FC Volendam is terug (foto's)

FC Volendam is terug
De voetballers van Volendam zijn vanavond helden voor één dag, met als podium de eigen dijk. De ‘Heen en weer’ voer wel vaker uit de laatste decennia, maar voor de laatste keer dat ‘het dorp’ kampioen werd van de eerste divisie moeten de geschiedenisboeken van 21 jaar geleden worden opengeslagen. Op de laatste speeldag liet de ploeg van Stanley Menzo het niet afhangen van de verwikkelingen in Waalwijk, maar gaf het zelf het startsein voor een volksonthaal, nadat het laatste kwartier met samengeknepen billen was volbracht: 0-1.

,,Wat duurde dat kwartier lang, zo lang”, stamelde matchwinnaar Jack Tuyp na afloop uit. Hij bekeek die laatste fase vanaf de bank. ,,We lieten ons achteruit drukken, terwijl voor rust de 0-2 meer voor de hand lag.” Al zijn doelpunten vertegenwoordigden een grote waarde, maar de 26e bleek achteraf een memorabele gouden. ,,En nu ben ik niet meer van de dijk af te krijgen. Dit weekeinde ben ik even geen sportman.”

Zo kwam de titel bij de ploeg die dat verdiende en zelf afdwong. RKC voerde het langst de ranglijst aan, Volendam presenteerde zich echter als de meest constante ploeg. Met acht zeges op rij in de finale als bewijs om te overleggen.

In die onoverwinnelijke roes verleidden Menzo en zijn ploeg talloze malen het geluk. Dat gezelschap bibberde nimmer bij een achterstand en vertrouwde immer op de eigen kracht, onderverdeeld in zelfovertuiging, individuele kwaliteit en een offensieve speelstijl.
Drie dimensies die van toepassing zijn op Jack Tuyp, de jongen van het eigen dorp. Begaafd met voetbaleigenschappen die bij een Volendammer horen, wat hem een fenomeen in de zestien maakt. In het korte combinatievoetbal komt hij tot wasdom.

Aan zijn 26e competitiegoal kleefde weinig schoonheid, maar voor ‘Jackie’ was het ongetwijfeld de meest gedenkwaardige tot dusver. Tuyp en Volendam bleven stoïcijns toen ADO aanzette voor een beginoffensief. Ingegeven door een bijna vol Zuiderpark, dat gratis toegang verschafte. Langzaam maar zeker kantelde het spelbeeld. Volendam, gesteund door duizend aanhangers, bleek weer in staat het spel snel te verplaatsen. ,,En de kansen komen altijd vanzelf. Die wetenschap en het feit dat we vanaf de eerste wedstrijd simpelweg gevoetbald hebben, dat is de kracht van deze ploeg”, glunderde Stanley Menzo.

Intussen had Volendam achteloos het initiatief naar zich toegetrokken. Het gros van de spelers mag dan geen ‘Volendams paspoort’ hebben, negen van de tien intenties drijven op techniek. Het lef om met de bal aan de voet tegenstanders op te zoeken en uit te spelen loonde in de 26e minuut. Deul stak het veld over, Tuyp frommelde de bal in het doel. 

Het ‘ei ken erin’ veranderde in ‘ei zit erin’ in het oranjegekleurde vak. Toch sloeg de spanning alles wat oranje was nog om het hart. Het gebrek aan vernuft en doortastendheid aan het eind van de aanval stonden Haags succes in de weg. ,,En dan moet je ook weer wat geluk hebben. Dit is een fantastische ontlading”, verzuchtte Menzo, die afscheid neemt met een titel. ,,Ik had het echt moeilijk, die laatste tien minuten.” ‘Heen en weer’ nummer negen kan in gereedheid worden gebracht.






FC Volendam-aanvoerder Mathieu Boots tilt trots de kampioensschaal van de Jupiler League omhoog. De vertrekkende trainer Stanley Menzo wordt op de schouders genomen.
FOTO’S: HANS VAN TILBURG