoon genoeg van de term ’palingsound’. De aanduiding slaat niet op de múziek die uit Volendam komt, maar op ’omkoping’. In de hoogtijdagen van The Cats werd er namelijk paling aangedragen om hun platen op de radio gedraaid te krijgen. „Palingsound dekt de lading van wat we doen helemáál niet. Dat is gewoon de hokjesgeest waar wij nu de dupe van zijn”, zegt 3jsgitarist Jaap de Witte.

Jaap Kwakman, naast zanger Jan Dulles en Jaap de Witte ook gitarist bij de 3js, vertelt: „Op de internetpagina Wikipedia staat dat ’palingsound’ wordt gebruikt om een klassieke, typisch Nederlandse stijl in de popmuziek aan te duiden die vooral in Volendam wordt gemaakt. En daar stonden wij bij! Dat vind ik nergens op slaan.” Geeft toe: „Daarom heb ik er een stokje voor gestoken en onze naam daar weggehaald.” Op dezelfde website staat wel te lezen dat bekende vertegenwoordigers van de palingsound dorpsgenoten The Cats, BZN, Piet Veerman, Jan Keizer, Maribelle, Jan Smit en Nick & Simon zijn.

In één adem te worden genoemd met zulke grootheden kan toch geen straf zijn?
Jaap K(wakman): „Nee, het zijn natuurlijk grootse muzikanten. Maar al die groepen en zangers, en wij dus ook, verschillen zo van elkaar dat je ze niet hetzelfde hokje kunt plaatsen. The Cats en BZN kun je bijvoorbeeld echt niet met elkaar vergelijken. Het enige dat ze gemeen hebben is dat ze uit Volendam komen.”

Cynisch
De heren, die vorige maand een Rembrandt-muziekprijs wonnen, vinden dat er meer vooroordelen kleven aan het ’Volendammer zijn’. Jaap de W(itte): „In Life & Cooking was Henkjan Smits een keer heel positief over ons. Meteen vraagt Carlo Boszhard of hij dat cynisch bedoelt. Waarom zou hij dat cynisch bedoelen? Alsof een muziekkenner iets uit Volendam niet oprecht goed kan vinden? Dat is gewoon jammer. Maar wij vonden het wel een enorm compliment.” „Ja, we moeten Henkjan een pondje paling sturen”, lacht Jaap K.

Palingsound en vooroordelen daargelaten, feit blijft dat er opvallend veel muzikaal talent uit Volendam komt. Jaap de W. legt uit: „Kinderen worden hier al vroeg geconfronteerd met muziek. Iedereen kent elkaar en doet hetzelfde, dus gaan er veel al op hun zesde op gitaarles. Als je een bandje vormt, kun je hier ook meteen al optreden, want er zijn veel open podia, er is een studio, alles. En er is een aantal unieke stemmen dat optimaal ontwikkeld kan worden. Er leeft een liefde voor het lied, dat is de volksaard. Dat loopt al zeker drie generaties.” „Het klimaat is er nu naar. Vroeger hadden we ook veel goede voetballers, maar dat is al jaren nauwelijks meer het geval. Er wordt nu bovengemiddeld gemusiceerd maar dat kan, net als met het voetbal, ineens afgelopen zijn”, valt Jaap K. bij.

Fratsen
Ook typisch Volendams noemen de muzikale bewoners het ’gebrek aan fratsen’. Aan zaken als riders (lijst van wensen voor optredens) doen ze niet. Manager van de 3js, Aloys Buys: „Riders zijn belachelijk. Mensen betalen veel geld om een optreden te boeken. Ze hoeven dan niet ook nog te betalen voor ons eten en drinken. Het enige wat we willen, is een kleedkamer, een toilet en een podium van drie bij twee. Want als je geen podium eist, ís er vaak ook echt geen podium. Dat is niet handig.”

Jaap de W. stelt nuchter: „Het is toch gewoon werk. Je neemt zelf een boterham mee, je bent na het optreden moe en gaat naar huis. Je kunt wel de rockster uithangen, maar dat wordt hier niet getolereerd.” „Wel willen we M&M’s. Maar dan alleen de bruine!”, lacht Jaap K.

Tussen de optredens door zijn de drie artiesten druk bezig met hun tweede album. Hun eerste album was zo goed als af toen de 3js in 2006 door Jan Smit werden gevraagd om mee te toeren als sessiemuzikanten. Jaap K.: „We wilden die plaat alleen in Volendam uitbrengen. We zaten toen al jaren in Bluebus, een Engelstalige rockband. Maar Jan zei dat we gek waren en dat Nederlandstalige album moesten uitbrengen. Wij zagen tijdens die tour al die mensen die voor Jan kwamen, en dachten dat het wel te gek zou zijn als al die mensen voor óns zouden komen. Het gaat dan toch een beetje kriebelen. Dus toen hebben we nog wat nummers toegevoegd, waaronder Watermensen, en het album uitgebracht.”

Nu het succes steeds groter wordt, is er ook de druk. Jan Dulles: „Ja, de nieuwe plaat moet er voor het einde van het jaar zijn. Maar omdat de deadline nog niet in zicht is, is het moeilijk ons ertoe te zetten. We proberen het nu aan te pakken als een negen-tot-vijfbaan. Anders is het straks november en dan moeten we nog beginnen…”

Luxe
Wat wel lekker doorwerkt is het gebrek aan strijd binnen de band. Jaap de W.: „We zitten gelukkig op één lijn. Iemand heeft een ideetje, dat wordt in de groep gegooid, coupletje erbij. We hebben alledrie een evenredig deel in het eindproduct. Maar ook de platenbonzen zijn vrienden van ons. Erg luxe, allemaal.”

En wie is de eerste die het eindresultaat mag horen?
Jaap K.: „Mijn vriendin en Jans vader. De eerste demo werd met de grond gelijk gemaakt, maar ja, mijn vriendin werkt bij een notaris, ik ben muzikant. Dus wie heeft er nou gelijk? Als ze het thuis niets vinden en wij vinden het te gek, gebruiken we het wel. We staan achter ons product.”