Klassieke orgelcomposities in de Rooms-katholieke kerk, swingende bluesmuziek in café De Harmonie en een klavecimbelconcert in een woonhuis aan de overkant. Bezoekers van de vijfde Pianowandeling in Edam konden zondagmiddag weer diverse sferen en soorten muziek over zich heen laten komen. ,,Het is toch heerlijk als je zó kunt spelen!''
Rick Hollander (16) en Luc Ket verzorgen samen een programma in de Grote Molensteeg. Hollander schaart zich direct achter de piano en speelt wat in. Beyond the sea en One for my baby; klassiekers die door Robbie Williams nieuw leven werden ingeblazen. Ket zingt de teksten, al is ze niet zo bekend met het materiaal. ,,Ik ben klassiek opgevoed, dus deze liedjes ken ik niet.'' Terwijl het tweetal zich ontspannen door de nummers speelt, komen de eerste drie bezoekers door de open deur naar binnen.
Als het nummer erop zit, neemt Ket plaats achter de piano, want het eerste uur pianospel is aan haar. Na afloop van Metamorphoses Two klinkt een beschaafd applausje, en het drietal bezoekers gaat onderweg naar de volgende locatie. ,,Je moet wel iets rustiger spelen hoor'', adviseert haar vader nog even.
In de grote Kerkstraat klinkt de muziek vanuit twee huizen. Precies ertussenin zit een groepje mannen op een bank. Uit een van die twee huizen komt Mozart. Twee vrouwen zitten er bewonderend te luisteren. ,,Het is toch heerlijk als je zo kunt spelen'', zegt de een, waarop de ander stevig knikt. ,,Jullie hebben wat gemist; zo'n mooi stuk'', roept ze na afloop naar het groepje mannen buiten. ,,We horen het hier anders prima hoor, van twee kanten zelfs'', klinkt het ongeïnteresseerd.
Rick Hollander (16) en Luc Ket verzorgen samen een programma in de Grote Molensteeg. Hollander schaart zich direct achter de piano en speelt wat in. Beyond the sea en One for my baby; klassiekers die door Robbie Williams nieuw leven werden ingeblazen. Ket zingt de teksten, al is ze niet zo bekend met het materiaal. ,,Ik ben klassiek opgevoed, dus deze liedjes ken ik niet.'' Terwijl het tweetal zich ontspannen door de nummers speelt, komen de eerste drie bezoekers door de open deur naar binnen.
Als het nummer erop zit, neemt Ket plaats achter de piano, want het eerste uur pianospel is aan haar. Na afloop van Metamorphoses Two klinkt een beschaafd applausje, en het drietal bezoekers gaat onderweg naar de volgende locatie. ,,Je moet wel iets rustiger spelen hoor'', adviseert haar vader nog even.
In de grote Kerkstraat klinkt de muziek vanuit twee huizen. Precies ertussenin zit een groepje mannen op een bank. Uit een van die twee huizen komt Mozart. Twee vrouwen zitten er bewonderend te luisteren. ,,Het is toch heerlijk als je zo kunt spelen'', zegt de een, waarop de ander stevig knikt. ,,Jullie hebben wat gemist; zo'n mooi stuk'', roept ze na afloop naar het groepje mannen buiten. ,,We horen het hier anders prima hoor, van twee kanten zelfs'', klinkt het ongeïnteresseerd.