‘Held van Sittard’ hoeft maar weinig te coachen bij Volendam
‘Held van Sittard’ hoeft maar weinig te coachen bij Volendam
Nog krijgt Maurice Canton er kippenvel van als hij terugdenkt aan de wedstrijd laatst, toen fans van Sittardia zijn naam scandeerden en langdurig applaudisseerden alsof aan hem een Oscar werd uitgereikt.
Voor de Limburgse handbaltrainer, dit seizoen in dienst van Volendam, roept een krachtmeting tussen zijn voormalige en huidige club speciale gevoelens op. Maar als het er op aan komt, tellen sentimenten niet mee. ‘Volendam is mijn club. Daar ga ik voor. Punt.’
Zaterdagavond in sporthal De Seinpaal, tijdens de tweede play- offronde, wint Volendam de onderlinge confrontatie met 30-25. De thuisploeg is in het voordeel. Canton weet precies hoe ze bij Sittardia te werk gaan.
Twee weken geleden speelden beide teams de laatste reguliere ontmoeting van dit seizoen tegen elkaar. Dat was toen hij geëmotioneerd raakte onder de toejuichingen. Voor alle zekerheid heeft hij de dvd van het duel nog eens bekeken. Die bevestigde wat hij al wist.
‘Ze spelen een spelletje dat veel lijkt op dat van vorig seizoen. Een hoog baltempo.’ Canton heeft het hen geleerd. Bovendien kent hij de kwaliteiten van de spelers. ‘De meeste jongens heb ik opgevoed in het handbal. We wisten wat ons te doen stond.’
De aanvallers van Sittardia komen niet veel verder dan het rondspelen van de bal van rechts naar links en andersom, zonder te schieten uit de tweede lijn. Het deert Volendam niet dat Herman Tol en routinier Marco Beers geblesseerd zijn en Bobby Schagen, het grootste handbaltalent van Nederland, niet in besten doen is.
De ploeg bulkt van de goede spelers. Tom Schilder en Felix Jansen zijn onbuigzaam in de persoonlijke duels, Nills van Limbeek is trefzeker en scoort 13 keer. ‘We stonden solide en stevig en met fysieke kracht in de 6-0-dekking’, zegt Canton. ‘Daar had Sittardia moeite mee. We hebben verdiend gewonnen. Alleen had het verschil groter moeten zijn.’
Als ‘menneke van tien, elf jaar’ zette Canton (nu 41) bij Sittardia de eerste schreden op het handbalpad. Vorig jaar, toen de club in hoge financiële nood verkeerde, loodste hij als trainer en coach zijn jongens, voor wie zelfs geen geld meer was om de reiskostenvergoeding te betalen, naar de eindstrijd om de landstitel. Die reeks tegen Volendam ging verloren, maar de sportieve heldendaad van dat seizoen leverde Sittardia een geldschieter op en Canton eeuwige roem in Sittard en een contract voor 3 jaar bij Volendam.
Wat handbal betreft heeft Canton het bij Volendam uitstekend naar zijn zin. ‘Het is een goed georganiseerde vereniging met veel mogelijkheden. Alleen privé is het niet altijd even gemakkelijk. Mijn vrouw en zoontje wonen in Sittard. Ik zit hier op een flatje. Buiten handballen moet je je eigen plezier zoeken. Dat is best wel eens moeilijk.’
Volendam is een vrij gesloten, maar heel warme gemeenschap, ondervond Canton. ‘Het ligt natuurlijk ook aan jezelf.’ De integratie verliep soepel. ‘Volendammers hebben raakvlakken met Limburgers. Een katholieke inslag, familiegericht en ze zijn heel sociaal.’ Bovendien bestaat de spelersgroep niet alleen uit Volendammers, maar ook uit Amsterdammers. ‘Dat maakt het zo leuk. Als Limburger pas ik daar goed in.’
Nee, ze zien hem niet als een boertje uit de provincie. Hij is heel anders dan zijn voorganger Peter Portengen. ‘Ik ben rustig in de benadering, een type onderwijzer. Dat past juist goed bij deze club.’ Nog meer dan bij Sittardia brengt hij zijn handbalfilosofie in de praktijk. Een speler in het veld beslist zoveel mogelijk zelf wat hij gaat doen. ‘Je merkt dat je hier werkt met jongens die drie keer landskampioen zijn geworden. Ze bezitten veel ervaring en sturen elkaar. Relatief gezien hoef ik weinig te coachen. Ik zet de grote lijnen uit en bepaal het spelconcept. Dan moet je alleen op tijd ingrijpen en beslissingen nemen, als het een keer niet goed gaat.’
Een voordeel is dat er bij Volendam ervaren spelers als Beers rondlopen, waar Canton, ook al is hij trainer, het een en ander van kan opsteken. En er zijn veel mogelijkheden om te trainen. ‘Alles wordt hier gedaan om het je zo goed mogelijk naar de zin te maken.’ Canton heeft de gloriejaren bij Sittardia meegemaakt. ‘Daar kon toen ook van alles. Alleen heeft men te veel risico’s genomen en zakte de boel in elkaar. Bij de meeste verenigingen bestaat een heel kleine financiële basis. Bij Volendam kun je werken met jeugd én investeren in de toekomst. Dat is een groot verschil.’