Jaap Hollenberg voorbereidende kracht achter zeilevenement

Tussenstanden en eindresultaat verschijnen nog steeds met krijt op het schoolbord. Maar steeds meer voorbereidingen gaan via de mail. Voor Jaap Hollenberg begint de Pieperrace al in december met het aanvragen van de vergunningen. Vroeger was een telefoontje naar het gemeentehuis voldoende. Anno 2008 gaat het er professioneler aan toe, om niet te zeggen bureaucratisch, vreest de 65-jarige secretaris van het tweedaagse zeilevenement.
Hij loopt intussen al twintig jaar mee. Mathematicus Hollenberg, die veel cijferwerk verrichte voor Amsterdamse universiteiten, werd binnengehaald als rekenmeester omdat de tijdregistratie problemen opleverde. ,,Ze zetten de vertrektijd en finishtijd onder elkaar en trekken dat van elkaar af. Totdat ze ontdekten dat er in een uur geen honderd minuten zitten'', glimlacht de rekenmeester die inmiddels op 61 voorinschrijvingen zit en in totaal op ruim zeventig deelnemers rekent.

Hollenberg zeilt wel maar die hobby zet hij graag even aan de kant voor de Pieperrace. Die behelst immers veel administratief voorwerk en dat neemt met het jaar toe. ,,Voorheen hing je affiches op en je zag wel hoeveel deelnemers er uiteindelijk kwamen. Later verzamelde ik adressen en verstuurde mailings, dus met een postzegel erop en tegenwoordig gaat praktisch alles via de e-mail. Ik was een van de eersten met een computer en kon programmeren, tegenwoordig doet een kind dat.'' Veiligheid eist volgens hem een steeds grotere rol op. ,,Ze willen nu bij de inschrijving al weten op welke plaats langs de route je EHBO-post is ingericht. Neem bijvoorbeeld de fanfare op de Dijk. Die mag niet stilstaan want dan kunnen ze opstoppingen veroorzaken.''

Iets wat volgens hem, met excuses voor de woordkeuze, dreigt door te schieten, is de controle op het startpistool. ,,Vroeger was het pang en iedereen was weg. Tegenwoordig komt er twee keer per jaar een agent bij je langs om te contoleren of je dat pistool wel in een afsluitbare kluis bewaart die bestand is tegen diefstal. Kijk, veiligheid is prima maar het moet geen doel op zich worden.''

Wat blijft, is de ongeschreven traditie van aankomst op vrijdagavond. ,,Dat weerzien wekt zo'n enorme dorst op dat ze de plaatselijke jeugd moeiteloos op achterstand zetten.''